Cibril hadisi diye bilinen, Cebrail aleyhisselam’ın sormasıyla Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in iman, İslâm ve ihsan kavramlarını tarif buyurduğu hadis-i şerif, özellikle kelâm/akaid, fıkıh ve tasavvuf ilimlerinin özü sayılmıştır.
Buhârî ve Müslim’in Hz. Ömer’den rivayet ettiği bu hadis-i şerifin iman bölümü akaidin; İslâm bölümü fıkhın ve ihsan bölümü tasavvufun özüdür. Bu itibarla ulema Kur’an-ı Kerim’e baştan sona bir tefsir yahut bir hadis kitabını baştan sona şerh ettikleri gibi bu hadis-i şerif üzerine de hususi şerhler kaleme almışlardır.
İşte bu şerhlerden biri de 19. yüzyılın ulemasında Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî’nin (1799-1827) kaleme aldığı Ferâidü’l-Fevâid şerhidir. Nakşibendiyye-Müceddidiyye tarikatının Hâlidî kolunun kurucusu olması itibarıyla bir sûfî ve Eş’arî kelâm âlimi olan Mevlânâ Hâlid, bu eserinde hadis-i şerifin iman bölümünü şerh ederek bir sûfî tarafından yazılan hülasa bir kelâm metni hazırlamıştır.
Yayına hazırlanan bu eser, hadis-i şerifi şerh bağlamında Allah'a iman, meleklerine iman, kitaplarına iman, peygamberlerine iman, ahiret gününe iman ve kadere iman maddelerini akli ve nakli deliller zemininde ele alan Farsça eserin, müellifin yeğeni Sâhibzâde Esad Efendi’nin halifesi olan Kemahlı Hacı Feyzullah Efendi tarafından yapılan Osmanlı Türkçesine tercümesi olup sadeleştirilmiş ve çeviriyazı metin birlikte yer almaktadır.
