Kentler büyüdükçe suçun biçimleri, nedenleri ve toplumsal anlamları da o ölçüde yeniden şekillenir. İstanbul gibi güçlü tarihsel hafızaya ve kültürel çeşitliliğe sahip bir ana kentte suç, bireysel sapmanın ötesinde toplumsal kırılmaların bir sonucu olmuştur.
Ahmet Ümit'in polisiye romanları; modern kentin çelişkilerini, kentin birey üzerindeki etkisini, toplumsal çözülmeleri ve değişen suç algısını öne çıkaran önemli metinler sunar. Bu çalışma; İstanbul Hatırası, Kırlangıç Çığlığı, Beyoğlu'nun En Güzel Abisi ve İstanbul Rapsodisi romanlarını edebiyat sosyolojisi perspektifiyle inceleyerek kent, suç ve toplum arasındaki katmanlı ilişkiyi İstanbul bağlamında incelemektedir.
Sosyolojik kuramlarla yürütülen analizlerde, suçun toplumsal inşası, bireyin kentle ilişkisi ve mekânın suç üzerindeki etkisi ele alınmaktadır. Romanlardaki karakterler, olay örgüleri ve mekânsal temsiller üzerinden İstanbul'un dönüşen toplumsal yapısına ışık tutarken polisiye edebiyatın toplumsal gerçekliği yansıtma gücü de ortaya konulmaktadır.
Edebiyatı toplumsal yapıyı anlamaya olanak sağlayan sosyolojik bir belge olarak değerlendiren bu kitap; edebiyat sosyolojisi, kent sosyolojisi ve suç sosyolojisi alanlarına disiplinler arası bir katkı sunmaktadır.
