G. I. Gurdjieff’in 1933 yılında Paris’te yayımladığı Yaklaşan İyiliğin Elçisi, yazarın çağdaş insanlığa yazılı olarak yönelttiği doğrudan ilk çağrı olması bakımından özel bir yere sahiptir. Gurdjieff bu metni, hem düşünsel öğretisini ana hatlarıyla ortaya koymak hem de İnsanın Uyumlu Gelişimi Enstitüsü için maddi ve manevi destek bulmak amacıyla kaleme almıştır.
Gurdjieff’e göre insan büyük ölçüde mekanik alışkanlıklarla yönlendirilen bir varlık durumuna düşmüştür ama özünde potansiyel olarak daha yüksek bir bilinç düzeyine ulaşabilecek bir varlıktır ve bu da kendiliğinden olabilecek bir şey değil; ancak bilinçli çaba, disiplinli çalışma ve nesnel bilgi yoluyla gerçekleşebilecek bir şeydir. Metin bu bakımdan bir öğretiden çok, okura yöneltilmiş açık bir davet, makineden kurtulup yüksek bilinç düzeylerine doğru çıkılacak yolculuğa bir çağrıdır.
Yaklaşan İyiliğin Elçisi, Gurdjieff’in daha sonra Bütün ve Her Şey adı altında tasarladığı kapsamlı kitap dizisinin: Baalzebul’un Torununa Masalları, Olağandışı İnsanlarla Karşılaşmalar ve Yaşam Yalnızca “Ben Olduğum” Zaman Gerçektir üçlemesinin düşünsel çerçevesini müjdeleyen bir metin olarak da okunabilir. Bugün bu yapıt Gurdjieff öğretisinin erken evresini, yazarın kendisini ve çalışmalarını nasıl konumlandırdığını, ayrıca öğretinin zaman içindeki dönüşümünü anlamak isteyenler için birincil kaynak niteliği taşıyan tarihsel bir belgedir.
