Cömert Ağaç Hakkındaki Yorumlar

Bu kitabı aslında birkaç sene önce okuyup paylaşmıştım. Yeniden çıkardım kitaplığımdan. Son bir haftada birkaç kez daha okudum. İşlediği konu gereği her kitaplıkta olması gerektiğine inanıyorum. Kendinden vermekle başkasına yardım etmek arasındaki o ipince çizgi, bu kitapta öyle bir verilmiş ki kalbinizi sızlatıyor. “Ben ne yapıyorum?” sorusu gümbür gümbür kulaklarınızda uğulduyor. “Hep bana!” diyen insanlar hayatımızın neresinde mesela?.. Onlara ne kadar tahammül ediyoruz? Karşılık beklemeden yapılan iyiliğin de bir sınırı olmalı mı? Bu kitapta bu soruların cevabı yok! Ama sizi uyandıracak bir hikâye var. Evet, çocuk kitabı gibi duruyor ancak ben yine yaşsız bir kitap olduğunu iddia edeceğim. Tabii çocuklara da mutlaka okunması, okutulması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü kendine değer vermekle, başkasına hep kendinden vermek arasındaki farkın bilincinde olarak büyümeleri gerektiğine inanıyorum. Kendinize bir iyilik yapın ve okuyun. Kitapla kalın.

Hız ve Tüketim Çağı'nda, Marx'ın da söylediği gibi 'Katı olan her şey buharlaşıyor'ken, duygu köklerini yitiren insan, en çok da kendi ilişkileri ile yüzleşmek zorunda kalıyor. İnsanın neredeyse tüm kutsallarının dünyevileştiği sırada sevmek eyleminin sorgulanmasına kimselerin pek de vakit yok. Tutumlu kelimeliği ve cömert duyguları ile Silverstein tam da bu meseleyi kurcalayan önemli bir isim.

Günümüzde insan, açlığının sınırsızlığı ile tüketmekte şüphesiz bir doyumsuz. Cömert Ağaç, edilgen olmayan bir eylemin içinde özgür, tok bir varlıkken küçük arkadaşı, tutkularının esiri olan aç bir tutsak... Bize cömertçe vermeyi, yani sevmeyi öğreten ağaç, aynı zamanda bu sınırsız vericiliğin de kusurluluğunu sorgulatıyor: denge.

Shell Silverstein muhteşem bir yazar ve çizer. Onun minimalist öykülerinin neredeyse tamamını okudum ve bu resimli metinlerin yalnızca çocuklar için değil, her yaştan okura dar zamanda çok büyük düşünce kapıları açacağından şüphe duymuyorum.