Harbiye Mektebi'nde Hürriyet Mücadelesi Hakkındaki Yorumlar

İlgili dönemi anlatan çok güzel bir kitap. Yakın tarihimizle ilgilenenler mutlaka okumalı.

harbiye mektebi'ndeki bir subayın anılarını anlatıyor.döneme ışık tutması açısından bu tarz anıları okuyorum iki tarafın görüşlerini içeren kitaplarla birlikte.

A.B.Kuran, 1908 öncesi Harbiye'de okurken ittihatçılarla birlikte Abdülhamide karşı mücadele etmiş, 1908'den sonra ittihatçılarla ters düşmüş, her iki mücadelesinde de zulüm, hapis ve sürgünler yaşamış. Yaşamını dile getirdiği bu kitap, Abdülhamit ve İttihatçıları birlikte eleştiren az sayıda yapıttan biri olma özelliğiyle öne çıkıyor.

Yazarın harbiyede okuduğu yıllarda yaşadığı olayları anlattığı eser.eserin adı daha kapsamlı bilgiler içerdiği izlenimi veriyor ama Ahmet Bedevi’nin yaşadıklarıyla sınırlı kalmış ve yazarın kendisini olayların merkezinde göstermeye çalıştığı bir almış.yine de kitabı “Büyük ATATÜRK,Sevgili vatanımızı düşman istilasından kurtardıktan sonra siyasi mücadeleye artık lüzum kalmamıştı. Bu suretle, ben de mücadele hayatına nihayet vermiş oldum.” diyerek bitirmiş olması taktire şayan.

Hatıratların en büyük özelliği belki de en kötü tarafı yazarının kendini oldukça fazla olarak ön plana çıkarmasıdır.Bir tür ben yaptım ben ettim psikolojisi çok yoğun şekilde göze çarpar.Bu hatıratların klasik bir boyutudur.
Aslında bu kitap da bir hatırattır.Oldukça kısa olmasına rağmen ve kitabın isminde de böyle bir iddia bulunmamasına rağmen bu böyledir.Normalde kitabın serlevhası size başka bir şeyleri çağrıştırırken;mesela harbiye mektebinde ki hürriyet mücadelesini,zannediyorsunuz ki bu konu etrafında yazılmış bir monografidir.Fakat yazar resmen hatıratını yazmıştır.Çocukluğundan ve ailesinden de kitapta bolca bahsetmektedir.
Yazarın talebelik yaptığı dönem oldukça ilginç bir dönemdir.Konulara bizzat şahitlik etmesinden dolayı vereceği bilgiler oldukça önemli olabilirdi.Fakat maatteessüf yazarda bir derinlik olmadığı için olayları oldukça yüzeysel olarak aktarmaktadır.
Hatıratların klasik bir hastalığı olan ben ettim ve ben yaptım edebiyatını da oldukça rahat bir şekilde hissedebiliyorsunuz.Bir talebe olmasına rağmen,yaşından hiç beklenmeyecek düşüncelerde ve eylemlerde bulunmuş olmasını ben bir mübalağa olarak görüyorum.
Yazarın anlaşılamaz bir şekilde Sultan Abdülhamid düşmanlığı var.Belki o dönemleri yaşamadığımız için psikolojik bir tahlil yapmak doğru olmayacaktır.Fakat İttihat ve Terakki’nin zorba yönetimini tatmış olan biri için Abdülhamid dönemini daha ehven görmesi de çok anlamlıdır.Ne demişler;gelen gideni aratır.