Kitap çok duygusal, subjektif bir dille yazılmış. Bu tür hassas konularda objektif yazılmasını beklerdim. Yeşil'i kendi oğlu anlattığı için böyle bir yöntem kullandığı akla gelebilir, fakat Abdullah Çatlı'nın kızı Gökçen Çatlı'nın "Babam Çatlı" kitabıyla kıyaslarsak, bu kitaba göre çok daha objektif ve doğru bir dille yazıldığı görülür.
Kitabın yazarı kamuoyunda babasına rakip olarak lanse edilen Abdullah Çatlı'yı karalamak amacında. Ama Çatlı'nın Türk Milleti'nin, özellikle Ülkücü Gençliğin hayatındaki konumu bellidir.
Yeşil'in Devlet yanlısı, bunun aksine Çatlı'nın Devlet'e zarar verdiğini ima ediyor yazarımız, ama unutmasın ki, Yeşil Pkk ile mücadele ettiyse, Abdullah Çatlı'da Pkk'nın geçmişteki takipçisi Asala'ya karşı verdiği mücadele vardır.
Kitapta anlatılan olayların fazla abartıldığını düşünüyorum. Sanki Pkk ile tek mücadele eden kişi Yeşil'miş gibi bir izlenim vermeye çalışıyor. Bunun dışında, kendi hayatlarını anlatırken biraz abartılıyor bana göre. Yeşil'in sanki Türk Sinemasında tanıdığımız 'Cüneyt Arkın' karekterinde biri gibi anlatmış, "çekti silahını, tam alnının çatından vurdu" vs.
Yinede Yeşil hakkında belkide en fazla bilgilendirici olan bu kitap, ama yazılış şekline bakarak, doğru mu yanlış mı diye kuşku duyabilirsiniz.
Son olarak dikkat ettiğim bir husus ise, Korkut Eken ve Erdal Sarızeybek gibi terörle mücadele etmiş kişileri eleştiri yağmuruna tutup, şaibeli bir isim olan, şuan Abd'de yaşayan Mehmet Eymür'e övgüler düzmesi.
Merak eden okusun, ama tavsiye edilecek bir yanı yok.
