Sonsuzluğa Nokta Hakkındaki Yorumlar

Dili biraz ağır olsa da edebiyatçı olarak okumam gerektiğini düşündüğüm bir kitaptı.

okundukça kendini açan bir kitap ve yazar

Başlarda dili zorlasa da alışınca insanı sarıyor.

Çağdaş Kafka’mızın ilgi çekici bir dil ve olaylarla süslediği harika bir eser.

İletişim Yayınlarıdan muhteşem bir eser daha.

Yazarla ilk tanıştığım roman ve ilk başta ağdalı uzun dilini anlamakta zorlandığım ve alıştığım zaman öylesine içine çeken tarzı olduğunu farkettiğim yazar. Sonsuzluğa bir nokta koymalı mı ?

yazarın okuduğum ilk romanı,etkileyici bir anlatımı var çok beğenerek okudum.

hasan ali toptaş'ın okuduğum ilk romanı ve anlatım dili çok hoşuma gitti.

Olay örgüsü çok fazla ön plana çıkmamakla birlikte karakterler üzerinden yapılan taşra, kent, insanlar, evlilik, işsizlik, dönemin şartları çok güzel bir şekilde analiz ediliyor.

Kasabada babasının gölgesinde yaşayan Bedran artık o gölgeden kurtulmak için kente gitmeye karar verir. Ama kente gelse de o gölgeden kurtulabilir mi orası muamma. O kent yolculuğu sırasında otobüste geçen zamanı adeta bize yaşatıyor. Sonrasında kente gelip üç üniversite öğrencisinin yanında kalıyor. Tabi işsizlik gibi bir sıkıntı var. İş arama süresinde dönemin şartlarını çok güzel yansıtıyor. O dönemin şartları üzülerek belirtiyorum bugün de hala geçerli maalesef.Üniversite öğrencilerinin sıkıntılı yaşamlarını da etkileyici bir biçimde anlatıyor. Ayrıca düzenin, toplumun bir kişiyi nasıl tek tip yapmaya çalıştığını da eleştirel bakış açısıyla anlatıyor.
Evlilik konusunda da çarpıcı tespitleri var yazarın. Eşyaya verilen değerin insanın yaşamını, evliliğini nasıl yiyip bitirdiğini gözler önüne seriyor.

Kendine has diliyle, olağan şeyleri olağandışı kurgulamasıyla büyülü bir yazar toptaş. Okuyucusu da bu nedenle kendine özel oluyor.

baba taşradır oğul ise kenttir. iki nesil arasındaki farkı anlatan muhteşem bi eser..

sonsuzluğa nokta koyma uğraşı

Hasan Ali Toptaş'ın ne anlattığı değil, neyi nasıl anlattığı önemli bence. Olayları bir manzarayı resmedercesine tasvir etmesi takdire şayan.Son zamanlarda okurken büyük keyif aldığım kitaplardan biri oldu.

Hasan Ali Toptaş'ın en özel saydığı kitabı. Ve belki de değeri en az bilineni.

etkileyici, derin, anlatımı doğal, düş ile gerecek arasında hoş bir gezinti yaptırıyor yazarın dünyasında güzel bir roman her bir eserini okumak isteyeceksiniz..

Tam anlamıyla bir "Kara" kitap, şimdiye kadar Hasan Ali Toptaş ile tanışmamış olanlar için güzel bir tanışma vesilesi olur...

Büyülü, masalsı bir dili var Hasan Ali Toptaş'ın. Öyle sarıp sarmalıyor ki okuyucuyu, adeta yanı başınızda yaşanıyor olup bitenler. Ve bütün bu olup bitenler öyle gerçekçi, öyle sıradan öyle bize ait ki heyecanlanıyo okur satırlar arasında gezinirken kendine dair bir şeyler bulabilme ihtimali ile. Yada gerçeği değil bir düşü anlatıyor Hasan Ali Toptaş ve hepimizin gördüğü bir düşü, Ortak bir düş görüyoruz adeta ve o büyülü üslubundan kendi rüyalarımızı dinliyoruz. Sıradan insan hayatlarından koskocaman rüyalar yaratan bir yazar Hasan Ali Toptaş. Bilemeiyoruz düş nerede başlıyor, gerçek nerede. Ama şunu biliyoruz bizi bize en iyi anlatan yazarlardan biri Toptaş düşte yada gerçekte.

okuduğum tek kitabı ancak hakkında bilgimin olduğu bir yazar ... bu kitaptan hareketle abartıldığı kadar başarılı bulmadım yazarı ve de bu eseri... tanıtımda yazan'türkçeyi zorlamak' sözü bu eser için 'zorlama' olmuş.gayet sıradan bir dili ve anlatımı var...

bilmiyorum ne demeli? yazarin okudugum bu 3.romani. akici dili kitaptan kopmaniza engel olan tarzda. cok severek basladigim kitap yer yer beni konu icerigi olarak hayrete dusurdu.. okuduguma pismanmiyim hayir? ama tavsiye edermiyim (diger kitaplarindan cok daha marjinal oldugu kesin) evet ederim!

yer yer kendini tekrar etmesi nedeniyle okuru yorsa da ortalamanın üstünde bir kitap.. okumayı sevenlere tavsiye ederim..

Her bir cümlesi ayrı ayrı ele alınırsa, bir tez konusu olsa sayfalar tutacak bir kitap. Tek kelimeyle harikulade.

Yalnızlıklar'ından sonra okuduğum ilk romanıdır bu. En sevdiğim kitaplar arasında çoktan yerini aldı... Öyle anlatışları var ki, insanı bulunulan zamandan alıp romanın zamanına götürüveriyor...

Yazarın Gölgesizler'den sonra okuduğum ikinci kitabı. Sonsuzluğa nokta' yı okurken cesaretinizin önemli bir basamak atlattığını fark edeceksiniz.
Roman içinde olay kurgusunun geliştiği küçük bir diyalogdan sonra koskocaman bir düş dünyasının içine daldırıyor yazar sizi. Kelime kelime genişleyen hayatı nasıl güzel anlattığını, hayalle gerçek arasında bir yerde asılı kaldığınızı düşünebilirsiniz.Şu an bitirdiğim bu kitabın bittiği yerde yazarın okumadığım başka kitaplarının da olduğunu görmek bana nasıl bir sevinç kattı sormayın...İyi okumalar!