Pembe Papuçlar & Bir Psikoloğun Anıları Hakkındaki Yorumlar

Bir psikolojik danışman olarak beklentimi çok karşılamadı açıkçası.

Psikoloğun gözünden ilginç birkaç vaka farklı bir şekilde anlatılmış

Psikologların değişik olaylara şahit olduklarını ve kendilerini bu insan denen fani varlıkların ruhsal güçleriyle nasıl, nerede, neyi yapacaklarını kestiremeyen çözümsüz yollarda bulduklarını, kendilerine dahi itiraf edemedikleri gerçeklerle yüzleşmelerini anlatan hoş ve sürükleyici bir kitap...

psikoloji alanında genel olarak merak edilen hasta hayatının tersine bunca hastalığı tedavi edebilen bir doktorun iç dünyasını, hasta doktor arasında geçen diyalogları ele alan akıcı bir kitap.

Sürekleyici bir hikaye...

bence güzel kitap.ben bu kitabı sanırım 3 gün içinde bitirdim cok agır deil okunmalı die düşünüyorum.

Resmen hüsrana uğradım. İnanılmaz boş geldi bana. Hem anlatım,hem kurgu hem de yazım anlamında. Kitap sanki boş vakit değerlendirmek için öylesine yazılmış ve daha sonra imla ve yazım kontrolleri bile yapılmadan eserleştirilmeye çalışılmış gibiydi malesef.

Psikolojik derinliğe çok fazla inmese de bir çırpıda okunabilecek güzel bir eser.

kitabı okumaya başladığım ilk andan ne kadar basit bir kitap olduğunu anladım.kitapta ne edebiyat ne de psikolojiye ait birşey görebildim.resmen hayal kırıklığına uğradım.ayrıca psikoloğun genç bir hastasıyla olan ilişkisi ne kadar masun bir şekilde anlatılmaya çalışılsada çok çirkin bir olay bana göre.bu kitap işini iyi yapan psikologları lekeleyen bir kitap olmuş.yani kitabı okumasanız hiç birşey kaybetmezsiniz.en azından paranız cebinizde kalır.

okumaya başladıktan bir kaç sayfa sonra aman yarabbim sen bizi sapık psikologlardan koru demeye başladım... bu kadar sığ edebiyattan ve konudan uzak saçma sapan birşey az çıkar piyasaya. Kitabın adında malesef insanı kandıran bir göz boyama var Bir psikoloğun değil bir sübyancının anıları yazılmalıymış. Paranıza yazık ben öyle bir hataya düştüm kapaktaki pabuçların büyüsüne kapıldım ama alakası yok...

bende daha farklı düşünmüştüm kitabı. psikolojik rahatsızlıkları olan insanları anlatıyor doktor demiştim ama aslında yasak olan hasta-dr ilişkisinide anlatmayacağını düşünmüştüm.ama kitap gerçekten hoşuma gitti. anlatım falanda yazar olmayan bir kişiye nazaran gayet akıcı. kısacası sıkılmadan okunacak ve içinden kendinize ve psikolojinide yararlı şeyleri alabileceğiniz güzel bir seçim bence...

Kitabı okumadan önce Can Hikmet Değirmenci hakkında bir bilgim yoktu ama okudukça kesinlikle bir psikoloji kitabı olmadığını hatta yazarın da bir psikolog ya da psikiyatrist olamayacağını düşünüyorum. Her şeyden önce kitap danışanla hekim arasında olmaması gereken, etik olmayan bir olay üzerine kurulu. Bir hekimin böyle bir şey yaşasa bile kaleme almayacağını düşünüyorum bu yüzden olayların kurgudan ibaret olduğunu varsayıyorum. Bunun dışındaki eksikliklere gelince doktordan bahsederken kitabın bazı bölümlerinde psikolog diye bahsedilirken bazı bölümlerinde psikyatrist diye bahsedilmiş ve bu bence ikisi arasındaki farkı bilmemekten ya da amatörce yazılmış olmasından kaynaklanıyor. Ayrıca kitapta fazlasıyla anlatım bozukluğu olan cümle gözüme takıldı. Kitabın tek iyi tarafı ise okurunu bir şekilde bağlayan bir kurguya sahip. Sadece roman okuyan ve ötesindeki konuları hiç irdelemeyen okurlar için belki tavsiye edilebilir ama ötesini arayanlar için çok daha iyi kitaplar önerilebilir.Araştırmalarını tavsiye ederim.

Kitaba başladığım ilk sayfadan okuyabildiğim yere kadar; bu yazım hataları, bu cümlelerin başı başka sonu aşka halleri nasıl oluyor diye diye gittim. Basmadan önce hiç mi kontrol edilmez? Günlük hayatta konuşmayı beceremiyorsa da insan yazarken bari biraz dikkat eder ya da bir anlayana kontrol ettirir. Parama yazık oldu bari zamanıma olmasın deyip bıraktım gitti. Başlığa bakınca insan psikolojisinin nasıl oyunlar oynayabildiğini falan anlatır herhalde demiştim ama malesef.

psikoterapi hikayeleri var diye düşünerek almıştım; fakat daha çok kişisel anılardan oluşan bir kitap. türkçesi fena sayılmaz. bu sebeple okunabilir belki..