Lanetli Sınıf 1 Lahmacun Yiyebiliyorum Hakkındaki Yorumlar

Aylarca yeniden gelmesini beklediğim kitap

Bir İdris Özyol klasiği olma yolunda devamı da yazılan bu eser yüreğinize dokunacak.Bir şeyler bulacaksınız kendinizden, çevrenizden.ve bulunduğunuz sınıfı eleştireceksiniz belki de.

Üniversitede okuduğum ve onlarca kişiye okuttuğum efsane kitap, önerilir.

Hangi sınıfa ait bir kitap bu bilmiyorum. Üslubu farklı, dokunduğu yerlerden kan akıyor, mahallemizin camii avlusundan pastane köşelerinde gizli gizli içtiğimiz limonataya kadar hayatımızın köşelerini gizliden gizliye belirleyen noktalara yeni bir fırça darbesi vuruyor. Bize uyanın diyor.

Çoğu yerde ezilmişleri yani ki lanetli sınıfı savunma adına,mertlik adına insanı fişekleyen bir kitap;ama neden böylesine saldırgan?İnsan nezaketini yitirmeden de anlatabilmeli bazı şeyleri.Kimi yerde içten içe eleştirdiği 'beyazları' çekemiyormuş gibi geldi bana İdris Özyol.Tabii bunlara rağmen başından sonuna kadar altını çizdiğim yazıları da yok değil.

90'lı yılların sonuydu, umutların tükendiği bir gündü...gazeteyi açtım idris özyol büyük bir coşkuyla 'YEDİ DÜVELE GÖSTERE GÖSTERE İNADINA BAĞIRA ÇAĞIRA AŞIK OLUN' diye haykırıyordu......içimi tuhaf bir sevinç kaplamıştı.....şimdi ne zaman umutsuzluğa kapılsam, ne zaman unutsam ya da hatırlasam acılarımı, ne zaman kendimi ezilmiş hissetsem, ne zaman öfkelensem, sevsem .......yıllar önce zar zor bulabildiğim bu kitabı karıştırırım....

Yazarın iki kitabı da, yanlış hatırlamıyorsam, Yenişafak Gazetesindeki Pazar günü yazılarından oluşuyor. Pazar günleri gazetedeki ilk sayfamızdı onun yazılarının olduğu yer. Halen gazeteleri onun yüzünden son sayfalardan başlayarak okuyorum. Birgün kavga kaçağı tırsak yüreğiniz savaş meydanlarına çağrılıyordu, birgün eğer savaşırsanız size en güzel kız vaat ediliyordu, birgün Chaki Chan'in köpekleşerek girdiği kapıların Bruce Lee tekmeleriyle nasıl kırıldığından bahsaçılıyordu ve bir aşkın tarifinin "Dünyanın en kalabalık otobanına düşmüş bir kedi ölüsü" olduğunu anlıyordunuz. Bize dayatılan modernleşme, davullaşma (hani şu dengi dengine çalan şey var ya), gibi saçma sapan şeyleri tekmelemek isteyen bir adamın bunları yazılarıyla sizlere sunduğu kitaplar bunlar. Lahmacun yemenin mutluluk olduğunu da o size söylüyor. İnanılmaz akıcı ve inanılmaz şiirsel. Nazım mı nesir mi yoksak tersi mi? Ne önemi var. Yüksek voltajda duygu yoğunluğuna ihtiyacınız mı var. Size en yoğununu yaşatacak bir kitaba çok yakınsınız. Varoş delikanlısının dünyayı yakma çabasıdır belki de bu kitaplar... Lakin yazarınız yaklaşık 4 yıldır kayıp... Bu sene bir ara Gerçekhayat Dergisinde sanırım iki yazısı çıktı ve tekrar kayboldu. Durumundan haberdar olan varsa bana da bildirirse çok memnun olurum.

değerlerini inkar etmenin moda olduğu paranın esas olduğu çağımıza bizden bizim içimizden gür bir ses komplekslerimizden kurtulmamız için haykırıyor. ve bize ait olan bizim içimizden çıkan adetlerimizden korkmamamızı harika bir dille anlatıyor.

İdris Özyol ve Lanetli Sınıf.Toplumumuzda var olan ama görmezden gelinen gerceklerin kitabi bi anlamda.Sade bir tarz kisa yazilar ama anlatılmak istenenlerin tam olarak anlatildigi bir eser.Kendini aykiri hissedenlerin , bu hayat farkli bir pencereden bakanlarin kendilerini buldugu bir kitap.Kült bir isyanin sesi...Farkli olmanin tadina varmak icin okunmasi gereken bir eser.eger siz de namlu gibi düşünmeyi öğrenip hayatinizi bir namluya sürülen mermi gibi yasayanlardansaniz okuyun sizin gibi olanlara kendinizi yakın hissedin.

Yaklaşık bir yıl önce Yeni Şafak gazetesinde bir köşe yazısı okudum. Yazılarda sadece 'Lanetli Sınıf' başlığı ve İ.Ö. imzası vardı. "Dönüşümüz Muhteşem Olacak" diyordu yazar ve ekliyordu: "Hey, cafcaflı ofislerin pamuk elli efendileri, bizlerden korkun!"

Bir kenara ittiğimiz, yaptığımız tanımların dışında kalmaya zorladığımız, gözlerimizle aşağıladığımız, adını bile bilmediğimiz "Hey, sen" dediğimiz, insanlar vardı bu yazılarda. Biz vardık aslında. Tanımlayan ve tanımlanan olarak.

Onlar aldı bu şehirleri, en öndeydiler. Ve biz, geldik. Yeni sistemler kurduk. Onların anlayamayacakları, kafalarını karıştıran sistemler. Aldıkları, güzel şehirlerin en kötü yerine sıkıştırdık onları. Bir kenara ittiğimiz insanlar geliyor şimdi. Dönüşleri muhteşem olacak aslında. Kafalarını karıştıran herşeyi kendilerine göre çözecekler. "Alnımı hazırladım anne. Gözlerimi ve kaslarımın içindeki hançeri hazırladım. Babamın öcünü almaya gidiyorum saraylara" diyecekler.