Kitabın yazarının ilkesiz,kitabın da çelişkiler yumağı olduğunu söylemek kitaba ve yazarına yapılacak büyük bir haksızlık olur.
İlk başta Cemil Sena ilahi hiçbir dinin varlığına inanmaz, bu kitabın genelinden rahatlıkla anlaşılabilir "en açık ifadesini" de sonuç bölümünde bulur.İslam kendinden önceki ilahi olduğu iddia edilen dinlerden çok daha yüce prensipler içerse de, nihayetinde, kaynağı ilahi değil, Hz.Muhammed'in dehasıdır.Tabii bunlar anlatırken fazlasıyla tanıdık gelebilir fakat eğer kitap okunacak olursa, bu fikrin gerçekten büyük bir bilgi birikimi ve felsefeyle, son derece sağlam olarak izah edildiği görülecektir.Ona göre insanın Yüce Tanrı karşısında alabileceği en olgun duruş, saygıda kusur etmeyerek O'ndan olabildiğince uzaklaşmaktır.
Tüm bunlar böyleyken kitapta, bir çok defalar Hz. Muhammed övülür ve hatta yazar kendisinin "imanı zayıf" olarak değerlendirilmemesi gerektiğini söyler.Bunun da anlaşılır nedenleri vardır.İlk başta Hz.Muhammed'in övüldüğü birçok yerde bu övgüler onun büyük kişiliğine, dehasınadır.Bununla beraber diğer övgüler ve imansız olmadığı beyanlarıda, kitabın yazıldığı zamanda göz önüne alınınca, belki de ölümcül olabilecek tepkileri önlemek ve de islami duyarlılığı olan okuyucuların, daha önce zihninde yapmış olabileceği sınıflandırmanın içine girmeden, (onların gözünde ikinci bir Turan Dursun gibi olmadan vs..) kitaba yakınlaşmalarını sağlayarak,en azından, kitabı tartışılabilir kılmak içindir.
