Foto Sabah Resimleri Hakkındaki Yorumlar

İlk kez okudum bu yazarı.
Olaylar önce "ne oluyoruz" dedirtiyor fakat bütün kurguyu yazar sona saklıyor. Sonunda "evet ya demek böyle idi" diyorsunuz. Yazar kadın olduğu için karakterler hep kadınlar ve bence çok iyi bir şekilde iç dünyalarını yansıtmış. Bu tür yansımaları çok fazla kişi yapamaz.

Hikaye okumayı roman kadar çok sevmiyor olsam da Foto Sabah Resimleri bu fikri kolaylıkla yerle bir edebildi :) Pek çoğumuzun bildiği Bir Kırık Bebek filminin hikayesini okumak izlemekten çok daha keyifliydi.. 2 hikayeye çok fazla bağlanamadan okumuş olsam da elbette ki Ayşe Kulin bu işi biliyor demekten kendimi alamıyorum.

Anneannenin ölümüyle kaybolduğu sanılan bir geçmiş bir anda duran bir hayat anılar harekete geçiyor ve insanı en zayıf noktasından yüreğinden vuruyor. Duyulan suçluluklar keşkeler dile geliyor. Bu kitaplardaki öykülerde kendinizi bulacaksınız Ayşe Kulin'in yaşanmış kadar gerçek bazan da başka bir alemi anlatıyormuş gibi sıra dışı öyküleriyle farklı bir gezi yapacaksınız.

Bu kitabında yer yer hüzünlü yer yer ilginç öykülere yer vermiş Ayşe Kulin. Her zamanki gibi sade dili ve akıcı türkçesiyle sanki Kulin'nin yazdıklarını okumuyorsunuz da öyküleri bizzat yaşıyorsunuz.
Ben Ayşe Kulin'' in en son Nefes Nefese adlı kitabını okudum ondaki nefes kesen heyacan ve serüveni bunda bulamadım Ama yine de bu kitabı okumak da vakit kaybı olmaz bence. Birbirinden güzel öykülerle zaman zaman başka hayat ökyülerini keşfetmek zaman zaman da kendinizi ve kendi hayatınızı bulmak oldukça cazip. Özellikle Foto Sabah resimleri adlı öyküde kendimi bulur gibi oldum. Çünkü ben de anneannemi yeni kaybettim. Sanki benim duygulraımı benim hislerimi yansıtmış satırlarında onun için çok heyecanlandım o öyküyü okurken.
Kitabın sadece yazarının adından bile albenisi var okunmaya değer

ben ayşe kuli nin babama ve füreya hariç tüm kitaplarını okudum. okudum ama gerçekten okudum. okudum demenin anlamı bence çok geniş ben sadece ayşe kulinin kitapları ile ilgili tek ama tek birşey söylemek istiyorum ayşe kulinin kitaplarını okadar çok seviyorumki inanın okadar sade akıcı ve yalın bir dili varki ben bundan etkilenip inanın kızımı henüz 4 yaşında olmasına rağmen ayşe kulinin imza gününe götürüp onunla tanıştım.benim kitaplığımın en üst sıralarında yer aldığı gibi ileriki tarihlerdede kızımın kitaplığınında şimdiden en üst sıralarında olacaktır.

Ayşe Kulin kitapları sizi kendi içinde öyle güzel sarıyor ki elinizden bırakamadığınız bir alışkanlığa dönüşüyor.Bu kitabındaki olaylar zincirinde de kendinizi o tarihlerde kendi fotoğraflarınızı izlerken buluyorsunuz.İyi okumalar...

Bence Ayşe Kulin'in hikayelerinin insanı sürüklemesinin ve elinize bir aldınızmı bir daha bırakamamanızın iki nedeni var. Birincisi yazarın hikayelerinin hiçbirinin kurmaca olmaması. Hikayelerinin herbiri gerçek acıları, huzunleri, mutlulukları gerçek hayatta tattırıyor insana. İkincisi ise yazarın akıcı uslubu. Bağzen hikaye ilginç olsa bile uslubu size uymaz, sıkıcı gelir ve ilginizi kaybetmenize neden olur. Sanırım Ayşe Kulin için bu hiç geçerli olmiyacak!

Birilerini evlenmek üzere yakalıyorsunuz hikayelerde.Babannelerin hayatından çeyiz sandıları yapılmış buluyorsunuz. Hikayelerin her birinde ayrı bir duygunun motifleryle örülmüş hayatlara, özellikle kadın yaşamlara, küçük pencereler açıyorsunuz. Ayşe Hanım'ın öykülerinde sabitleyemeceğiniz kişiliklere hayatınızda yer veriyorsunuz.

Ayşe Kulin'i ilk defa okumaya yine bu kitap gibi çeşitli hikayelerden oluşan bir kitap olan "Geniş Zamanlar"la başlamış,üslubundan çok etkilenmiş ve bütün kitaplarını okumaya karar vermiştim.Bu kitap,yazarın okuduğum 5.kitabı.Yazar yine gerçekçi konulardan bahsetmiş bu hikayelerinde de.Her insan kendini bulabilir bu hikayelerde;ama bu kitabında daha çok geçmişine özlem duyan ve günümüz kuşağıyla çatışan insanları konu edinmiş kendine.Akıcı ve bir çırpıda okuyup bitireceğiniz hikayelerden oluşuyor kitap.