Beddiüzzaman Said Nursi Olayı Hakkındaki Yorumlar

Şerif mardini Türkiye bilimler akademisinden attıran kitap... akademiyanın seviyesi ! sosyoloji bilimiyle açıklanan kitabın seviyesi... bu kitap daha elzem. Sosyolojik bakış ve nurcular ...

akademik bir yaklaşım ama Bediüzzaman ' ı ve fikirlerini derinlemesine anlamadığı belli oluyor. Bu tarz yayınlarda üzerine kitap yazılan kişinin eserlerinin daha ciddi okunması gerek.

akademik bir yaklaşım

Yine merak ettiğim bir eser...

Muhteşem ilmî bir inceleme... sizde yeni ufuklar açacak...

Nur hareketi üzerine akademik bir çalışma.

Said Nursi'yi, Şerif Mardin'den okumak ilginç gelecek.

Yakın tarihi anlamak için okunmalı

Üstad Bediüzzaman a dair bir çalışma.

Şerif Mardin'in çoğu eserini severim ama bu kitapta fazlaca dışarıdan baktığı belli olaya. Yine de bu konu üzerine kapsamlı bir sosyolojik çalışma olması dolayısıyla önemlidir, okunmalıdır.

Said-i Nursi ve dönemini anlatan bir eser...

bu konuyla ilgilenmene bir teşkkür. analizlerine yanlış olsalar bile saygı. okumadan içerik hesaplaması için özür. yine merhaba şerif hoca.

okuması meşakkatli bir kitap yaptığı analizler çok dikkat çekici gerek said nursinin çevresi gerek çevresinin düşüncelerini evrimleştirmesi ve bu süreçin hangi koşullar altında gerçekleştiği irdelenmekte tavsiye ederim herkese

Şerif mardin gibi büyük sosyoloğun gözünden bediüzzamanı okumak güzel bir şey.

TÜRKİYE`nin yetiştirdiği en büyük ilim adamlarından biri olan Şerif hocanın güzide eseri hocayı okumak şereftir

Doneme ve olaylara isik tutan, gercekleri su yuzune cikaran harika bir calisma. Serif Mardin hocamizdan Allah razi olsun.

yazarı çok duyardım. bildiğim bir hayat hikayesi olduğu için anlamakta zorlanmadım. ama eğer tutup da anlatılan kişiyi yazardan ilk defa dinlerseniz anlatılanı tam olarak anlamama olasılığınız düşük değil.

Konuyu sosyolojik açıdan gayet iyi açıklamış.

Sosyolojik olarak Cumhuriyetin ilk yıllarını Bediüzzamanın hayatı üzereinden olayları anlamaya çalışmak için güzel bir kitap. İlginç bağlantılar kurmuş Mardin; ancak kitap bilimsel bir kitap ve "maddi" sosyolojik etkiler üzerinde durduğundan Bediüzzaman ın manevi şahsiyeti ve İmanın rükünlerinin günümüz toplumların hayatında ve ferdlerin yaşamlarındaki restorasyonuna değilmemiş, işlevine değinilmemiş.

Üniversite de ödev konumdu bu kitap kitabı okuyunca bişey anlamıyorsunuz dili çok ağır konuları karmaşık almış. Ama kitabı bitirdiğinizde hiç beklemediğiniz şekilde Türkiye de şuan da devam eden bir çok sorunun nedenini öğrenmiş oluyorsunuz çok iyi bir kitap bence

her ne kadar eleştirel ve kalın bir dıl le yazımış olsada tavsıyemdır. ayırdıgınız vakte degecektir

şerif mardini ya okuduğunu anlamayan safderun bir insan olarak görüyorum.ki saf olmadığı malum.veya çeşitli mihraklara bilerek hizmet ediyor. çünki risale-i nuru okuyanlar bilirki şerif mardinin değerlendirmeleriyle ilgisi yoktur.

Eserine terminoloji bilgisiyle başlamış. Devamında Osmanlı dönemine değinerek ilerleyen bölümlerde kalıp anlam bölümüne değinmiş en son ki bölümde de said Nursi'nin yakın çevresinde bulunan öğrencilerine değinmis tabiki Şerif Mardin konuya sosyolojik açıdan bakmaya çalışmış

Okuması zor, tamamen konsantre olunmadan okunacak bir uslup yok.

Değişik bir çalışma olmuş ama başarılı.

Sayın Mardin in, ilk okuduğum kitaplarındandır. Bediüzzaman ın hayatını fikirlerini, düşünce dünyasındaki akislerini ele almıştır. Hatta bu eserinden dolayı eleştirilere maruz kalmıştır. Tavsiye ederim...

haz almadım meraktan okduğum bir kitap

Şerif Mardin çok tartışılan sosyal bilimcilerimizden biri. Bir kere, kitaplarının dili çok sıkıntılı. İngilizce orijinalinden çevirildiği için olsa gerek, sıklıkla karmaşık ve akıcı olmayan bir üslup. Okunması zahmetli. Ama yer yer bilimsel bir bakış açısı olduğu belli oluyor. Örneğin Nursi'nin doğduğu Bitlis ve sürgün olarak bulunduğu Isparta'nın tarihi alt yapılarını çok güzel vermiş. Bu kitapla ilgili yapılmış yorumların pek çoğunu okudum. Bir kere şu kesin: Kendilerini Nurcu olarak tanımladığını düşündüğüm kişiler bu kitabı beğenmediler. Bu çok doğal, zira kitapda Nursi yüzyılda bir gelen olağanüstü bir kişilik olarak ortaya konmamış. Zaten bu da beklenemezdi, yazar bir Nurcu değil. Mardin onu ele alınması gereken bir lider, bir öncü olarak ele almış. Bunun yaparken de bence empatiyi biraz aşan bir yaklaşım sergilemiş bence. Bırakın böyle bir sempatiyi, sadece Nursiyi ele alıp incelemiş olması nedeniyle de başka bazı kesimlerden nefret dolu eleştiriler de almış. Yani Nurculara karşı olan kesimler de hoşlanmamış kitaptan. Ama eğer bu taraflardan birine mensup değilseniz bu kitaptan Saidi Nursi ile ilgili pek çok bilgi almanız mümkün. Bir kere Nursi gelenekçi değil. İslamın yenilikçi kanadına daha yakın duruyor. Muhammed Abduh ve Reşid Rıza'ya bir fikri yakınlığı var gibi. Oldukça samimi ve karizmatik bir şahsiyet. Kitabın hiç bir yerinde kendi çıkarlarını ön plana çıkardığına dair bir yorum görmedim ben. Tabiat bilimlerine yakınlık duyuyor. Her yüzyılda Kuran-Kerim'in çağın koşullarına göre yeniden yorumlanması gerektiğini düşünüyor. Özgürlükçü. İtikadi amellere ve islam ahlakına çok önem veriyor. Şerif Mardin'in bu araştırmasının eksikleri, gedikleri hatta yanlışları olabilir. Bunlar elbette başka araştırmalarla düzeltilmelidir. Ancak metod ve yaklaşım doğrudur.

Şerif Mardin, Türkiye'de bilimsel bir değerlendirmeye tabi tutulmayan önemli bir şahsiyeti ilk olarak ilmi bir bakışla değerlendiriyor. Şerif Mardin'in, orjinal tutumu ve tarafsız bakış açısı hem o dönemki dine karşı tutumların hemde dini oluşumların değerlendirilmesine çok iyi bir örnek.

Mardin, kurduğu sosyolojik çatıdan emin, şablonunu baştan kuruyor. Herşeyi bu çatıya göre yorumluyor. Sonuçta, Said Nursî, Risale-i Nur ve talebeleri, Prof. Mardin’in “sosyoloji”si için birer “malzeme” oluyor.
Kitap boyunca bir dizi “şüphe”yle yüz yüze geliyoruz; zira felsefe şakirdi olarak “şüphe”yle düşünüyor Mardin. Çocukluktan ihtiyarlığa uzanan bir “menfaat” ve “siyasî hesap” tahlili sunuyor; çünkü felsefe şakirdi olarak “hedefi menfaat biliyor.” Said Nursî’yi “kavga” ve “mücadele”ler içine oturtuyor; çünkü “düstur-u hayatı cidal tanıyor”.

Risale-i Nur’da merkezî bir önem yüklenen; onlar çıksa Risalenin de kalmayacağını düşündüren “Kur’ân ve sünnet” vurgusuna mukabil, Şerif Mardin’in kitabında ne ikisini, ne de birini görüyoruz.

Kâinata iman delili nazarıyla bakma tavrını, Batı bilim ve felsefesi karşısında duyulan acze bağlıyor. Prof. Mardin, sanki kâinat materyalist bilimin tapulu malıymış gibi

kitap gayet güzel. fakat yararlandığı kaynaklar çokta objektif değil. coğrafi ve tarihi yorumu dikkat çekici. ama ustadın evrene bakışını değerlendirirken yetersiz kalmış. tevhid anlayışının yerine nevtoncu bir anlayışla ele almış ki. bu ustadın temel felsefesine aykırıdır.
diğer bir husus risaleler kemalizmin boşluğunu doldurmaya yönelik değildir. bu kitaplar kemalizmin dayandığı pozitivist, materyalist seküler yapının temellerini sarsmış bir eserdir. risalei nuru okuyanlar bunu çok rahat anlayabilir. bütün bunlarla birlikte sayın şerif mardiniyi takdir etmek lazım. akedemi dunyasının öcu gibi kaçtığı ustat bediüzzaman hakkında eser yazması takdir etmemizi de gerekli kılmaktadır. sayın nurcu kardeşlerime tavsiye ederim.