Gerçekten çok harika ve ders alınması gereken bir hikaye kitaptan bir alıntı yazmak istiyorum...
Seni son bir kez uyurken göreceğimi bilseydim, üstünü daha sıkı örter ve Tanrı'ya ruhunu korusun diye yalvarırdım.
Seni son kez kapıdan çıkarken göreceğimi bilseydim, Sana sarılır, öper ve son bir kez daha geri çağırırdım.
Seni son kez övgü için seslenirken duyacağımı bilseydim, Her kelimeyi, her hareketi kayıt eder, günler boyu çalardım.
Son kez olacağını bilseydim, bir kaç dakika ayırırdım, senin bildiğini varsaymak yerine durup "Seni Seviyorum" derdim.
Yarın asla gelmezse ve bugünse elimde kalanın hepsi, Seni ne kadar sevdiğimi söylemek istiyorum ve bunu hiç unutmayacağımızı umuyorum.
Yarın, hiç kimseye ne genç ne de yaşlıya vadedilmediğinden, Bugün belki de son bir şansınızdır sarıp sarmalamak iiçin sevdiğinizi.
Yarını bekliyorsanız eğer, neden bugün yapmıyorsunuz bunu?
YARIN ASLA GELMEZSE, BUGÜN PİŞMAN OLACAĞINIZ GÜNDÜR.
Bir gülücük, bir öpücük ya da sarılmaya vakit bulamadığınızdan, Ve birinin son arzusu olacak şeyi ondan çok meşgul olduğunuzdan esirgediğiniz için.
Öyleyse sarılın onlara ve sevdiklerinizin kulaklarına fısıldayın, onları çok sevdiğinizi ve hep içinizin bir parçası olacaklarını.
"Özür dilerim", "beni affet", "teşekkür ederim", ya da "önemli değil" demeye vakit ayırın.
VE YARIN ASLA GELMEZSE, BUGÜNDEN PİŞMAN OLMAYIN..
