Türkler ve Tatarlar Arasında (1394-1427) Hakkındaki Yorumlar

Ankara savaşı öncesi Beyazıt'ın eline esir düşmüş bir Alman'ın anıları. Ankara savaşı ve bu savaştan sonrada Timur'un eline esir düşen bu Zat'ın başından geçen olayları anlatan ve o zamanın etnik ve toplumsal yapısını güzel bir şekilde anlatmış olan çok yararlı bir tarihi anı kitabı.

İlginç ve eski zamanın psikolojisine sahip bir karakter tarafından anlatılan olaylar. Kitapta bazı iddiaların bize göre baştan kabul edilememesi ( Muhammed'in yalancı olduğu iddiası gibi) ve bazı kiliselerde olduğu iddia edilen saçma olaylar yazarın yalancılığından değil o zaman ki batıl inançlar ve cahilliklere dayanıyor. Ama neyin doğru, neyin yanlış olduğunu rahatça anlayabiliyorsunuz. Birşey daha söylemek istiyorum; kitapta bizim Osmanlının ve Türklerin hep iyi olduğuna dair söylentileri çürütmeye aday iddialar var. Ne kadar doğru ne kadar yalan bilinmez. Ama Bayezid'in Niğbolu'da esir düşenlerin, kendi gözleri önünde kellelerini aldırması bana ne yalan gibi ne de pek insancıl gibi geldi doğrusu (Aslında zamanına göre en iyi Türkler'di deseler daha doğru olur). Ve tabi ki Semerkandlı Özbek(Türk) - Moğol Timur'un yaptığı var ki o da okumanıza kalsın. Ben bu kitabı edebi eser yönünden çok, eski batıl anlayış(eski kafa) ile anlatımını beğendim. Tavsiye ederim.

Aslında tarihsel değeri bakımından çok değerli bi kitap, ama tarihi ve o günleri anlayamayacak olan insanlara göre saçma sapan şeyler de bulabiliyosunuz. yazar sonuçta bazı yerlerde kendiyle bile çelişkiye düşüyor.ama iyi bi inceleme ve etüdle o zamanda olan şeylere dair birinci ağızdan kaynak olacak bi kitap.

Bundan 600 yıl önce,önce Niğbolu Savaşında Osmanlı'ya,sonra Ankara Savaşı'nda Timur ve oğullarına esir düşmüş bir Alman asilzadesinin gözlem ve başından geçenlerin aktarımı.O döneme ait birinci elden anlatıların azlığı eserin değerini arttırıyor.Tarihle ilgilenenlere şiddetle tavsiye edilir...

Tarihin ilk Türkoloji eserlerinden birisi. Doğu toplumları arasında Türkoloji eserlerinde pek referans edinememiş olsa da kendi alanına özgü bir yapıt. Çünkü Türkler'e dair bu kitap kadar eski bir kaynak elimizde bulunmuyor. Yazarın hatıraları aşırı yoğun olaylar değil ve objektif olmaktan uzak fakat dönemin toplum yaşantısına ve yine aynı yıllarda batı toplumlarının doğu algısına dair pek çok ipucu yakalamak mümkün. Türkoloji alanında araştırma yapan her araştırmacının muhakkak okuması gereken bir eser. Belki çalışmalarınızın sonuç paragrafına çok fazla bir katkı sağlamayacak ama inanın ki giriş kısmına dair pek çok ipucu barındırıyor.

Kitabın yazarı Alman bir soylu ailenin çocuğu.Macar kralı Sigismund ile Yıldırım Beyazıd arasında cereyan eden Niğbolu savaşına katılmış ve esir düşmüş.Daha sonra ise Yıldırım ile Timur'un 1402 Ankara savaşında el değiştirmiş ve Timur'un esiri olmuş.Timur öldükten sonra ise oğullarının maiyetine geçmiş,sonrada bir yolunu bulup kaçıp ülkesine dönebilmiş.

Aslında tarihi bakımdan çok önemli bir belge olması gereken kitap,okunduktan sonra hiçde öyle olmadığını gösteriyor.Yazarın bizzat içinde bulunarak görüp işiterek tarihe tanıklık etmesi çok önemli,tarih bakımından birinci el bilgi ve sağlam olması gerekir diye düşünüyordum.Fakat kitabı okuyunca hiçte böyle olmadığını anladım.Neden diyecek olursanız.Otuz yıl Müslüman bir toplumda yaşamış biri olarak İslamı hiçde doğru anlamadığı kanaatindeyim.Bu da yazarın kafasının çalışmadığının bir göstergesidir.Düşününki otuz yıl bir toplumda yaşayacaksınız ve o toplumun inançları hakkında bilgileriniz çok yanlış olacak.Bu eleştirimin bir boyutu,bir diğer konu ise Mitolojik bir çok olayı gerçekmiş gibi yansıtmasıdır.Bu manada da üç beş hikaye var ama bir hatırattan çok Mitoloji kitaplarına yakışan cinsten.Tabiki ben bütün bir kitabın safsata olduğunu söylemiyorum.Fakat kitaptan faydalanırken,alıntı yapılırken dikkatli olunması gerektiğini söylüyorum.