Kızlar da Yanmaz & Genç Cumhuriyet'te Köy Çocuğu Olmak Hakkındaki Yorumlar

Yazar, "militan Kemalci" dediği babasına filozofça sözler söyletiyor. Türkçe Ezan okunduğu sırada köy kadınlarının; "Ha şöyle! Mevla'nın ne dediğini anlıyoruz gayri" diye sevindiklerini, hatta duygu yoğunluğundan dayanamayıp ağladıklarını aktarıyor. Köylülere bu ve benzer inanılması güç sözler söyleten yazar, çocukluğunda işittiğini iddia ettiği metafizik hadiseleri bir şekilde rasyonel bir temele dayandırma çabasına giriyor. Evliya olduğunu iddia ettiği babasının büyük dedesinin sırrını da kendi babasına anlattırıyor. Yazarın babasına göre büyükdede aslında evliya değilmiş, içe kapanık biriymiş yani asosyalmiş dolayısıyla kimseyle konuşmazmış. Bu sebepten başkalarına garip gelen hallerinin aslında rasyonel bir izahı varmış fakat iletişim kopukluğundan dolayı ortaya çıkmıyormuş. Bu da haliyle farklı yani metafizik yorumlara sebep oluyormuş. Yaklaşık 100 sayfa okuduğum bu kitapta, maalesef yazarın ideolojik bir kavga verdiği intibaını uyandırdı bende.

Normal okunabilir bir eser sıkıcı değil

Bu tarz kitaplarda yazar kendi hayatına detaylıca değinebilir. Bu olumsuz bir durum değildir. Olumsuz gibi yazılan yorumlara pek katılmıyorum. Sonuçta anı kitabı. Kendi hayatını köy enstitüleri çerçevesinde ele alması kadar normal bir şey olamaz.

Güzel bir anı kitabı. Tarihimize de kısmen tanıklık ediyor.

Yazarın anlatılması gereken bir hayatı var.Zorluklara imkansızlıklara tanıklık etmiş yaşamış fakat bunları fazlaca ayrıntılı yazmış.Bu da dikkat dağınıklığı yaratıyor ara sıra.Bu kadar ayrıntıyı nasıl aklında tutabilmiş dedirtiyor.

Bir dönemi anlatıyor ama çok detaylı yazmış, Bazen sıkıcı olabiliyor