Ona sığınmassa insan yaşamdan nasıl zevk alabilir ? Bu cümle beni etkileyen bir cümle olmuştu sadece aşk değil düşünmeme sebeb olmuştu . Hüzünlerle dolu güzel bir kitap okunmalı
KAFKA ÖLMEDEN ÖNCE SEVGİLİ DOSTUNA BİR VASİYETTE BULUNMUŞTU ''BEN ÖLDÜKTEN SONRA BÜTÜN KİTAPLARIMI YAKIN!''DOSTU ONA İHANET ETTİ VE KİTAPLARINI YAYIMLADI.VE DİYORUM Kİ EN İYİ DOSTU(MAX BROD)NA İHANET ETTİĞİ İÇİN TEŞEKKÜR EDİYORUM.EĞER MAX BROD OLMASAYDI BÖYLE GÜZEL BİR YAPITI OKUYAMAZDIK BELKİDE FRANZ KAFKA'YI BİLMEZDİK BİLE.KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE DEDİMKİ GÜZEL SÖZLERİ BİR KAĞIDA YAZIP DUVARIMA ASACAĞIM AMA İNANIN BANA KİTABIN BÜTÜN SÖZLERİ BİRBİRİNDEN MÜKEMMEL.
Benim için ne olduğunu isimlendiremediğim biri, bir gün bana en sevdiğim yazarın kim olduğunu sormuştu. Hiç düşünmeden Kafka dedim. Aslında soru eksik. Yani en sevdiğim yazarla, okumayı en sevdiğim yazarın arasında fark olabilirdi. Kafka dememin nedeni ise O'nun hayatındaki sıkışmışlığı, kendi hayatımdaki sıkışmışlıkla özdeşleştirmem. Şimdiye kadar, herhangi bir tehlike karşısında hemen devreye soktuğum savunma mekanizmam vardı -siz buna isterseniz Uzay Yolu'ndaki Mr Spak'ın emriyle çalışan güç kalkanları diyin, isterseniz de kirpinin çevresine dikiverdiği trafo niteliğindeki dikenleri diyin- Ama Kafka'nın bir cümlesi bunun üzerinde düşünmeme neden oldu. Şöyle diyor Kafka, ''insan ancak olabildiğince az yalan söylediğinde olabildiğince az yalan söylemiş olur; yoksa olabildiğince az yalan söyleme fırsatını bulduğunda değil.'' Yani bizlerin bazı konularda yaptığı bu ve bunun benzeri önlemler aslında kendimizi kandırmaktan başka bir adım öteye gitmez. Bir kalenin bir sadırıya hatta bir çok saldırıya uğramadan, güçlü bir kale olduğunu nasıl söyleyebiliriz? Bir insanın, 'örs'leri tepesine tepesine yemeden, güçlü biri olduğu neticesine nasıl varabiliriz? Bunlara bazılarınız yaşamsal detaylar diyebilir ama Lichtenberg'in dediği gibi ''Dünyada en büyük şeyler, bizim hiç dikkate değer bulmadığımız, gözümüzden kaçan ve gittikçe biriken başka sebeplerle meydana gelir.'' O yüzdendir ki her nefes alışımızı en ince ayrıntısına kadar, her eylemimizi her ATPsine kadar incelememiz gerekir. Ben bütün bunların neticesinde 'engelleme'lerimi ortadan kaldırıyorum. Gerisini hayatın akışına havale ediyorum. Size bu kitabı okuyun veya okumayın gibi bir tavsiyede bulunmayı çok kayda değer bir şey olarak görmüyorum ama sadece şu kadarını söyleyebilirim: okuduktan sonra hala bir şeyleri değiştirememişseniz, bence bir kez daha okuyun; çünkü içimizde değişmesi geren çok şey var.
Kafka'nın, (eğer diğer kitaplarını ve yaşam öyküsünü iyi biliyorsanız) hüzünlü bir tarafı olan bir kitabı bana kalırsa. Aforizmalar olmasına rağmen, yine kendi kendiyle düştüğü çelişkiler, otorite kavramı üzrine söylemler vs. kitap boyunca tipik bir Kafka ortaya koyuyor. Aforizma kavramına pek yaklaşamadığı noktalar bulunsa da, güzel bir kitap.
yaşam-ölüm, iyi-kötü,sanatın işlevi, günah, umut ve dogru yol üzerine düşühcelerini ortaya koyduğu aforizmalardan oluşan bu kitap ölümüyle yarım kalmış ve arkadaşı max brod tarafından bir araya getirilip, düzenlenmiş. sonuçta çok güzel bir kitap ortaya çıkmış.
