MEDENİYET VE ONUN HUZURSUZLUĞU Freud’a göre, hayvani dürtülerle güdülenen insanın aynı zamanda uygar bir varlık olmaya çalışması trajik bir durumdur. Bununla beraber Freud, insanın uygarlıktan vazgeçemeyeceğini de kabul eder. Sonuç olarak ise Freud, uydarlığın kazçınılmaz bir huzrsuzluğunun var olacağını söyler. Medeniyeti bir süreç olarak gören Freud, medeniyet bizleri bir araya getiren şey olduğunu söyler. Bireyleri gruplar halinde yani, insan aileye, ırk insanlığa ve ulusu dahil ederek gruplar oluşturuyor. Süreç ulusta bitmiyor insanlığın büyük birliğine kadar sürüyor.. Sadece ulus medeniyeti değil, insanlığında medeniyeti var olduğunu söyler. Bireylerin gruplara dahil olması olayı medeniyettir. Medeniyetin bir rolüde süreç içine girmektir. 1. Süreçte insan esas olarak agresiftir. İnsanın doğal içgüdüsü vardır. İnsanda içgüdü olduğu içinde süreç ve kasıtlık var. İnsanın agresifliğini içinde tutan birde üst durum vardır. Aşk ve ölüm arasında bir mücadele vardır. Eros, bireyin hazlarını tatmin etmeye çalışan ve yaşama arzusudur. Ölümü kontrol altında tutan şey ise, medeniyettir. İnsanın yıkıcı yönlerini kontrol altında tutmak için gözlemleyen bir şeydir medeniyet. Bu ikisi arasında olan mücadele ise insan türünün yaşama mücadeledir. Freud, medeniyeti birey gibi düşünüyor. Bir şekilde medeniyetin super egosu var. Bu da Freud’a göre, kültürdür. Bireyin kötü olması kendisinin kötü olmasıyla alakalı değildir. Zina zararlı değidir, ortaya çıkan şey iki bireyin istemesi ve yapılmasından dolayı zarar oluşmaz. Ancak burada suçluluk duygusu ortaya çıkar. Freud’a göre otorite dış etki olabilir. Anne ve baba kötü olanı engeller. Sekse ilişkin şeyleri yasaklıyorlar. Kötü olan şeyleri engelleyerek suçluluk duygusunu oluşturuyorlar. 2 çeşit suç vardır. Anne-baba ‘dan korktuğu için iç güdüsel olarak yapmayanlar ve super egodan korktuğu için kendi kendini kontrol edenler. Freud’a göre babamızı öldürmekle düşünmek arasında hiç bir fark yoktur. İkisi de suçluluk duygusudur. Neden suçluluk duygusu duydugumuza Freud çünkü aşk ve ölüm arasında mücadelenin sınırları kesin belli değildir diye cevap verir.Egoistik davranış bireyin gelişmesiyle alakalı bir şey. Bir dürtü ve egonun birleşmesi lazım. Bireyin gelişmesi egoistik bir dürtüdür. Fedakarcı davranış ise, bizim aile, ulus, insan olabilmemiz için yapılan çaba. İnsanlığın gelişmesine yapılan çabadır.
