Kitaba gözatarken Anadolu anaları aklıma geldi. Birbilerine olan saygıları, bağlılıkları, vefaları ve Rablerine olan şükür ve senaları...
Belki onlar çok şey bilmiyorlardı ama kendilerine model olarak aldıkları temiz ve düzgün mü2min ve mü2minelerin yaşamlarını hayatlarına taşıyorlar, samimi bir dindarlıkla yaşamlarını erdemli bir çizgide devam ettiriyorlardı. Duydukları ve öğrendikleri ile amel ediyorlar ve bu samimiyetlerine karşılık olarak saadetli bir hane içinde yaşama mükafatını kazanıyorlar; cennete giden kapıyı aralıyorlardı. sabır, sebat, anlayış, hoşgörü, vefa, şükür, kanaat, her ne gerekli ve güzel vasıf var ise onlarla donanımlı olan bu anaları, bu eşleri hayırla yad etmeli...
Günümüzde bu sağlam bağın ihyası gerekirken, geçmişin sevdalarını yeniden yeşertme özlemleride perçinleniyor. Evlilik kurumunun sağlam temeller üzerine bina edilmesi ve bu yapının ihyası için eşler arası anlayış ve sevgi bağının 'Allah rızası' temeline dayanması gerek. Eşlerin birbirlerine olan saygı ve sevgilerinde hak ve sorumluluklarında hep bu ölçü muhafaza edilse, karşılaşılabilecek her türlü soruna bu yaklaşım tarzı ile müdahale edilse sanırım sorunların üstesinden gelmek hiçte zor olmayacak...
Yeni neslin sağlam evlilikler gerçekleştirmesi ve izdivaçlarını mesud ve bahtiyarane sürdürmeleri için yararlı ve gerekli tespitler içeren bu eseri ve benzerlerini okuyuculara tavsiye ederim.Okuyarak ve özümseyerek hayatımıza taşıyacağımız nice güzelliklere...
