Interpreting the Renaissance & Princes,Cities,Architects Hakkındaki Yorumlar

20.yy’ın en kritik mimarlık tarihçilerinden olan İtalyan mimar Manfredo Tafuri’nin 1992’deki ustalık eseri olan son kitabıdır. Tek bir binanın bile şehirdeki üretimi yönlendiren tüm siyasi/teknolojik/ekonomik/psikolojik güçleri içerdiğini, mimariyi patronlar/mimarlar/kralların yönlendirildiğini iddia ederek, Medici/Alberti/Brunelleschi/Raphael gibi kişiler üzerinden, 15-16.yy’lardaki Floransa/Roma/Venedik/Milan/Granada mimarisini okur (delilleri ve çizimleriyle gösterir) ve şu sonuca varır: Rönesans mimarisi özgürlük değil, kurgu/hile/kötü vicdan ve siyasi bir düşünce içerir. Vatikan’daki orijinal kilisenin yıkımı, San Lorenzo kilise tasarımı, Granada’nın “Yeni Kudüs” projesinin de olduğu, kim seçiyor/kim tasarlıyor/kim kanıyor/kim anlıyor’u Foucault referansıyla tartışan bu muhteşem kitabı ilgililere şiddetle tavsiye ederim. (Tafuri’den diğer önerilerim: ideal şehir olarak Venedik incelemesi “Venice and The Renaissance” ve kapitalizmin mimariye etkisi “Architecture and Utopia”)