Bir başka İstanbul kitabıyla beraberim. Yine zevkle okudum ve Ayverdi'nin anlattığı İstanbul'a içimden gülsem de saygı duydum. İstanbul çok güzel bir yer aslında. İnsanlarla iç içeyiz. Bu kadar iltifat yeterli sanıyorum. Evet. Semt semt ele alınan İstanbul'da her semtin süper bir şekilde anlatıldığını düşündüm, yanıldım. Tamamen taraflı Ayverdi. Ama kitap gerçekten çok güzel. Ayverdi'nin "sevdiği" yerler güzel. En azından.
Giriş bölümünde Ayverdi kitap fikrinin nasıl ortaya çıktığından bahsediyor. İşte yaşanmış olaylar ve İstanbul'un sesleri birleşmiş, sonra bir anda yüzeye fışkırmış. Böyle olmuş. Ayverdi'den de biraz bahsedeyim. Kendi kendini yetiştirmiş bir insan. Kubbealtı Cemiyeti'nin kurucularından. Geleneğe bağlı ve siyasi görüşü de bu yönde. Kitabın içinde zaten açıkça belirtmiş. Geliriz oraya.
İstanbul'a genelden bakarken İstanbul tiryakiliğinden bahsediyor, bir de bu medeniyetin nasıl oluştuğunu inceliyor.
"İstanbul medeniyetini kimler vücuda getirdi? Hangi adetleri hangi insanlar beğenip seçti ve bu kök salan adetler, cemiyetin itiyatları zemininde derinlemesine nasıl yayıldı? Bu ince, bu zarif, bu her biri son derece duygu, değer ve itibar kazanmış görenekleri, yoksa insanlar değil de zaman ve zamanın taksime uğramış ölçüleri, günler, aylar, yıllar, ya da asırlar mı kendiliğinden işledi? Evet, asırlar...
(...) Sanki nesiller değil, asırlar da değil, tabiat kendi kendine yapıyormuşçasına gelişmiş, olmuş ve olgunlaşmış bulduk."
İşte İstanbul'un kaybolan değerleri, musiki, çinicilik, falan. Baştan söyleyeyim de ikide bir aynı şeyi anlatmayayım: Anı kitabı bu. Anıyla romanı ayıran çizginin neresindeyiz, bilmesek de anılardan ibaret. Dolayısıyla yazarın sürekli olarak kendisiyle bir hesaplaşma kaygısı, öze dönüşleri mevcut. Her semtte böyle üç dört dönüş var, "Ey kadın, yine anılara daldın gittin, " gibi. Bunları almayacağım, arada bir dikkat çeken görüşler hariç.
Eski İstanbul'a dair onlarca ayrıntı var. Ben şahsen evinden pek çıkmayan, gezmeyi pek sevmeyen bir adam olarak zevk aldıysam İstanbul'u gezmiş, İstanbul'u gönülden seven okuyucular için kat kat keyif verecek bir kitap, diğer baba İstanbul kitapları gibi. Okunmalı.
İstanbul sevdalıların okuması gereken bir kitap. Dili biraz ağır ancak sayfanın altında dipnot olarak aşina olmadığımız kelimelerin anlamları veriliyor. Bu sayede eski sözcükleri de öğrenmiş oluyoruz. Çok akıcı bir kitap değil bence biraz ağır ilerliyor ama Samiha Ayverdi her edebiyatseverin tanışması gereken bir şahsiyet olduğunu düşünüyorum.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
İstanbul'un farklı semtlerini 20. yüzyılın başındaki haliyle sadece fiziksel özelliklerinden değil manevi ikliminden de bahsederek anlatan başarılı bir eser
iyi güzelde Semiha Ayverdi hanım 17 yaşındayken açık başla Eminönü yeni camiye girdi ve onu kibarca uyaran ve emanette olsa bir tesettür takmasını söyleyen ve nazikçe ona bir tülbent uzatan yaşlı kadının ağzına s..tı..ağza alınmadık laflar söyledi hakaret etti ve o tülbenti yere attı milletin ortasında..
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Yazarın İstanbul’un çeşitli semtlerini kendine has şiir yüklü bir üslûp ile anlattığı bu kitabında eski İstanbul yaşantısına ait pek çok kareler bulmak mümkün. Büyük bir keyifle okuduğum bu kitabı herkese tavsiye ediyorum.
