İvan İlyiç'in Ölümü (Karton Kapak) - Tüm Yorumları

Sinan Ok

10.07.2026

kitap hoş. kısa bir sürede okunur. tavsiye ediyorum

Salih Vehbi Turan

10.05.2026

toplum ne kadar iki yüzlü olabilir? insan ne ölçüde değerlidir? insan başkaları için gerçekten değerli olabilir mi,ve nereye kadar değerlidir? bu kitap biçilmiş kaftan

Fatma Sena Barutcu

04.05.2026

Romanın en meşhur cümlesi, eserin tüm felsefesini özetler: "İvan İlyiç’in hayat hikayesi çok basit, çok sıradan ve bu yüzden de çok korkunçtu." Tolstoy, dehşeti büyük felaketlerde değil, "olması gerektiği gibi" yaşanan bir hayatta arar. İvan İlyiç; iyi bir kariyer yapmış, uygun bir eş seçmiş, evini dönemin modasına göre döşemiştir. Ancak tüm bu "mükemmel" hayat, aslında toplumsal bir tiyatrodan ibarettir. Ölüm döşeğine düştüğünde, biriktirdiği her şeyin sadece birer "eşya" olduğunu fark eder. Final sahnesinde İvan İlyiç, hayatının "yanlış" olduğunu kabul ettiğinde acısı bir anda hafifler. O ana kadar ölümden korkan adam, ölümü artık karanlık bir çukur değil, bir ışık olarak görmeye başlar. Tolstoy, insanın kendi içindeki bencilliği ve sahteliği öldürdüğü an, biyolojik ölümün bir son olmaktan çıkıp bir kurtuluşa dönüştüğünü savunur. Gizle Devamını Göster

miraç bayraklı Yagiz

20.04.2026

Severek okudum. Bı çırpıda bitiverdi.

eser1984

16.04.2026

düzenli ve “doğru” yaşadığını düşünen bir adamın hastalık ve ölüm süreciyle birlikte yaşamını sorgulamasını anlatıyor

SEMA GÜNEY PINAR

30.03.2026

Tavsiye ederim, kisa ama etkili

gltnksn

17.03.2026

Yaşam ve ölüm arasında ders çıkarmak için güzel bir kitaptı

Oğuz Yılmaz

11.03.2026

Stephen King sizi canavarlarla korkutur; Tolstoy ise sizi kendinizle korkutur. İvan İlyiç'in Ölümü, basit bir hastalık hikayesi değil, sıradan ve makul bir hayatın nasıl korkunç bir yalana dönüştüğünün otopsisidir. İvan İlyiç kötü biri değildir; o, herkes gibi olmaya çalışan, statüsüyle ve evinin perdeleriyle var olan bizlerdir. Ancak ölüm kapıyı çaldığında, o "saygın" hayatın aslında koca bir dekordan ibaret olduğu ortaya çıkar. Tolstoy, doktorların ve ailenin sergilediği o sahte tiyatroyu acımasızca soyar; geriye sadece ölümü dürüstçe karşılayan uşak Gerasim ve İvan'ın "Yanlış yaşadım" itirafı kalır. Bu kitabı okurken üzülmemeli, dehşete düşmelisiniz. Çünkü o "siyah çuval"ın içine çekilen sadece İvan değil, bizim konforlu yalanlarımızdır. Bu eser, son nefeste pişman olmamak için insanlığa verilmiş son çıkış uyarısıdır Gizle Devamını Göster

Yusuf kaan Yıldırım

03.03.2026

okurken düşündüren okuduktan sonrada insanı değiştiren kitaplardan biri

okuyanmatematikçi_s

23.02.2026

yaşamdan ölüme giderken yaşanılan son sorgulamalarin son acı cekislerin gerçekçi anlatımıyla harika bir kitap

Zeynep NİLÜFER

22.02.2026

Tolstoy bir mektubunda Ivan Ilyiçin ölümü sıradan bir adamın , sıradan ölümünün kendi gözünde tasvir edilmesidir demiş. Kitabı okuduğunuzda ölüm gerçeğiyle karşılaşıyor ve hayatla ilgili muhasebe yapıyorsunuz. Tekrar tekrar okunması gereken bir Tolstoy klasiği.

F.G.

21.02.2026

Yaşamla ölüm üzerine düşündüren güzel bir kitap.

gülçin Gür

03.02.2026

harika bir klasik. nasıl yaşıyoruz ve nasıl ölüyoruz. yanlış bir hayat yaşıyorsak peki ne yapacağız?

Gökçe Erkeçeci

21.01.2026

“İvan İlyiç’in Ölümü”, insanın “doğru yaşadım mı?” sorusuyla en acı biçimde yüzleşmesini anlatır. Tolstoy, toplumun onayladığı konforlu bir hayatın, gerçek anlam ve samimiyet olmadan ne kadar boş kalabileceğini gösterir. Ölüm yaklaştıkça İvan İlyiç’in yaşadığı yalnızlık ve korku, aslında hayatı boyunca kendine kurduğu yalandan başka bir şey değildir. Kısa ama sarsıcı: insanı hayattayken uyandırmaya çalışan bir tokat gibi.

Yasemin Doğan

06.01.2026

Ya gerektiği gibi yaşamıyorsak ve bunu son saatlerimizde farkına vardığımızdaki pişmanlık? Acıların en büyüğü bu olsa gerek...Keyifle okudum, tavsiye ederim...

KZöhre

08.12.2025

Ölüm ve yaşamı çok iyi anlatmış

ASLI BEKÇİ YILDIZTAŞ

11.11.2025

Nasıl ve ne kadar yaşadığımızın bir önemi olmadığını, sonun hiç değişmediğini ve o ana kadar yaşanan her şeyin o son anda anlamını yitirdiğini anlatan hüzünlü bir hikaye...Adım adım ölüme giden bir yol...

okankeskin

08.11.2025

Tolstoy klasiği daha ne denebilir ki harika ötesi

Hilal Komurlu

04.11.2025

Ölmeden önce insan ne için yaşadığını sık sık düşünmeli ve kendine sormalı. Zira hayatta çok fazla çeldirici var, ve hepimiz bir şeklide bu çeldiricilerle oyalanırken yaşam amacımızı unutuyor ya da erteliyoruz. Ama hiç düşünmediğimiz bir anda ölüm karşımıza çıkabilir. İşte o an eyvah ben ne yaptım dememek için muhakkak İvan İlyiçin Ölümünü okumalıyız.O kadar güzel kaleme almış ki usta yazar, okuyucu ruhunda "ölümle yüzleşmeyi ve hayatla ölüm arasındaki yaptıkların ve henüz yapamadıklarından kaynaklanan" pişmanlık hissini kendi yaşıyor gibi hissediyor ....

Burgaz Adalı

03.11.2025

Ne için yaşıyoruz? Yaşadığımız hayat en iyi halimiz mi? Böyle olmasa nasıl olurdu, böyle oldu da ne oldu? gibi gibi gibi soruların cevapları üzerine düşündüren eser.

Sepetim

Paylaş