Körleşme - Tüm Yorumları

Kitabuskurdus

23.12.2024

“Kitap her zaman güzeldir; yeter ki okuyan anlayabilsin.” Kitabın Türkçeye tercüme edilmesine Canım Oğuz Atay, öncülük etmiş. Okumuş, çok beğenmiş hemen Ahmet Cemal’i aramış, kitabı Türkçe olarak bizlere kazandırması için. Kitap boyunca “körleşme” nin kısır döngüsüne şahit olup “körleşme” aslında neydi, diye sorgularken buluyorsunuz kendinizi. Görmeye alıştığımız, görmekten sıkıldığımız şeyler mi bizi “körleşme” ye itiyordu? Yoksa bu bir mecburiyet mi, kaçış mı; sığınma mı gerçekliğin acı çıplaklığından karanlığa! Kitaplara tutkun bir adam Kien. Tutkunluğu saplantı boyutunda. Herkesten soyutlamış kendisini en azından öyle yapmaya çalışıyor. Kitaplarının temizliğini yapması için aldığı kadınla evlendikten sonra tüm hayatı altüst oluyor. Kitaplar dışındaki dünyaya ne kadar kendini kapatmaya çalışsan da bunun imkansızlığını Kien’in hayatında gördüm. “Evet, yaşamında pek çok şeyi göğüsleyebilirdi ama, insanın hiçbir desteğinin bulunmaması da hoş bir şey değildi.” Gizle Devamını Göster

hsabah

02.02.2025

Elias Canetti’nin 26 yaşında iken yazdığı “Körleşme “ kesinlikle bir kez okunacak eserlerden değil. 2016 yılındaki ilk okumam ile şimdiki okumam arasındaki kavrayış farkı ve haz unsuru inanılmaz. O zaman belki üstünkörü yakaladığımı zannettiğim ayrıntılar aslında Klein’in kendi yüzünü bile tam bilmemesi kadar yüzeysel imiş. “İnsanoğlu gerçeği görmek “ yerine kendini nasıl körleştirebiliyor, aç gözlülük ve gizlenmiş nefreti nasıl hallere düşürebiliyor, hayata bu kadar yabancı kalıp kendi dünyasının sınırlarında mutsuz bir devimim ve yabancılaşma ile nasıl yaşayabiliyor … Dünyasız bir kafa Kafasız bir dünya Kafadaki Dünya üç bölümden oluşan kitabı ben de kendi zihnimde çalışma odası, yatağın altı ve gözetleme deliği olarak kodladım. Birey ve toplum, yabancılaşma, aç gözlülük ve acziyet, hor görme ve gizli nefret… Klein ve avanesi ile pencereleri tavanda olan bir odada yaşamak… okur açısından inanılmaz bir deneyim. Gizle Devamını Göster

OkurYazar_YazarOkur

15.12.2025

Peter Kien, okurun aklında kalacak bir karakter. Ama kitap herkese uygun değil. Hem hacimli, hem sembolizmi ağır felsefi bir roman. Bilgiyle sağlıksız bir ilişki kuran bir karakteri işliyor. Sinoloji profesörü Kien'in kitap tutkusu onu nasıl bir körleşmeye düşürüyor, bunu okuyoruz. 3 ana bölüm var. Başta biraz komik, sonra trajikomik. Son bölümde ben çok zorlandım, kitabı bitirmem epey uzun sürdü. Zorlansam da, unutamayacağım eserler arasına girdi Körleşme. Öncesinde biraz araştırma yapıp, Canetti'yi tanırsanız, göndermeleri de yerli yerine oturur.

Zarkar

15.06.2026

Bu muhtesem kitabı okuyunca hayatımda düstur edindigim ilkelerden birinin dogru oldugunu bir kez daha hatırladım: ''Aşırılıklar , uçlar keyif verir ancak denge esastır"

metinbilgin

13.06.2026

Romanda kapitalist ve sömürü düzenine eleştiri, entellektüel çevrenin sömürüye kayıtsızlığı, engellenemeyen bencillik; maddeye, paraya, şan, şöhrete giden yolda her türlü düzenbazlık ironik bir ifade ile yer yer komediye kaçacak şekilde, aşırı uçlarda ve birbirinin zıttı, karikatürize edilmiş karekter aracılığıyla okuyucuya aktarılmış.

55unal

21.04.2026

Kien, yirmi yıldır bu sesleri duymamıştı. Günlük gezintisine çıktığında her gün buradan geçerdi. Ama gurultuyu (güvercinlerin) okuduğu kitaplardan tanıyordu. (s:155) …Kendisini gördüğünde -kendini görmeye alışık değildi- içine büyük bir yalnızlık çöktü. Kalabalık arasına karışıp kendini yitirmeye karar verdi. Belki o zaman yüzünün ne denli yapayalnız olduğunu unutur ve belki etkinliklerini sürdürebilmenin bir yolunu bulurdu. (s:212)

Turgut Özben

05.04.2026

konusu ve işlenişi itibarıyla keyif alınarak okunacak bir kitap , yazarın üslubu kitabı daha da çekici kılıyor

savaşkobya

01.02.2026

Olayların anlatımı normal akışında giderken yazar birden başka bir konuya geçiyor. Okuması,anlaşılması,dağınıklığı,kopuk olayların hep bir arada verilmesi eserin gizemli tarafını oluşturuyor.Okurken zorlanmadım diyemem ! HER KİTAP OKUNMAYI HAK EDER.

biblemaniac

01.02.2026

Mizahi başlayıp gittikçe ağırlaşan, ağırlaştıkça da beni hafifleten, soyut bir felsefe yapıtı diyebilirim. Therese ve Profesör Kien ve özellikle de ''Cüce'' ye bayıldım. Bir bibliyomani'nin Günlüğü olurdu herlhalde başka bir isim verilseydi...Tamamen kpoşu içinde ancak kendinizi bulmanın imkansızlığının imkanı dairesinde okudum.

YÜKSEL KESKİN

18.01.2026

Roman bir ölçüde çökmekte olan kültürel yapının, aydınlanma ve bilim çağı söylemlerinin yerini alan açgözlülük, nefret, insanlık dışı Nazi döneminin ve özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrası parçalanmış dünyanın ayak sesleridir. Canetti, dehşetin ve kayboluşun hikâyesini karakterleri aracılığıyla ustaca kurgulamış, insanoğlunun gerçeği görmek yerine nasıl da körleşebildiği temasını özgün bir bakış açısıyla dile getirmiştir. Çok beğendim mutlaka okunmalı.

Martin Eden ⚓️

01.01.2026

Elias Canetti’nin 26 yaşında iken yazdığı “Körleşme “ kesinlikle bir kez okunacak eserlerden değil. 2016 yılındaki ilk okumam ile şimdiki okumam arasındaki kavrayış farkı ve haz unsuru inanılmaz. O zaman belki üstünkörü yakaladığımı zannettiğim ayrıntılar aslında Klein’in kendi yüzünü bile tam bilmemesi kadar yüzeysel imiş. “İnsanoğlu gerçeği görmek “ yerine kendini nasıl körleştirebiliyor , aç gözlülük ve gizlenmiş nefreti nasıl hallere düşürebiliyor ,hayata bu kadar yabancı kalıp kendi dünyasının sınırlarında mutsuz bir devimim ve yabancılaşma ile nasıl yaşayabiliyor … Dünyasız bir kafa Kafasız bir dünya Kafadaki Dünya üç bölümden oluşan kitabı ben de kendi zihnimde çalışma odası , yatağın altı ve gözetleme deliği olarak kodladım. Gizle Devamını Göster

kitabın kurdu

24.12.2025

Bilginin cehaletten daha değerli olduğu sıkça söylenir.Körleşme ise bunun her zaman böyle olmadığını gösteriyor.Çok okuyan, donanımlı, birikimli ama insanı görmeyen bir zihnin nasıl karanlık ve zararlı bir şeye dönüşebileceğini anlatıyor.Saramago’nun Körlük romanındaki gibi,buradaki körlük de gözlerde değil;“benim düşüncem doğru” diyen zihinde yaşanıyor.Bu romanda bilgi, empatiyle birleşmediğinde kibre dönüşüyor ve faydalı olabilecek her şeyden kopuyor.Okurken insan ister istemez şunu soruyor:Ben neye, biz neye körüz? Anlatımı yoğun; konsantrasyon zorluğu yaşayanlar için zorlayıcı olabilir.Ama mesele o kadar güçlü ki, bu zorluğu fazlasıyla hak ediyor. Gizle Devamını Göster

que-como-porque

29.11.2025

Oğuz Atay gibi bir dahinin çevirisini yapıp,bize kazandırdığı bu eseri mutlaka okumalısınız

PINAR GİZEM YAMAN

28.11.2025

Yıllar sonra tekrar okudum. İlk okuduğumda da şimdi de hazzın doruklarında gezindim. Üstüm başım edebiyat oldu. Kitap bitiyor ama sizde asla bitmiyor. İlk beşimde kalmaya devam ediyor. Adeta damağımda tat bıraktı. Sınıflar arası farkın ele alınış biçimi muazzam ve Kien kalbimde yaşayacaksın.

gulbuc

21.08.2025

Sabırlı okuyucuya önerebileceğim bir kitap

efesane

16.06.2025

Her ne kadar kitap önceki dönemlerde yazılmış ve alt konular çok farklı olsa da hiç bir dönem değişmeyen insanlığın hikayesini barındıran okuması zor ama okunursa okuyucuya bir çok şey katacak eserlerden. Okuma alışkanlığını henüz tam kazanamamış sabırsız okurlar için biraz hacimli ve sıkıcı olabilir. Buna rağmen mutlaka okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.

frezya1504

27.04.2025

Ağır bir kitap ama vazgeçmeden okunmalı...

Güzay Atila

12.04.2025

Okuması ağır olsada her cümlesinin altı çizilesi bir kitap

drummer3426

25.02.2025

ilk başlarda güzel gidiyordu ancak yarısından sonra veremedim kendimi kitaba. biraz ağır geldi. sanıyorum 1930 larda yazılmasının da etkisi var.

okkült

28.01.2025

Bir başyapıt. Yabancılaşma ve aydın sendromuna çağlarüstü bir bakış. Okunmaması hayatta bir eksikliktir.

Sepetim

Paylaş