Evini Arayan Ardıç Tohumu Hakkındaki Yorumlar

Bu kitabı okurken en çok hissettiğim duygu sakinlik oldu. Ardıç tohumunun kendine ait bir yer arayışı, acele etmeyen ama kararlı bir yolculuk gibi ilerliyor. Büyük olaylar yok; tam tersine, doğanın kendi ritmi var. Bu yönüyle kitap, insana durup nefes almayı hatırlatıyor.
Ardıç tohumu, yalnızca bir bitki değil; ait olma duygusunu arayan herkesin temsili gibi. Nereye kök salacağını bilmemek, yanlış yerde büyümekten korkmak ama yine de umudu kaybetmemek. Bu arayış çok sade anlatılıyor. Didaktik olmaya yaklaşsa da bunu rahatsız edici bir şekilde yapmıyor. Öğretmek istediklerini bağırarak değil, fısıldayarak anlatıyor. Ağaçlar, toprak ve doğa bilgisi hikâyenin içinde doğal bir şekilde yer alıyor. Çocuklar için farkında olmadan öğrenilen bir metin; yetişkinler içinse içsel bir durak.
Kitabın mesajı şu: Herkes her yerde büyüyemez. Doğru yer, doğru zaman ve sabır gerekiyor. Bu da onu yalnızca bir çocuk kitabı olmaktan çıkarıp, her yaşa hitap eden küçük ama anlamlı bir hikâyeye dönüştürüyor.

Kent hayatında doğadan uzaklaştıkça ağaçlarla olan bağımız da zayıflıyor. Onları sevmek ve korumak için önce tanımak gerekiyor. İşte Evini Arayan Ardıç Tohumu, tam da bu ihtiyacı giderme amacıyla hazırlanmış çok özel bir kitap.

Ardıç tohumlarının diğer ağaçlardan farklı bir yolculuğu var:
Ardıç kuşu tarafından yeniyor, midesinde dönüşüme uğruyor ve tekrar toprağa bırakıldığında yaşam başlıyor…
İşte bizim küçük tohum da kendine en uygun yuvayı bulmak için macera dolu bir yolculuğa çıkıyor

Her durakta başka bir ağaçla tanışarak:
Ağaçların özelliklerini
Doğaya katkılarını
Hangi bölgelerde yetiştiklerini
öğreniyoruz.

Kitabın sonunda ağaçların görselleriyle hazırlanmış bir bölüm var. Bundan sonra yanından geçtiğimiz her ağaca başka bir gözle bakacağız diye düşünüyorum

Severek öneriyorum