Sait Faik hikâyelerinin genel karakteri karışık,düşle gerçeğin,başka bir deyişle hayâl ve hakikâtin aynı satırda yer almasıdır. Öyküleri takip edemiyorsunuz. Bütün hikâyelerde yalnızlık ve bu psikoloji var.Alemdağda Var Bir Yılan'da en güzel sözünü söyler" Bir insanı sevmekler başlar her şey" Dülger Balığı'nın Ölümü insandaki ölüm korkusunu bütün gerçekliği ile anlatır. Rıza Milyon-er'de ise insanların para hırsını, fırsatçılığı,teknolojiye karşı insanların yeniliklere kapalı oluşu (Rıza'nın babası doktorun incelemelerini günah olarak görürür.) Zengin olan insanların kendilerine kusur kondurmaması gibi konular ele alınır. Sarmaşıklı Ev'de ise çok güzel tasvirlerle karşılasıyoruz. Hikâye anlatılırken tasvirler aralara yerleştiriliyor.(Tombul yanaklarından çukurlar açan bir gülümseme ile yanımıza geldi. Buruşuk yüzünde kazma dişli ağzında ,pis ve seyrek bıyıkları....) Eftalikus'un Kahvesi'nde ise Sait Faik yazarlığı ve hikâyeleri hakkında kısa bilgiler veriyor. Bütün hikâyeleri tek tek yazmak gerekmiyor.Ama bu kadar bile Sait Faik'in Hikâyelerinin genel özelliklerini taşıyor. Hayâl ve gerçek iç içe .Yazarlık hakkında sorgulamalar, hayat ve ölüm düşüncesi, yalnızlık. Zengin tasvirler Güzel Edebiyat ama kopuk Hikâyeler. iyi şekilde takip edebilirim diyenler okumalı
