Mücella - Tüm Yorumları

Kadir Bilgili

05.11.2025

Mücella... Kendi hayallerini yaşayamayan mağrur bir kadının hikâyesi... Kendi hayatına dokunamayan ama başkalarına merhem olan bir kadın... Yokluk, kıtlık, savaş ve benzerleri... Annesinin gölgesinde büyümüş genç bir kızın kendi gölgesini oluşturmaktan kaçınması ama buna rağmen cılız gölgesine kocaman bir dünya almasını anlatıyor bana göre... Nazan Bekiroğlu'nun kaleminden çıkan en nadide eserlerden biri bence. Bakmayın siz diğer eserlerinin yanında bu eserin basit gelmesine... Aslında hiçbir hayat hikâyesi basit değildir. Basitlik yalnızca eserin dilinde ama o da basitliğinden değil alışılmışın dışına çıkılmasından yani sâdeliğindendir. Nazan Hanım'ın daha çok divân edebiyatı üslubu ile yazdığı eserlerin yanında oldukça bizden ve oldukça hüzünlü bu eseri bir yudum Türk Kahvesinin yanında çikolata misâli tüketeceğinizden eminim. Okuyun efendim. Çok sevecek ama etkisinden de kurtulamayacaksınız. Gizle Devamını Göster

Kitabuskurdus

27.11.2024

“‘Bunca eşya!’ Sofanın ucundaki ahşap basamakları tırmanarak Mücellâ teyzenin yatak odasına girdiğimizde eşyanın, sahibinden geri kaldığında nasıl bir yüke dönüştüğünü ilk kez anladım.” Mücellâ… Kitap bitti, kelimeler koca bir düğüm olarak geldi boğazıma oturdu. Ne kadar hüzün ne çok yaşanmışlık… yaşlanmışlığın içinde eriyen umutlar… Kitap gerçekten çok hüzünlüydü. Konu olarak yakın zamanda bitirdiğim Ayfer Tunç’un “Kuru Kız”ı ile neredeyse aynıydı. Bu tarz benzer konuları işleyen kitapları arka arkaya okuyunca üslup farkını karşılaştırma imkânı da doğuyor. İkisini de çok beğendim. Nazan Bekiroğlu’nun kaleminin ne kadar kuvvetli olduğunu söylememe gerek yoktur herhâlde. Kitapla kalın. “Her şeyi ciddiye almaya yazgılı, yalnız ve mutsuz ama mutsuzluğunun farkında bile değil, kendi içinde bir nabız gibi atarak çoğalıp duran bir kız çocuğu ile kuruyup gitmiş yaşlı bir kız arasında yaşanması her zaman için olası bir sahneydi bu. Tek farkla: Gerçek oldu.” Gizle Devamını Göster

Ş. ÇD

13.10.2024

Mücella, yaşanamamış bir hayat hikayesi. Sınırları bir karayemiş ağacıyla çizilmiş ve daima dümdüz bir çizgide hiçbir şey yaşamadan sadece yaş alabilmiş, yapayalnız kalmış bir kadının hayatı. Bir evin içine sığmış bir ömür. Aslında kitapta mevzu sadece Mücella da değil. Mücellanın dünyasından çok partili dönem, kıtlık, ihtilal zamanları, elektriğin bir eve girişi, aydınlandıkça dağılan evler, ani ve genç ölümler, yokluk ama aynı zamanda varlık, savaşın tükenmek bilmeyen hezeyanları işlenmiş usulca.. Nazan hoca son kitabı "Yerli Yersiz Cümleler" de bu kitaptan şöyle bahsetmiş: " Yazının hayata borcu vardır. Mücella yazının hayata borcunu ödemek için yazıldı." (s.38) Gizle Devamını Göster

zümbudi

20.07.2026

Yazarın okuduğum diğer kitaplarından farklı geldi,ağır ilerleyen bir kitapti

hayriye çolak

20.06.2026

Nazan Hocanın en zorlanarak okuduğum kitabı diyebilirim.Belki bana hitap etmedi bilemiyorum. Nar Ağacı'nda kullandığı dil burada daha sade ve basit diyebilirim. Sevdim mi emin değilim ? Sevmedim mi yine emin değilim ? Kitaba başlayınca sonunu tahmin ettim.

merveunver89

07.06.2026

Mücella nin yaşayamadığı hayatının hikâyesi... Ne acı... Başkalarının hayatının figüranı olup kendi hayat filmini çekememek.

REYYAN ÖZSÜREN

01.06.2026

bir arkadaşımın hayatına benzetip arkadaşıma olan bakisimi geliştiren bir kitap oldu

G.. ylçn

27.05.2026

Kitabın kapağını kapattim icimde derin bir boşluk oluştu. Mücellanın yasadigi hayata üzüldüm ama yaşayamadığı hayat daha çok hüzünlendirdi beni...

M_KRMZRK

20.05.2026

babasız büyüyen mücella'nın çocuk yaşlarından ölümüne kadar olan anılarının romanı. peki ne var bu anılarda? aslında hiçbir şey... çeyiz işleyerek, bekleyerek, geri planda kalarak geçirilen bir hayat. herkesin hayatının figuranı olan bir kadının yaşayamadıkları bu kadar mı güzel romanlaşabilir. bomboş geçen bir hayat bu kadar mı göz yaşartabilir. okurken hayret ettim. yazarın ustalığı burada konuşuyor işte... enteresan... çok gerçek, çok sakin, çok akıcı, çok duygusal... inanılmaz içime dokundu. ve inanılmaz rahatlatıcı bir kitap.

Fatma Nur Çiftci

05.05.2026

Gayet güzel bir kitap , akıcı.

minicooper85

25.04.2026

İçinde kaybolduğum sıcacık bir roman.

split817

20.04.2026

Çok severek okumadım ama hikayeyi tamamlamak sonunun nereye gideceğini de görmek istedim.

)-(ülya

13.04.2026

Yine nazan ve yine harika bi hikaye

fasl-ı_1_gül

05.04.2026

Ah Mücella! Hiç açmadan solan bir çiçek.. bahçe duvarının ötesini bilmeden yaşayan bir kız.. Babasız kız çocuğu büyütmek zor diye diye hiçbir şeye izin verilmeden yaşanan bir hayat. Bitince insanın içine hüzün oturan bir kitap. Hikaye basit gibi dursa da aslında içinde çok derin psikolojik tahliller var. Nazan Bekiroğlu'nun üslubu ise tartışmasız akıcı.

Semra Tur

17.03.2026

Bir genç kızın teslimiyeti ve annesinin onu korumak isterken yaptıkları yaşayamadığı hayatı çok beğendim bence her genç kızın okuması gereken bir kitap

que-como-porque

07.03.2026

insan hayatını kendi elline almalı,savaşmalı,mücadele etmeli

Funda Arıcı

02.03.2026

Çok beğenerek okudum kesinlikle tavsiye ederim. Bu yazarın kitaplarını zaten çok beğeniyorum yine şaşırtmadı

okur_turker

18.02.2026

Birçok kitabını okumuş biri olarak yine Nazan hoca çok usta kalemini konuşturmuş. İnsanı saracak sıcacık tanıdık güzel eskiye dair vs... Spoiler vermeyeyim, lütfen okuyun.

denizçy

14.02.2026

Çok beğenerek bir solukta okudum.. Yazarın “Nar Ağacı” ve “La” kitabını da çok sevmiştim. Mücella, yaşanmışlıklarından daha çok yaşayamadıkları ile içime dokundu

Şura Elikara

02.02.2026

mücella‘ya çok üzüldüm kendimi bir an onun yerine koydum ve evde kalmış gibi hissettim ben de çok güzel çok akıcı bir roman…

Sepetim

Paylaş