Kemanımla Sana Bir Ses... Hakkındaki Yorumlar

Osman Nuri Özpekel Hocamızın edebiyat dünyamıza kazandırdığı bu eser, keman sanatçısı ve bestekâr Nurhan Hekimoğlu'nun günlüklerinin bir derlemesi olsa da, klasik bir günlük mantığından çok öte lezzetler barındırıyor içinde. Şiir ve musiki dünyasının o büyülü atmosferine giriyorsunuz okumaya başladığınızda ve okuduğunuzun günlük olduğunu unutup, roman olduğuna inanıyorsunuz. Merhum Nurhan Hekimoğlu'nu bu günlükleri yazmaya sevkeden aşk ,öyle derin ve öyle hazin ki, böyle bir aşkın gerçekten yaşanmış olduğunu bilmek insana büyük hüzün veriyor. Okuyucuya "Bu okuduklarım keşke bir roman olsa, zira bu aşk gerçek olmamasını isteyeceğim kadar acı" detirtiyor. Günlüklerin, yazıldığı dönemin musiki hayatına ve sanat camiasına tuttuğu ışık da, esere ayrıca bir belgesel niteliği kazandırmış.
Kendisini tanımış olmaktan büyük mutluluk duyduğum hem udî, hem bestekâr hem de edebiyatçı olan Osman Nuri Bey'e, bu eserle bizi buluşturup, rahmetli Nurhan Hekimoğlu'nu bize tanıttığı için teşekkürlerimi iletiyorum.

Kemanımla Sana Bir Ses, bir sanatkârın günlüğü… Bestekâr Nurhan Hekimoğlu’nun, dostu Osman Nuri Özpekel’e bıraktığı ve ölümünden sonra yayınlanan günlükleri… Günlükleri okurken Kemanı ile çok kere ses verdiği ama karşılığını alamadığı aşkı Canan’a (kitapta bu isim kullanılıyor) yazılmış çoğu satır. Karşılıksız bir aşk yüzünden hayatının her geçen gün daha karamsar ve dibe vuruşuna şahit oluyorsunuz Hekimoğlu’nun… Zaman zaman Nurhan Hekimoğlu’na acıyıp, Canan’a sinir oluyorsunuz. Kitabın sonu ise tam bir yıkılış Hekimoğlu için. Kitapta eleştireceğim tek nokta, kitabı yayına hazırlayan Özpekel’in, bazı sayfalarda orijinal el yazılarını eklemesi oldu. Eleştirmemin nedeni ise, Canan isminin geçtiği sayfanın orijinaline bakıp, aslında Canan’ın kim olduğunu hemen görüyor olmanız. Bunun gözden kaçtığını sanmıyorum. Olsa olsa, dostunun hayatına zarar verdiğini düşündüğü şahsın, gerçekte kim olduğunu okuyucular anlasın diye bir vefa borcu ya da öç alma duygusu olabilir Özpekel’in…