Gitarist Derek Bailey doğaçlamayı, flamenkodan rocka, cazdan modern müziğe kadar uzanan geniş bir alandaki farklı uygulamalarıyla ele alıyor.John Zorn, Jerry Garcia, Steve Howe, Steve Lacy, Lionel Salter, Earle Brown, Paco Peña, Max Roach, Evan Parker ve Ronnie Scott gibi ünlü doğaçlamacılarla yaptığı karşılıklı konuşmalarla Bailey, doğaçlama pratiğinde saklı olağanüstü imkânları duru bir anlatımla gözönüne seriyor ve bunu yaparken doğaçlamanın müzik yapmanın temeli olduğunu vurguluyor.
Derek Bailey'in kendi çalışına eğilip ondan yeni olanaklar bulmaya çalıştığı bir dönemin ürünü olan bu kitap, çok değişik konulara uzanıyor. Kitabın iyi bir doğaçlamayı iyi yapan unsurların bir araştırması olduğu söylenebilir. Aynı şekilde bir çalgıcının müzik karşısındaki serbestlik derecelerini anlattığı da. Örneğin elektronik müzik tamamen bestecinin yarattığı yapısıyla çalgıcıya yer bırakmazken, Derek Bailey'in de öncülerinden olduğu serbest doğaçlama tamamen çalgıcının ürünü bir müzik; arada da türsel doğaçlama ve sınırlı kalıplar içinde doğaçlama gibi aşamalar var. Kitabın bir başka ilginç yanı müzikteki kurumsallaşma hakkında söyledikleri. Kurumsallaşmanın etkisiyle belli bir müziğin unsurlarının müziğin temel unsurları olarak görülmeye başladığı, oysa müziğin tek temel unsurunun çalmak olduğu, müziği öğrenmenin ve anlamanın esas yolu diye bir şeyin olmadığı gibi, gerçekten önemli noktalara değiniyor kitap
