Tahran'ın Kırmızı Sirenleri Hakkındaki Yorumlar

Roman, önce İslam devrimi ardından İran-Irak Savaşı sırasında Tahran’da büyüyen bir çocuğun gözünden savaşın etkilerini anlatır.Bombardımanlar, siren sesleri, korku ve kayıplar içinde geçer.Kırmızı sirenler, bombaların yaklaştığını haber verir; çocuk için bu sesler oyunun, uykunun, okulun yarıda kalmasıdır.Sığınaklara inmek, karartmalar, camların bantlanması gibi ayrıntılar günlük hayatın parçasıdır.Aile, İran’dan ayrılmak zorunda kalır.Bu “istek”ten çok zorunlu bir kopuştur.İzmir, anlatıcının ailesi için “savaşın olmadığı”, güvenli bir yerdir.Anlatıcı fiziksel olarak güvendedir ama mutsuzdur.Kendini ne İranlı ne de Türkiye'ye ait hisseder.Babası İzmir'e yerleştirdiği ailesini bırakıp, siyasi olaylar sebebiyle hapse girer ve hayatını kaybeder.Annesi tek başına İzmir'de çocuklarıyla yeni bir hayat kurmaya çalışır.Daha sonra böbrek yetmezliği için İran'a nakil olmaya gider. Fakat akciğer kanseri teşhisi de konulunca o da hayatını kaybeder.Anlatıcı, 2 kardeşiyle hayata devam edecektir.

Biyografi mi, kurgu mu... ama duygu yüklü.. siyasi geçmişle harmanlanmis duygu dolu bir roman...

Doğu edebiyatını çok seviyorum. Yazarın bu kadar Türkçeye hakim olduğunu ve yıllarca Türkiye’de yaşadığını bilmiyordum çok hoş bir anlatımı vardı

Belgesel tadında, yaşadıklarından yola çıkarak oluşturulan güzel bir eser.

Shahzade N. İgual’in kaleme aldığı Tahran’ın KIrmızı Sirenleri adlı romanda yazar- anlatıcı-kahraman benzeşmesi görülüyor. Buradan da hareketle yazar yaşadıklarından yola çıkarak kurguladığı romanında birçok çocuğun savaş içindeki durumunu çok güzel veriyor. Başta kahramanımız olmak üzere sadece İranlı değil Irak’tan İran’a gelen çocuklarında varlığından haberdar ediyor, okuru. Çocukların savaştan en çok etkilenenler olduğu canlı bir şekilde görülüyor, yapıtta.