Dostlukların Son Günü Hakkındaki Yorumlar

Kitaptaki ilk birkaç öyküyü okuduktan sonra kahrettim ben neden bu zamana kadar Selim İleri okumamışım diye –bu okuduğum ilk kitabı. Fakat sonra iş değişti şatafatlı tasvirler boğmaya başladı ve zorda olsa bitirebildim.

Öykülerinin toplamı romanlarının özeti gibi. Romanlarını severek okuyan herkese tavsiye ederim. Üslup adına büyük bir işçilik.

yazarın okuduğum ilk eseri ilk başta sewmedim ama öykülerin altındaki derinliği anlayınca daha çok sewdim özellikle kitaba ismini werdiği dostlukların son günü adlı öykü çok hoşuma gitti anladığım kadarıyla yazarın diğer eselerini de okuyacam:). . .!

Böyle bir kitabı, bu yakıcı öyküleri bizde ancak Selim İleri yazabilirdi. Belki bir de Füruzan. Duyarlılığın giderek yoğunlaştığı, acının bile şiirleştiği, vazgeçişin adeta bile isteye becerilemeyişi, "onur çıkmazları", yerleşik hayatına geçmeyi başaramayan bir iç yaşantı, hesaplaşmalar... Kitap bir insan tipini seyretmemizi sağlıyor. Benim içinse, Vivaldi'nin La Folia'sı eşliğinde bir yaza uzanabilmeyi...

ilk hikayede paranın hayatımızı nasıl ele geçirdiği anlatılmış çok beğendim ve diğerleri de çok güzeldi.ileri'yi hikayeciliğindeki başarısından dolayı kutluyorum...

iyi bir hikayesi olduğu kabul edilmiş bir gerçek olsada bir okuyucu olarak bunu yinelemek istedim; Selim İleri gerçekten iyi bir hikayeci. tasvirleri sait faiki hatırlatıyor, kendine özgü bir tarzı var, insanı okurken sürüklüyor. kitaplarını okurken, yaşıyormuşum gibi, yada okuduktan sonra yaşamışım gibi oluyor. iyi yazar olmak bu demek galiba, okuyucuyu kendi yönlendiriyor..