Kendine İyi Bak Hakkındaki Yorumlar

Kitabı, yazarın psikolog olmasından dolayı psikoloji kitabı diyerek almıştım fakat yazarın genellikle gezilerinde ki gözlemlerini yazdığı anlatı kitabı diyebilirim.

Kemal Sayar'dan yin bir psikoloji üzerine kitap okumak için almıştım bu kitabı da ama çok fazla psikoloji üzerine bulamadım. Kitabın geneli güncel-sosyal olaylar üzerine Kemal Sayar'ın görüşlerinden ve gezi yazılarından oluşmakta ama psikolojik bir kitap okumaya kendinizi şartlandırmazsanız yine de başarılı bir kitap olduğunu göreceksiniz. Bunların dışında kitapta yine ara ara antipsikiyatrik yorumlar içeren düşünce yazıları da bulunmakta. Kitabın özellikle 19. , 57. , 61. sayfalarındaki bölümleri oldukça başarılı buldum.Kısaca her ne kadar psikolojik bir kitap olmasa da okunabilecek başarılı bir eser...

Psikolog yazarımız kısa makalelerden oluşan kitabında gezdiği yerleri, gözlemlerini anlatıyor ve araya serpiştirilmiş birkaç denemeyle de kitabını genişletiyor. Şahsen kitabı beğendim hoş bir kitap olmuş.. İnsanlara ve dünya yüzeyinde yaşanan hadiselere olan bakış açımı genişletti. Kitaptan hoşuma giden cümleler.
*Köle, eline silah verildiğinde ilk olarak kendi kardeşinin beynini dağıtan kimse değil midir?
*Hayatı güç toplama yarışına çevirmeyenler. Ağır ve düşünceli yürüyenler. Yalnız Allah'ın önünde eğilenler. Bir gülü koklamasını bilenler. Ne mutlu onlara!

çok hoş bir deneme kitabı.insan ruhunun derinliklerine inen bir tarzı var.

okuduğum diğer kitapları gibi kemal sayarın bu kitabını da zevkle okudum. hayatı anlamlı yaşamanın hızlı ve tüketerek değil, ayrıntıları farkedebilecek bir tempoyla ve hikmet tablosunun karelerinde gezinerek ve hatta kaybolarak mümkün olduğunu bir kez daha göstermiş.

Dili bazen ağır gibi geldi bana. Bazen psikolojik terimler bazen de osmanlıca kelimelerden anlayamadıklarım oldu, ama sorun olacak kadar değil. Özellikle rüya ülkeler ile ilgili yorumlarını ve gözlemlerini beğenerek okudum. Psikolojiye ilgi duyanlara da tavsiye edilebilir.

Kimilerimiz vardır hiçbir zaman düşüncelerini söyleme cesaretine ulaşamazlar. Sözcükler dillerinin ucuna kadar gelir ama söyleyemezler. Sanki içinde birşey o sözlerin dışarı çıkmasına izin vermez. Halbuki o zincirleri bir kırabilseler hayat onlar için daha güzelleşecek.
Hep içine atarlar, atarlar, atarlar...
Hayat cesaret ister...