Merhabalar.Sevgili Halim BAHADIR beyi günlük bir gazetedeki yazılarından da takip ediyordum.Cok ilgimi ceken bir üslubu ve yasam tarzı var.Sanırım biraz da olsa birbirimizle örtüştüğümüz için kitabını hiç düşünmeden edindim.
Dogrusunu söylemek gerekirse kitabı aynı günde bitirdim ve cok etkilenerek hemen o aksam bir pavyona gittim:)Fakat sanırım daha Halim beyden ögrenicek cok seyimiz var.Yasam tarzı o kadar güzelki belki de o kadar da zor.Fakat insanlarla konusmaktan iletişim kurmaktan hiç kaçmıyor olması ve her birinin ardından güzel hikayeler cıkarıyor olması bende 'yaşamadan yazılmaz usta' anafikrini dogurdu.
Evdeki yalnızlıgı terkedilmişliği belki onu bu kadar hırcın ve karamsar olmayı itiyor ama hic bir şekilde yaşamdan ve güzelliklerden geri kalmıyor.Kadınlarlı iyi anlıyor iyi iciyor.Kötü zamanlarda bile iyi bir sey düşünmenin gekerli oldugunu savunuyor.Kar yagan bir gecede yapılması gereken en dogru seyi yapıyor.Camın kenarına oturup karı seyrediyor sonrada adeta karla sevişiyor.Kollarını pencereden uzatarak kar tanelerinin kollarında erimesini saglıyor,rahatlıyor belkide...
Aksam gezintileri sabah kahvaltıları muhabet ortamları yanında ayırmadıgı kitapları ile özenilecek bir hayat portresi cizmekte.Bir barda bile kitap okuyabilmekte.Kadınları tavlarken yazar kimligini kullanmakta fakat kesinlikle onun arkasına sıgınmamakta.Aynı sevmek icin aradıgı fakat arkasına sıgınmak istemedigi hayalindeki sevgili gibi...
Keske bizlerin de ihtiyar bir dostu olsa da sahil kenarında onunla içten bir muhabet eşliginde şarap içebilsek...
İyi günler...
