Flanöz: Şehirde Yürüyen Kadınlar & Paris, New York, Tokyo, Viyana ve Londra
Flanöz: Şehirde Yürüyen Kadınlar & Paris, New York, Tokyo, Viyana ve Londra
8Yorum
Aysun Turkoglu
10.01.2021
Arkadaşımın tavsiyesiyle aldım. Çok seveceğime eminim. Çünkü yürümeyi de kitap okumak kadar severim.
KY-496460
30.12.2020
Yaratıcı kadınların metropolle ilişkilerini eserlerine de değinerek anlatan hem keyifli hem de ufuk açıcı bir kitap. Çok beğendim.
zadanur
Kitapkurdu
18.11.2020
Yazar kadın yazarların dönemlerinde yaşadıkları sorunları ve yazar olma mücadelelerin çok güzel anlatmış. Kendi yaşamının da onlarla paralel olarak aktığı kurgu genelde güzel olmakla birlikte bazı yerlerde çok uzatması konudan kopmama neden oldu. Şehirlerin hem geçmişini hem de günümüzü güzel betimlemiş. Hakkında hiçbir bilgim olmayan Tokyo sosyal yaşamını da güzel anlatmış. Okunabilir.
ilgirg
Kitapkurdu
15.01.2020
Beni biraz hayalkırıklığına uğratsa ve deneme türünden çok anı türüne yakınsıyor olsa da hoş, keyifli bir kitap.
mimcnscn
11.08.2019
Türkçe'ye çevrildiği için çok mutlu olduğum, çok keyifli ve bir çok kişiye tavsiye ettiğim bir kitap.
ozlemangan
09.04.2019
bir kadının yaşadıkları
Ebru Sarıkaya
Kitapkurdu
11.01.2019
pek ısınamadığım bir kitap, belki ilerde okurum
hlycln
Kitapkurdu
03.11.2018
Amacı olmaksızın dolaşan kişi anlamına geliyor flanör (flâneur) kelimesi..Ama bir amaç taşımadan kadınlar da yürüyebilir değil mi? O sebeple kelimeyi erilden dişile çevirerek sahiplenmiş uzun uzun yürüyüşlerini Elkin.Bir ‘flanöz’ olarak.. . Kendinden önce keşfedilmiş ve kendinden sonra da keşfedilecek olan sokaklar;anılar,filmler,kitaplar ve daha niceleriyle anlamlandırılıyor Elkin tarafından.Ve ekliyor: “Neden yürüyorum?Yürüyorum,çünkü hoşuma gidiyor.Kaldırımda gölgem,bir adım önden bana eşlik ederken yürümenin ritmini seviyorum.Dilediğim zaman durabilmeyi,defterime not alabilmeyi,gelen bir e-postayı okumayı ya da telefonumda mesaj yazmak için bir binanın duvarına sırtımı yaslayabilmeyi ve tüm bunları yaparken dünyanın bir anlığına donuvermesini seviyorum.Çelişkili bir biçimde,yürümek bana durağanlık imkanının varlığını hatırlatıyor.”