süper baba ve baba evi dizilerindeki mükemmel, samimi oyunculuğu beni kendisine hayran etmişti. bu kitabındaki sıcacık öyküleri de hayranlığımı arttırdı.tavsiye ediyorum.
soluksuz okuyabileceğiniz heyecanlı bir kitap .çok zinde bir kitap.. okurken kelimeleri yakalamak isteyeceğiniz keyif alacağınız hoş bir kitap .. sevinç erbulağın kalemi güzel.
Kelimeler yetmez <br />Merhaba ben 20 yaşında biriyim. Sevinç Erbulak’ı ilk kuzenlerim dizesinde gördüm. Ve ben aşkı onun sayesinde tattım. Sevinç seni çok ama çok seviyorum. Sen benim ilk aşkımdın. Senin yüzün bana her şeyi unutturdu. Hala şu an eski dizin olan kuzenlerimi seyrediyorum ve inan tekrarını izlemek için saat gece 04:30 da kalkıyorum. Seni çok seviyorum. Belki bunu okumaya vaktin olmaz ama bunu okuyanlar seni nasıl sevdiğimi inşallah anlar. Sana son olarak şu sözü söylemek istiyorum. Her şeyde biraz sen varsın <br />
İnsan kimi sever en çok? En çok ama? Bir benzerini mi yoksa onu en çok mutsuz edeni mi? En çok acıyı çektireni mi? Kendisini en uzak ufuklara götüreni mi yoksa tüm bunları beraberinde getireni mi? Galiba yaşananlar hep birbirine benziyor.. Umarsızlıklar, hayal kırıklıkları, düşler, aşklar hep aynı. Sadece isimler farklı. Hayat bazen acımasızca aynı Biliyor musun, sevmekle sahip olmayı hep birbirine karıştırdın sen. Ne kadar çok sahip çıkarsan o kadar sevilirsin sandın. Oysa ben özgür bırakılmak istiyordum. Birbirimizden bağımsız hayatlarımız olmalı diye düşünüyordum. Sen bunu yanlış anladın. Sürekli şüpheci bir tavır içinde olmak, böyle ölesiye kıskanmak... Ne oldu sonunda? Neye yaradı? Seni sevmede hep kaçak davrandım galiba, sonra severim dedim belki. Bilmiyorum, sanki sen hep olacakmışsın gibi, bilemedim kaçak dövüşlerde usta, sevmede böylesine beceriksiz olunabileceğini. Çok güvendim galiba, çok inandım, hep yanımda kalırsın sandım; bir gittin, boşluğunu doldururken yerine koyduğum her sureti sen sandım. "Nöbetçiler" Tutun kuleleri, kilitleyin kapımdaki koca asma kilitleri, yakın ellerinizdeki feri sönmüş meşaleleri, ışığa çıkarın günlerimi. Sakın kaçmasın acılarım, onlar büyüdükçe onlara yenilerini doğuracağım.
