Bir Osmanlı Subayının Esaret Günlükleri Hakkındaki Yorumlar

Birinci Dünya Savaşı sırasında Kafkas cephesinde Ruslara 23-24lü yaşlarda esir düşen bir Osmanlı subayının günlüğü. Esaret hayatı boyunca yaşadıklarını, yediği yemekleri ve hissettiklerini hiçbir edebi kaygı gütmeden kendince her gün yazmaya çalışmış. Bir eser bırakmak için mi yoksa içinde bulunduğu ruhsal bunalımları biraz olsun hafifletmek için mi yazmış bilemiyoruz. Kuşku yok ki yazılmasının üzerinden 100 yılı aşkın süre geçmesine rağmen okuyanın yüreğinde bir etki yaratıyor. Okurken kendimi yazanın yerine koymaya çalıştım. Hissettiklerini hissetmeye çalıştım. Memleket özlemi, bitmek bilmeyen esaret, can sıkılmaları... Ben de 20li yaşlarda bulunuyorum ve o yıllarda yaşasaydım ben de onun gibi olabilirdim. Bu şekilde düşünmek kitaptan daha da etkilenmeme sebep oldu. Tarihe ve savaşlara karşı ilgim hep vardı fakat savaşlara esirlerin bakış açısından hiç bakmamıştım. Kitap bana çoğu konuda farklı bakış açıları ve düşünceler sundu. Kesinlikle tavsiye ediyorum.

zamanda yolculuk bu olsa gerek

Döneme ışık tutan, yalın bir anlatıma sahip eser.

Dönem şartlarına ışık tutan farklı bir kitap

Kitabın derlenmesi ve yayına kazandırılması büyük başarı fakat kitap biraz sıkıcı. Esaretin o zor günleri benzer anlatılmış. Yaklaşık 13 aylık bir kısım eksik. Yurda dönüş ve dönemin şartları keşke biraz daha ayrıntılı yazılabilseymiş.