Emile Zola'nın insanlığa ibret dersi olacak mahiyette bir romanı. Har vurup harman savurmak, çalışmak yerine yan gelip yatmak, her türlü ahlaksız ilişkilerde bulunmak, içki batağına saplanmak gibi toplumsal hayatı derinden yaralayan kötü davranışların sebep olduğu trajik bir son. Tavsiye ederim.
Fransız edebiyatının usta kalemi Zola, işçi sınıfının sıkıntılarını, çaresizliğini yalın bir dille anlatır Meyhane adlı eserinde. Yazıldığı dönemde Fransa’da büyük bir tartışma yaratmasının sebebi de bu yalınlık olmalı. Dünya klasiklerinden bir eser okuyup bitirdiğimde: “Evet, işte bu da bir klasik” demişimdir çoğu kez. Meyhane’yi bitirdiğimde de aynı düşünceler geçti zihnimden. Bugün yazılan romanlar neden klasik Dünya edebiyatı tadını veremiyor bilmiyorum. Bugünde aynı işçilerin Dünya üzerinde onlarca, yüzlerce sorunu var. Ama Zola’nın evlerimize konuk ettiği; Kupo, Jervez, Lantiye, Virgini, Nana, Löriye ve diğerlerini göremiyoruz bugünün romanlarında. Ya da yazılanlar bir Jervez gibi okuyanın psikolojisini bozacak kadar iz bırakmıyor zihinlerde. Dünya klasiklerini okumak için hiçbir zaman geç kalmış sayılmazsınız. Meyhane’yi okuyun. Umutla tükenişin kol gezdiği sayfalarda Jervez ile birlikte dayak atın, caka satın, iyilik yapın, ona yapılan merhametsizliğe üzülün. Mösyö Guje’ye sığının, meyhanelerde sarhoş olun, açlıktan midenize söz geçiremeyin. Sonunda Jervez gibi ölmeyin ama acısını yüreğinizde hissedin. Eminim Emile Zola’da böyle isterdi. Son söz Emile Zola’ya: “Sevgili Zola, bugün mösyö Guje’lerin sayısı hala çok az. Ve ortalık Löriye ve Lantiye gibileri ile dolu bilesin…”
okuduğum romanlar arasında karakterlerini unutmadığım nadir kitaplardan biri.. sürükleyici , olaylar o kadar güzel anlatılmış ki okurken yaşıyorsunuz... meyhanenin devamı nana yı okumalısınız. jervesin kızı nana ve hırsı....
jervez adlı bir kadının çevresinde geçen olayların yer aldığı romanın son 150 sayfası kalana kadar açıkçası pek tat almadım fakat son 150sayfası gerçektende insanı çok etkiliyor.zamanında yapılan hataların ileride ki etkileri bazen çok yıkıcı olabiliyor.yazar ''düşenin dostu olmaz''ını çok iyi kurgulamış.
eylemsel bir ahlak dersidir bu eser..aylaklığın neden oldğu her türlü rezilliğin nerelere kadar gelebileceğini tasvir eden güzel bir klasik..tavsiye ederim..<br />
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Parisin kasvetli bir kenar mahallesinde sefil, insanın içini burkan bir fonda yaşanan gerçekten klasik bir kurgu. Eseri klasik yapan ise bence işleniş ve üslup.
