LEVEN PANOS DABAĞYAN BİR TÜRKİYE ERMENİSİ ANCAK TEK FARKLA GERÇEKLERİ GÖREBİLEN VE BUNLARI ABARTISIZ BİR DİLLE TARAFSIZCA YANSITAN BİR TÜRKİYE ERMENİSİ.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
SAYIN DABAĞYAN, BİR KISMI OSMANLI ÖNCESİ OLMAK ÜZERE OSMANLI ERMENİLERİ’ NİN İBADETHANE, OKUL, HASTANE VE DAHA BİRÇOK KURUMUYLA İLGİLİ AYRINTILI HARİTASINI ÇIKARMIŞ. OSMANLI’ NIN GEREK DEVLET YÖNETİMİNDE GEREKSE TİCARET VE EKONOMİSİNDE, KÜLTÜRÜNDE SANATINDA VE ERMENİ AHALİNİN BAŞTA DİNİ OLMAK ÜZERE SOSYAL İHTİYAÇLARINA HİZMETLERDE BULUNMUŞ KIYMETLİ VE TAKTİRE ŞAYAN KİŞİLERİ, AİLELERİNİ VE HAYATLARINI AYRINTILARIYLA ORTAYA KOYMUŞ. BU KİTAP “TEBA-I SADIKA” İFADESİNİN NE MAKSATLA OSMANLI ERMENİLERİ İÇİN KULLANILDIĞINI DA AÇIKÇA ORTAYA KOYMAKTADIR. AYRICA BU KİTAP HALİHAZIRDA ERMENİ YURTTAŞLARIMIZ HAKKINDAKİ BİR KISIM OLUMSUZ ÖNYARGILARI KISMEN DE OLSA ORTADAN KALDIRACAKTIR HİÇ SÜPHESİZ.
ERMENİ MESELESİNİN ORTAYA ÇIKMASININ SEBEPLERİN, DIŞ GÜÇLERİN ERMENİLERİ KULLANMASINA BAĞLIYOR VE MESHEPSEL AYRIŞTIRMA YÖNTEMİYLE DE OLDUKÇA YOL KATETTİKLERİNİ ORTAYA KOYUYOR.
ANCAK BİRİNCİ DÜNYA HARBİ VE MİLLİ MÜCADELE DÖNEMİNDE İŞGAL GÜÇLERİNE YURDUN MUTELİF YERLERİNDE ALKIŞ TUTUP YATAKLIK EDEN ERMENİLER’ DEN NE YAZIK Kİ BİRKAÇ İŞBİRLİKÇİ DIŞINDA HİÇ BAHSETMEMİŞ. ACABA BU ERMENİLER TÜRKİYE ERMENİSİ DEĞİLLER MİDİR?... DOLAYISIYLA YAZARIN “ANSİKLOPEDİK BİR ESER” OLARAK NİTELEDİĞİ BU KİTAP AĞIRLIĞINDAN ÇOK ŞEY KAYBETMİŞ.
Bir Türk Ermenisi’nin kaleminden Türkiye Ermenilerinin Tarihi anlatılmaktadır. Yazar, binlerce yıldır beraber yaşayan Ermeni ve Türklerin birbirlerini iyi tanıması gerektiğine inandığını belirtmektedir. Türkiye’nin milli menfaatleri ve mensubu olduğu Ermeni cemaatinin bütünlüğü açısından böyle bir Ansiklopedik rehber hazırlamak ihtiyacını hissettiğini söylemektedir (s. 11). Giriş, altı ana bölüm ve eklerden oluşan oldukça hacimli bir eserdir. İlk bölüm Ermenilerin kökeni ve mitolojisi ile ilgili bilgiler vermektedir. İkinci bölümde bazı Ermeni krallıkları hakkında bilgiler bulunmaktadır. Üçüncü bölüm genel olarak Selçuklu dönemine ayrılmıştır. Dördüncü bölüm Hristiyanlık öncesi Ermenileri ele almaktadır. Beşinci bölümde Ermeni kilisesinin doğuşu, Gregoryenlik meselesi, Türkiye ermeni Patrikliği’nin tesis edilmesi, bu kurumun tarihçesi, patriklerin kronolojisi, biyografileri, Ermeni Gatoğigosları, patrikhane tarihinde önemli olaylar gibi konular yer almaktadır. Altıncı bölümde İstanbul kiliseleri, taşra kiliseleri, farklı mezheplerin kiliseleri, kilise koroları, Ermeni kuruluşları (okul, hastane, dernek, mezarlık gibi), Ermeni gazete ve dergileri incelenmiştir. Ekler kısmında Patrikler hakkında ek bilgiler, önemli Ermeni ileri gelenleri hakkında bilgiler, bir takım önemli hadiseler yer almaktadır.
