Hayallerine Uçan Güvercinler Hakkındaki Yorumlar

1970’lerin Türkiyesinde bir köyde olduğunuzu düşünün. Henüz elektrik yok, okuma yazma oranı az ve tüm köylü sadece topraktan kendi çabasıyla elde ettiği ürünün işinin peşinde. Önümüze sunulan teknolojiyle değişen hayatlarımıza bir virgül koyarak bizi Kayseri’de bir köye orada yaşayan köyün dermanı olan Derman Ana’nın hayatına götürüyor kitap. Tüm yaşanan değişimler öyle güzel bir dille anlatılmışki nasıl okuduğunuza şaşıp kalacaksınız. Eskiden her şey hem ne güzelmiş hem de ne zormuş dedirtecek bu harika kitap aklınızdan silinmeyecek. Yazarı Gülsen Hanım’ın editörü İlknur Hoca’mın eline sağlık.

"Anadolu insanı samimiyettir, karşılık beklemeden aşını ekmeğini bölüşüp paylaşmaktır." diyerek bizi karşılıyor yazarımız.

Kitap, Derman Ana'nın hayat hikayesini ele alıyor. Çocukluğundan başlayarak yaşam yolculuğuna veda ettiği âna kadar bir anadolu kadınının yolculuğuna şahit oluyoruz. Anadolu kadınının yaşadığı zorlukları, günlük yaşamda neler yaptıklarını izliyor ve perde arkasında bilmediklerimizi öğreniyoruz. Duvarın bir köşesine asılı gaz lambasının ısısını da hissediyorsunuz, yayıkta yapılan yağın sesini de duyuyorsunuz.

Yazarın betimlemeleri gerçekten güçlü. Kitabı okurken her sayfasında olayların geçtiği köyün ferdiydim sanki. Bende ahaliyle birlikte yaşıyor gibiydim. Keşke 150 değil de 300 sayfa olsa, biraz daha bu hikayede misafir olsam istedim. Aynı zamanda yazar, kitabın sonuna -sanırsam- kendi çektiği anadolu kadınlarını gösteren fotoğraflarına da yer vermiş. Kitap bittiğinde gerçekten üzüldüm. Derman Ana ile biraz daha yaşamak istedim.