Edebiyatın İyileştirici Gücü & Edebiyat-Terapi Bağlamında Düşünceler Hakkındaki Yorumlar

Okumanın ve yazmanın insanı nasıl iyileştirdiğini ve özgürleştirdiğini anlatan bir eser. Bir açıdan buna edebiyatın terapi gücüde diyebiliriz. Kitapta, Kafka, Dostoyevski Tolstoy, Heidegger, Goethe, Rilke, T.Bernhard, Freud,Virgina W., S. Zweig'a gibi yazarların hayatları, kendilerini iyileştirme süreçleri ve kitaplarından örneklemeler var. Bu arada söz konusu kitaplardan güzel bir liste oluşuyor.
Yazar’a göre yerine göre kurmaca bazen felsefe, bazen sanat,bazen kutsal bir kitap/Kur’an bazende psikolojik bir eser ya da sinema insanı iyileştirebilir. Dünyanın ağır yükü altında ezildiğimiz zamanlarda okumak ve yazmak bize iyi gelecektir. Kurmaca da insanın acılarını ve sıkıntılarını unutturabilir.
Anlaşılır, kısa bir kitap.Size de tavsiye ederim.

Kitabın en fazla iki sayfalık bazense kısa bir paragraflık bölümlerden oluşan fragmanter bir yapısı var. Bu tarzın piri Enis Batur'un önünde derhâl ceketimizi ilikleyelim. Maalesef Ahmet Sarı'da bir Thomas Bernhard uzmanına yakıştıramadığım kekremsi bir tat var. Bu yüzden kitabımıza Türkçenin gücü adında değil ama geniş bir edebiyat hinterlandından getirdiği bibliyofilik örnekler hatırına yıldız serpiştiriyorum. Kitap muhteşem bir açılış hikayesine sahip: Yazarın biri bir gün -verem hastası Kafka'dır- parkta bebeğini kaybettiği için gözyaşı yüklü bir kız çocuğuna rastlar. Hemen oracıkta hikayesini yazar: bebeğinin kendisine mektup gönderdiğini, ertesi gün buluşabilirlerse ona okumak istediğini söyler. Böylece üç hafta süren ve bir kız çocuğu kadar tatlı bir masal başlar. Kafka'nın bu masala kendini kaptırdığı ve son derece ciddiye alarak mektuplara kurulduğu aktarılır bize. Bu, yazmanın iyileştirici gücü kadar başkasına iyi gelmenin iyileştirici gücüdür aynı zamanda.