Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek Hakkındaki Yorumlar

Ümit ve ümitsizlik çok güzel anlatılmış

ÇOK ÇOK ETKİLENDİM,BU SANIRIM BENİ DERİNDEN SARSAN BİR KİTAP OLDU,KOLAY AĞLAMAM AMA O KADAR GERÇEKTİ Kİ HÜNGÜR HÜNGÜR AĞLADIM...

Gün Olur Asra Bedel yada Cemile kadar olmasa da Aytmatov'un başarılı eserlerinden biri. Türkistan'a yolculuğa çıkarırcasına akıcı

aytmatovun kitaplarından yasar kemalden aldığım tadı alıyorum..çok sıcak samimi hikayeler var hep...

cengiz aytmatov her zamanki saflığı ve içtenliği ile karşımızda. orta asya'nın bozkırlarından Anadolu'ya bin selam.

gerçekten güzel bir kitaba benziyor.Bu kitabı alıp okuduğumda şiddetle tavsiye edeceğimden eminim.

Cengiz Aytmatov çok büyük yazardır. Doğa ile insan ilişkilerini ondan daha iyi tasvir edebilecek bir yazara rastlamak güçtür. Bunca “iyi” var mıdır bu dünyada, bunca “iyi”? Bunca kötüyü bağışlar mı bu dünya, bunca kötüyü? diye soruyor satır aralarında. Aytmatov’dan doğayı daha iyi anlatabilecek kim var ki? Hayatın hep böyle devam etmeyeceğini bilenlerdenim. Yazarın kısa ama anlamlı öz hikyasiyle bunu bir kez daha anladım. Gençler bunu anlamak istemiyor. Zararı yok, onlar da öğrenecekler öyle olmadığını. Bu eserinde insan hayatının çok kısa olduğunu, ama düşüncelerin sonsuz olduğunu vurgulamaya çalışır. İşte bu yüzden, insanlar iz bırakmadan yok olmamalıyıdılar. Şiddetle tavsiye olunur. Bir kez değil, iki kez okunabilecek kalitede eser.

yetişkinlerin okuması gereken,çocuklara bakış açısını tamamen değiştiren bir kitap. Çocuk felsefesini ilk kez ortaya çıkaran bir kitap.

cengizata'dan insanın çaresizliği ile ilgili kısa fakat etkili bir kitap.ava çıkan dört avcının doğa koşularına karşı nasıl aciz kaldıklarının hazin hikayesi.

Kısacık bir hikayeydi ama o denizdekilerle benim de dudaklarım kurudu, midem kazındı, vücuduma sancılar girdi. Aytmatov bambaşka bir kalem.

okurken yaşadığım kitaplardan bir tanesi şiddetle tavsiye ediyorum

Şu ana kadar okuduğum en güzel hikaye olduğunu söyleyebilirim. Bir insanın hayata tutunabileceğini gösteren en güzel eserlerden.

Okuduğum en muhteşem roman diyebilirim.Kolay kolay unutamayacağınız, sonuna kadar nefesinizi tutarak okuyacağınız çok sürükleyici bir bir kitap.Bir yazar okuyucuyu bu kadar mı alır da uçsuz bucaksız denizde dalgaların ortasına götürebilir.Küçük Krisk ve ailesi susuzluk ve çaresizlik içinde denizin ortasında sisin kalkmasını, tekrar yıldızları görebilmeyi arzularken sanki bende oradaymışım gibi kaptırmışım kendimi kitaba...

Ben hayatımda ilk defa bir kitabı okurken ağladım, o da Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek'te... Cengiz Aytmatov ancak bu kadar güzel kağıda dökebilirdi bu hikayeyi, okuyun, okutun...

denizin ortasında nasıl susuz kalınır ve fedakarlık nasıl yapılır çok iyi anlayacaksınız

"Fedakarlık"ın kitabı.

Doğayla insanın ilişkisini bu kadar derinden/içten/dipten/yakından anlatabilmek için özel biri olmak lazım.
Kurtulması için o denizde o kayıkta susuz kalan çocukla beraber dua ettim.
Ve bu kitaptan sonra deniz benim için sadece deniz olmadı.

Cengiz Aytmatov çoğu eserinde olduğu gibi bu eserinde de dünya üzerindeki insanoğlunun çevre ve doğayla olan mücadelesini çok güzel bir şekilde dile getiriyor yine...Okurken insan gerçekten susuyor...Cengiz Aytmatov eserlerinde vereceği mesajları çok güzel bir şekilde aksettiriyor insana...Bir çocuğu yaşatabilmek için üç fedakar büyüğünün hayatını feda edişini mükemmel şekilde anlatıyor.

Bir çocuğun yaşaması için kendini feda eden canlar..... Herkesin tek tek diğerlerinin aşaması için veda ettiği ancak veda etme sırasının baba il eçocuğa gelince babanın çocuğuna veda edemeyişi.....Ayrılık ve yaşamak bu eserde birbirine yakıştırılmış.....

Bir kayığın içinde giden insanlar.Aciz ve zordurumdalar yaşamak için ne kadar mücadele ederlerse etsinler içlerinde kaybedenler mutlaka olacaktı.Fedakârlık ve sevdiklerin için kendinden vazgeçme kokan bir kitap

Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek hikayesi fedekarlık teması ve kahramanlığı işleyen çok tatlı bir hikaye. Av dönüşünden itibaren yaşanan olayları bir taraftan bitmesin diğer taraftan acaba ne olacak sürüncemeleri ile birarada okuyup kitabı bir solukta bitiriyorsunuz. Mutlaka okunması gerekli bir hikaye.

cengiz aytmatovun hikayeleri içinde en güzell 2. hikayesi. denizin ortasında 4 insan neler yaşayabilir ve bu yaşadıkları nasıl bu kadar etkili anlatılabilinir diye düşünüyorsanız mutlaka bu kitabı okuyun. aytmatovun büyülü bi hikayesi .....

bu arada en güzel hikayesi "ilköğretmen" mutaka okuyun

Yaşayan en büyük Kırgız yazar CENGİZ AYTMATOV'dan bir öykü.

Bir alıntı;

'' Bu sonsuz genişlik içinde kayıkta bir insan hiçti, bunu hemen anlardı. Ama o insan gene de düşünebilir, düşündükçe Deniz'in, Gök'ün yüceliğine erişirdi. Ancak düşündükçe doğa güçleriyle, evrenin derinliğiyle boy ölçüşebilirdi insanoğlu. İşte bu yüzden yaşadığı sürece deniz gibi güçlü, gök gibi sonsuzdur; çünkü DÜŞÜNCENİN SINIRI YOKTUR. Ölünce bir başkası daha ötesini düşünür, ondan sonraki daha ötesini, böylece sürer gider. ''

yazar hikayede insanin -çocuğun, erişkinin, ihtiyarın- ümit bakımından yoğun çağlardan ümitlerin hatıralara karıştığı çağlara kadar kendi hayatı ile bağlarını, çevresi -kozmogoniden tabiata evren ve geçmişten geleceğe doğru bir akış halinde toplum- ile bağlarını, bu bağların bir bütün halinde birbirine eklenişini, insanın bitmeyen mücadelesini ustalıkla işler. bu güne kadar okuduğum en iyi hikayelerden biri olmakla beraber aytmatov'un bir facia ile bitmeyen nadir eserlerindendir. mutlaka okunmalıdır.

kendi deyişiyle kırgız kültürünün çocuğu olan cengiz aytmatov öyle bir öykü yazarı ki klasik kalıplar karşısında diz çökmek zorunda kalıyor..geriye dönüşler ket vurmalar ve gelecek hayalleri ve fikirler yoluyla bize öykünün gidişatını haber veriyor lakin ne ilginçtir ki bu durum öykünün efsununu katmer katmer fazlalaştırıyor..oysa sıradan bir yazarın elinde bitmesi için dua ettiğiniz sıkıcı bir esere dönüşebilirdi..ya da artık döne döne aynı şeyleri yapmaktan aksiyondan trajediye(!) inkılap eden polisiye bir yapıta da dönüşebilirdi..ama hayır..o cengiz aytmatov!..o bir akıma ya da gruba tutunarak değil kendi öz kültürünün altın nüvelerine dokunarak özgünlüğünü ve biricikliğini korumaktadır..hikayelerinde zaten kırgız kültürünün yansımalarını görmek çok kolaydır..eleştirmen olmaya gerek yok..
ve üslubu..işte her büyük yazarın da söylediği üzre müellifin hatt-ı hümayunu..yazarın imzası..ta derinlerden içten kopup gelen bir yansıma..içinizde sevgi pınarları kıtacak kadar etkili bir samimiyet..içtenliğin rüzgarına ustaca sırtını verebilmiş bir edebi akış...bunların hepsini aytmatovda görmek mümkün..okunması gereken tekrar tekrar okunması gereken bir yazar..

Balık avlamak için denize açılan ve aralarında bir dede ile torunu da bulunan birkaç insanın arasında cerayan eden bir öykü nasıl bu denli derinleştirilebilir. Denizde susuz kalan bu insanlar sırasıyla kendilerini feda ederler ve en sona bir kişiye zor yetecek kadar bir su ile en küçükleri yani çocuk kalır. Çünkü o gelecektir. Aytmatov'un sembolizmini bilenler için o çocuk Türk soyunun geleceğidir. Sovyet döneminde filme de alınan bu yalın öykü defalarca okunsa yeridir. Aytmatov'un Beyaz Gemi- Gün Uzar Yüzyıl olur kitaplşarı ile adeta organik bir bağı bulunan bu eserin milli varlığın korunması ekseninde dedenin torununa aktardığı bilgelik dolu nasihatleri her Türk gencinin beynine kazıması gerekli; hele de bu günlerde...

Denizin ortasında kaybolan insanlar neler yaşarlar? Bu kitabı okuyana kadar bir iki cümle ile ifade edebilirdim, bu kitaptan sonra ise onlar için ancak gözyaşı dökebilirim. Aymatov yine ustalığını konuşturmuş, bir çocuğun gözü ile olaylara mükemmel yaklaşmış, denizde bir başına kalmış insanların yerine kendini tarif edemeyeceğim kadar iyi konumlandırmış... Okudum,yine okurum, yine okuyacağım...