Üç Hakkındaki Yorumlar

bedenen engelli bir köpek annesi olarak içim sıcacık oldu. mükemmel bir kitap.

Kitaba kalbimi bıraktım. 3 bacağa sahip olmanın ne kadar olağan olduğunu anlatan sıcacık bir öykü.

Aslında yeni çıkan bir kitaptı,tükendi yazıyor.Tekrar basılırsa mutlaka alın.

insanların eksikliklerini farklılık olarak gösteren, empati kurmayı öğreten bir kitap

çok çok güzel bir kitap kızıma kütüphaneden almıştım o da ben de bayıldık sonra satın aldım o kadar güzel bi mesajı var ki çocukların da büyüklerin de kalbine dokunuyor. kendi haline şükredebilmeyi kendiyle barışık ve mutlu olmayı anlatıyor.

Engelli olmakla ilgili çok güzel bir kitap, 3-6 yaş arasi çocuğunuz sevecektir diye dusunuyorum.Engelleri olan birisi nasıl yaşaması gerektiğini biliyor aslında bunu bir türlü anlayamayıp onları ayrıştıran biziz bence.

kendini olduğun gibi kabul etmek, şükredebilmek üzerine hoş bir hikaye. fakat sanki köpek (köpeğin dilinden yazar) diğer bacak sayılarıyla kendininkini karşılaştırarak tam olarak bir şeyleri aşamamış gibi. kafam sadece buraya takıldı. onun dışında hikaye ve anlatım çok hoş, çizimler de şahane.

Geçenlerde yerinde duramayan bir kedi görmüştüm. Bir bacağı yoktu ve ağaca tırmanmaya çalışıyordu. Tombişliğinden olsa gerek kendini yerde buldu birkaç kez. O an fotoğraf çekmek istedim ama elim gitmedi. Gülümsedim. Gözler iyi birer anı kaydedicidir. Sonra “Üç” çaldı kapımı. Enteresan bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Kapağını gördüğüm günden beri çıkmasını bekliyordum. Ne şahane ne özgün bir hikâyeye sahiptir kim bilir diye düşünmüştüm. Kapağında üç bacaklı bir köpeği görmek duygulanmama yetmişti. Haklı çıktım. Fısıldadı, hatırlattı, iteledi, sarstı. Ama bunları yaparken bir an olsun kaşlarımı çatmadım, üzülmedim. Üç’ün, oradan oraya yürürken adım atmaktan yorulduğu, vazgeçtiği, pes ettiği tek bir gün yoktu. Burnu onu nereye götürürse oraya giderdi. Kendini olduğu gibi kabul etmenin, farklılıklarımızın bir şans olmadığına dair umut dolu bir kitap bitirdim. İzini sürdüğümüz her an kıymetli.