3Yorum
Mehmet Utku Yıldırım
Kitapkurdu
En Son Kale
Araya sıkıştırdığımız hoş bir kitap. Altı Yıldız Savaşları mı, her neyse, böyle savaşlar olmuş ve dünya cortlamış. Böyle soylu gibi, kont gibi insanlar türemiş kalelerde. Sekiz tane falan kale var, belki on. Buralarda Köylüler var. Mekler var. Bir de bu soylular var. Bütün işleri Mekler yapıyor, onlar da gezegenlerden getirilmiş köle-işçiler. Bir gün bu arkadaşlar ortadan kayboluyorlar. Nereye gittiler falan derken bakıyoruz, isyan için toplanmışlar. Beyinleri radyo gibi. Konuşabiliyorlar kafa yoluyla. İşte isyan ediyorlar, kaleleri teker teker indiriyorlar. Son kaleye geldiklerinde bu soylular savaşmak istemiyorlar, çünkü tembel ve kibirleri içinde ölecek kadar soylular. Aşağılanmak gibi geliyor onlara bir zamanlar suratlarına bakmadıkları yaratıklara karşı savaşmak. Fakat içlerinden biri bir şeyler yapıyor derken ortaya güzel bir roman çıkıyor. Göçebeler ilginç burada. Göçebeler en delikanlı adamlar. Bedevi gibiler. Kısacık bir şey zaten, otobüste bitirirsiniz. Alın.
Özgür Güzel
03.11.2011
yıllar önce yazılmasına rağmen inanılmaz bir kitap. bilim kurgu ilgilenmediğim bir tür olmasına rağmen inanılmaz etkilendim. kitabı okurken keşke daha uzun olsaydı diye çok düşünmüştüm..
umut misir
09.05.2008
kısa ama yeterli bir bilimkurgu kitabı. sıkılmadan okunabilecek türden.