Son İstanbul - Tüm Yorumları

püsküllükuka

13.04.2023

Birbirinden bağımsız iki uzun hikaye, zaman zaman ağırlaşsa da metin okutturuyor kendini. Belki de öykü olarak yazarın en iyi kitaplarından biri.

eyvan

24.07.2018

Yazarın okuduğum ikinci kitabı. Eser iki bağımsız bölümden oluşuyor.Kurgusu, anlatımı ile içine çekiyor. Zaman zaman ağırlaşsa da genel olarak okunması gereken eserlerden.

Smr Krc

20.03.2018

yazarin ilk okuduğum kitabı guzeldi

kombi

16.07.2014

Sonunu getiremediğim ender kitaplardan biri oldu. Hikaye yerine durumların anlatılması fazlasıyla kafa karıştırıcı ve sıkıcı bir hal aldı. Üslup olarak Ahmet Hamdi'nin Huzur romanını andırdı. Onu beğendiyseniz bunu da kaçırmayın derim.

Nuitdora

23.01.2014

Edebiyat öğretmenimin tavsiyesiyle okuduğum ilk Murathan Mungan kitabı.Kitap 2 bölümden oluşuyor.İki bölümde de Mungan hayatımızda hep eksik bir şeylerin olduğundan ve bu eksiklikleri nasıl gündelik hayata katıp karıştırdığımızdan bahsediyor.Aslında anlayana bangır bangır mesaj veriyor sürekli.Biraz iç karartıcı bi kitap olduğu kabulüm ama değişik bir tarzı var yazarın,herkese tavsiye ederim.

guguklusaat

03.08.2011

İki hikâyeden oluşan bir kitap. Yazarın anlatımı öylesine başarılı ki her iki hikâyeyi de konuyu anlamaya, karakterleri çözmeye çalışırken okuyup bitiriyorsunuz. Tavsiye edebileceğim bir kitap.

dps

31.08.2009

İki hikayeden oluşan bir kitap. İlk hikaye kardeşlerinin seçimi yüzünden ailesinin yanında kalmak zorunda olan bir kadını anlatıyor. Eski şaşalı günlerin bittiği ve yerine yasın geldiği hüzünlü bir öykü. Diğeride Eşcinsel eğilimler ve bu eğilimleri yaşayan kişilerin iç dünyası. Hamamda başlayıp orda noktalanan kısıtlı kalan hayatların öyküsüdür.

sarısu

27.04.2008

evet hayatın olgunluk çağlarında okunabilecek bir kitap. zaten mungan'ın kitapları genel anlamda öyle. son istanbul ve diğer kitapları hep birşeylerin eksik olduğunu hatırlatıyor bizlere hayatımızda. kimbilir nerede ne zaman buluruz o eksiklikleri.

kha6

19.02.2008

iki uzun öyküden oluşur: dört kişilik bahçe ve "çc". iki uzun öykü de çok katmanlı, çok usta işi. murathan mungan'ı eleştirebilmek mümkün mü, o kadar iyi ki metinleri. ya o olmasaydı, kim anlatırdı hikayemizi, kim anlatacaktı? bu kim bilir okuduğum, içtiğim kaçıncı m. mungan kitabı...<br />

nestun

11.08.2004

Bu kitabı lise yıllarımda Edebiyat Öğretmenimizin verdiği bir ödev sonucunda okumuştum. Ancak itiraf ediyorum ki bir daha bir Murathan Mungan kitabı okumadım. Çünkü sanırım yaşımın verdiği bahar duyguları yanında okudukça içimin kararması buna neden oldu. Daha çok hayatın olgun çağlarında okunacak bir kitap. Sanırım kendimle hesaplaşma çağlarıma geldiğimde bir daha okuyabilirim. Yoksa üzgünüm!!

Mübeyyen Tepe

24.12.2003

Son İstanbul Murathan Mungan’ın insana hüzün veren kitaplarından biri...son İstanbullarını yaşayan bir aile ve belki de değişimin farkında olup da bunu anlamak ve hayatlarına geçirmek istemeyen bir anne ve büyük kızının yanında hayatını aynı otoriteye ve yaşam biçimine mahkum etmek istemeyip de sevdiğine kaçan ve sonra dönen küçük kızıyla ablası ve annesiyle en önemlisi her kahramanın kendisiyle iç hesaplaşması..
Kitabın bu hikayesi bitince çok farklı bir tema ve o temaya ait hikayeler var, eşcinsellik ve eşcinsellerin aslında neler düşündüğü ve neler yaşadıkları...yine akıcı bir dille anlatılmış...
Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş