Polisiye türünde beni en çok etkileyen şey, uyarlamaların çoğunun orijinal hikayelere ne kadar yakın olduğudur. Ahmet Ümit’in kendi kulvarında ayrı bir özgünlüğü olduğunu düşünürüm hep. 'Kayıp Tanrılar Ülkesi'de bu düşüncemi pozitif etkileyenlerden. İçine sürüklendiğimiz macerada cinayet ayrıntıları o kadar tanıdık ve bir o kadar da merak uyandırıcı anlatıldı ki kitabın gizeminde var olmuşçasına yanından ayrılamadım.
Zeus sunağı hakkında verilen bilgiler, yapıtın nasıl gün yüzüne çıkarıldığı ve Berlin’e nasıl götürüldüğü ile ilgili gerçekler bugüne kadar araştırmadığım ama muazzam bir araştırma isteği duyduğum konu oldu. Sadece bu bilgiler için dahi, Kayıp Tanrılar Ülkesi'nin ciddi anlamda takdiri hak ettiğini düşünüyorum.
Irkçılık, yabancı işçilerin ötekileştirilmesi, göçmenliğin manevi ağırlığı, Berlin duvarının yıkımı ve bunun daha büyük ekonomik ve sosyal yıkımlara sebep olunması hususunda da akıcı sahnelere yer verildi. Şahsen bir film gibi tahayyül etmemin sebebini okuduğunuz zaman daha iyi anlayacağınızı umuyorum. Hikayelerin odak noktası, verilmek istenenin kesinliği ve karakterlerin enerjisi teker teker parlayıverdi. Hikaye genel olarak iyi, bize Ahmet Ümit’in genel bilgileri harmanlayabilme, dedektif yönü ve bunları keyifle okutabilme yeteneğini bir kez daha gösterdiğini içtenlikle söyleyebilirim.
Mitoloji, arkeoloji, felsefe, polisiye türlerin hepsine hakkını vermekle kalmayıp, Ölmez ailesi, cinayetleriyle verilen kurgunun bu hikayeyi yıllar sonra bile bu isimlerle hafızama kazıyabileceğim ironiye sahip olmasını da ayrı bir zeka ürünü olarak görüyorum. Bence Türk yazarlar arasında bu şimdiye kadar yazılmış en iyi dedektif hikayelerinden biriydi. Başkomiser Yıldız ve yardımcısı Tobias’ın karakterize edilişi, hikayelerin içeriği ve yapısı iyi tasarlanmıştı, bu yüzden genel olarak bu karakterleri okumaktan da keyif aldım. Ahmet Ümit’in kaleminin farklı bir özelliği var ve bu şüphesiz tüm eserlerini, okunmaya değer mücevherler yapıyor. İşin doğrusu normalde okuduğum bir tür değil ama yavaş yavaş beni etkisi altına alıyor ve bu türe hayran olup daha uzun süre devam etmem için doğru romanlar seçtiğimi düşünüyorum. Bu türe müptela olanlara da, ucundan bucağından yeşil ışık yakanlara da önerebileceğim bir romandır. Keyifli okumalar diliyorum.
...
‘Kendimize dönmeliydik, en masum halimize.’
Ahmet Ümit'in "Kayıp Tanrılar Ülkesi" kitabında kurmaya çalıştığı mitoloji ile modern dünya arasındaki o bağı gerçekten takdir ettim. Arkeoloji ve mitoloji meraklılarının ilgisini çekebilir. Mitolojik referanslar, kitaba yeni bir katman ekliyor. Bu referanslar, okuru düşünmeye ve sorgulamaya teşvik edecek cinsten. Özellikle Almanya'daki göçmen sorunları ve aidiyet duygusu gibi evrensel temaların işlenişi, kitabın toplumsal ve felsefi bir derinlik kazanmasına yardımcı olmuş.
Milletler ötesinde insanlığı, hatta daha genelde canlı sevgisini ve haklarını savunan biri olarak baskılayan bir probleme işaret eden ara satırları okumak her zaman beni iyi hissettirir. Almanya'da göçmenlerin yaşadığı problemler, post-Nazi sancıları ve hâlâ insanların aidiyet hissiyle mücadele ediyor olması gerçekten etkileyici. Dolayısıyla bu haliyle kıymet merdiveninde üst basamaklara tırmanabilir. Sadece çok fazla göze sokan, itici cümleler olması rahatsız ediciydi. Özellikle Yıldız karakterinin iyi işlenememiş olması ve onunla bağ kurmakta zorlandığımızı düşünürsek elbette bu durumu daha da rahatsız edici bir odağa çevirmiş olabilir.
Kitaptaki en başarılı dokunuşlar kesinlikle mitolojik bölümlerde yapılmıştı. Dil ve biçem olarak yadırgamadım. Yer yer çok güçlü karakteristik özellikler okuyabildik o metinlerde. Bir de o bölümlerin sonda bağlandığı yer anlamlıydı. Beklenmedikti, hoşuma gitti kesinlikle. Sonunu söylemeden nasıl ifade edebilirim bilmiyorum ama kitabın bence de öyle bitmesi gerekiyordu. Eğer diğer türlü bitseydi, Yıldız karakteri o sözleri etmeseydi gerçekten çok gevrek bir tadı olacaktı kitabın. Her ne kadar güçsüz bir kurgulama olarak baksam da bu haliyle olabilecek en doğru sonla bittiğine inanıyorum.
Mitolojideki baba-oğul çatışmasını günümüz baba-oğul çatışmasına bağlamak bence harika fikir. Klişe ama hâlâ kanayan bir yara bu. Kitapta ilerlerken katilin kim olduğu konusunda tahminim farklıydı. Kaderci anlayışı sarsacak bir twist bekliyordum. Zeus Altarı'nın Berlin'e götürülüşünü, duvarın yıkılışını, doğu ve batı Almanya gerçeğinin halktaki yansımalarını ve ailelerde yarattığı travmaları kitabın bir parçası olarak okumak, kesinlikle daha fazla araştırmaya sevk etti. Daha farklı bir gözle bakmamı sağladı Almanya'daki yaşama. Bir duyarlılık da geliştirdi denebilir. Ancak karakter gelişimi ve dil kullanımı gibi bazı alanlarda geliştirilebilir. Eğer karakterler üzerine yeniden çalışılıp kurgu tamirine gidilirse çok isterim tekrar okumayı. Yine de bu haliyle okuyup başka bir bakış açısı kazanmak için bile Kayıp Tanrılar Ülkesi alınabilir.
Polisiye öykü/roman konusunda bu ülkede bir numara olduğuna inandığım yazarın bugüne kadar 16 kitabını okudum. Üç polisiye öykü/romanını henüz okumadım. "Bir ses böler geceyi" adlı kitabının da filmini izledim (laf aramızda hiç beğenmedim). Fakat bu son kitabı bugüne kadar okuduğum diğer kitapları gibi çok güzel ve sürükleyici idi. Beş yüz sayfalık kitabı üç günde bitirdim. "Kırlangıç Çığlığı" kitabı çıktığında bir AVM'deki imza gününde kendisiyle tesadüfen tanışmış ve konuşmuş idim. Orada kendisine söylediğim gibi "İstanbul Hatırası" kitabında kitabın sonuna doğru katili tahmin etmiştim. Berlin'de geçen ve Bergama'ya kadar uzanan ve mitoloji ile harmanlanmış bir seri cinayeti ele alan bu kitabının ise yarısında katili tahmin ettim (doğru çıktı). Önceki kitapları gibi bu son romanını da eğer polisiye roman meraklısı iseniz rahatlıkla tavsiye edebilirim.
Klasik bir Ahmet Ümit polisiye romanı. Ahmet Ümit'in romanları benim için polisiye olmaktan ziyade verdiği bilgiler açısından daha beğenilesi. Yazar katili o kadar güzel saklıyor ki zaten tahmin edemiyorsunuz. Bundan ziyade okuyucuyu o kadar kitabın içine çekerek yazıyor ki kitap bittiğinde acaba karakterler şimdi ne yapıyor diye düşünüyorsunuz. Katili bulmaya çalışan polislerden biri oluyorsunuz. Olayı resmen yaşıyorsunuz. Bu yüzden Ahmet Ümit en beğendiğim yazarlardan biridir. Bu kitabı da olayları birbirine bağlaması açısından ve seçtiği konu açısından en beğendiğim romanlardan biri olmuştur. Okunması tavsiye edilir.
Kitap hakkında öncelikle belirtmem gereken bir konu var; evet, kitap polisiye fakat tarihsel süreçler, mitolojide kitabın içinde var olan konulardan. Hepsi iç içe geçmiş konulardan ortaya çıkmış bir polisiye roman.
Anlatım olarak sade bir dil kullanılmış. mitoloji ile ilgili belki kafanızda soru işareti olabilir ama asla ağır bir dil yok. Aynı zamanda akıcı bir anlatım hakim. Finaldeki sürpriz isimle akıllarda yer edecek bir son hazırlamış ayrıca yazar.
Ayrıca yine belirtmem gerekir ki, güzel bir araştırmayla çok güzel bir eser ortaya konmuş gerçekten. Mitolojik ögelerin polisiye ile harmanlanması gerçekten çok iyiydi. eğer polisiye, mitoloji gibi konuları seviyorsanız kesinlikle tercih etmeniz gereken polisiye romanlardan diyebilirim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Ahmet Ümit’ten polise ve mitolojiyi harmanlayan çok güzel ters köşe bir bitiriş ile kitabı sonlandırmış kitapta eski arkolojiye ait çok güzel bilgiler bulunmaktadır
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Ahmet Ümit kitaplarını çok severek okuyorum. İlk okuduğum kitabı Sultanı Öldürmek’ti. Polisiye olması çok ilgi çekici ancak kitapların bilgi de içermesi insana pek çok şey katıyor bence. Kesinlikle bu kitabını da tavsiye ediyorum
Kayıp Tanrılar Ülkesi, Ahmet Ümit’in polisiye kurguyu Anadolu’nun zengin geçmişiyle ustaca harmanladığı bir roman. Özellikle ülkemizin tarihine ve mitolojik katmanlarına dair verdiği bilgiler çok kıymetli; bu yönüyle hem sürükleyici bir hikâye sunuyor hem de okura kültürel bir derinlik kazandırıyor. Polisiye severler kadar tarih meraklılarının da ilgisini çekecek bir eser.
Birçok yorumcu yazılacak hemen herşeyi yazmış. Ben bu Romanı okumaya başladığımda, Bergmanın Antik dönemlerini, oradan kaçırılan eserleri ve Antik Rotalardaki yürüyüş listemin başına Bergamayı ekledim ve gittim. Sanki Romandaki olayları yaşayacakmışım gibi …
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Mitolojik karakterlerle daha yakından tanıştığım ilk Ahmet Ümit deneyimim oldu. Polisiye severler için oldukça akıcı bir roman; mitoloji ile cinayet arasında kurulan bağlar da oldukça anlamlı ve etkileyici.
Kayıp Tanrılar Ülkesi, okuduğum en etkileyici romanlardan biri oldu. Ahmet Ümit bu kitapta sadece bir polisiye hikâye anlatmıyor; aynı zamanda tarih, mitoloji ve insan ruhuna dair derin bir yolculuk sunuyor. Pergamon’un büyülü atmosferi, geçmişle bugünün iç içe geçmesi ve olayların giderek katmanlaşması beni sayfalar boyunca merak içinde bıraktı.
Karakterlerin derinliği, anlatımın akıcılığı ve yazarın tarihi detayları ustaca işlemesi kitabı benim için unutulmaz kıldı. Polisiye severler için zaten çok keyifli ama mitoloji ve tarih sevenlerin de mutlaka okuması gereken bir eser. Benim için Ahmet Ümit’in en sevdiğim kitaplarından biri oldu.
