Bir Çerkes Prensesinin Harem Hatıraları Hakkındaki Yorumlar

haremin sultanları çerkeslerin yaşadığı gizemli hayatla haremin sırlar dolu yaşantısı bir arada sunulmaktadır..güzel etkileyici ve bir o kadar yalın bir kitap...

Ben bir Çerkes delikanlısı olarak bir Çerkes hanımefendinin Osmanlı topraklarında neler yaşadığını ve nelere şahit olduğunu en önemlisi de kendi ağzından okudum.Kitabı bitirdiğinizde o akıcılığı ve üslubuyla gerçekten ama gerçekten harem dünyasının iç yüzünü göreceksiniz.

kitabı beğendim oldukça akıcı ve bazı konulara ışık tutacak mahiyette..

çok severek, bir çırpıda okudum.herkese tavsiye ederim

Bu kitabın çok başarılı bir kitap olmadığını düşünüyorum . Anlatım sürekli kendini tekrar edip duruyor, ayrıca iktidar son derece tatlı bir mevkidir kimse kaybetmek istemez.Bu kitabı okurken ağlamış olduklarını söyleyen kimseler Osmanlı döneminin son padişahlarının ülkeyi nasıl parsel parsel sattığını,Anadolu'daki zavallı halk ard arda savaşlarda kırılırken prenseslerin hanım sultanların bedeli çok yüksek meblağlar tutan mücevherler içinde lüks hayatlar sürdüğünü unutmuşlar. Allah Atatürk'den razı olsun yattığı yer cennet olsun..

Kitap Osmanlı Devleti'nin sonuna ışık tutar nitelikte. Harem içinde bulunmuş bir persesin ise yaşadıklarını okudukça üzüldüm ve sonlarının bu olmaması gerektiğini düşüdüm. Tamam herşeyin bir sonu var ama bugün bize sevgileri dayattırılan insanlar tarafından ecdadımızın yurtlarından ettirenleri ben hiç affetmeyeceğim.

Hem okudum, hem ağladım. Çelişkiler üzerine inşa edilen Osmanlı sonrası dünyamıza üzüldüm. Neden? Dedim kendi kendime. Bir şey yediden vücuda getirilirken yalan ve haksızlığa neden başvurulmuştu. Eğer böyle olmasaydı şimdi Sultan Vahidettin hain değildi denildiğinde Atatürk düşmanı damgası yenilmezdi. Bir japonya ya da İngiltere kadar niye olamadık? Son Padişahımızın hiçbir kişisel kaygı gözetmeksizin yaptıkları bile sadece onunla gurur duymamıza yeter. 600 yıllık bir hanedan ne olursa olsun böylesi eziyetleri haketmiyordu.
Devlet merkezinde yabancı asıllılara yer verilmesi ise şu anki milli duygulardan soyunmadan anlayabileceğimiz bir şey değldir. Bir ip ucu: Eski Türk devletlerinin hiç biri bu kadar uzun ömürlü olmamıştır. Evet, yıkıldığında başka bir aile tarafından aynı güçte bir tane daha kurulmuştur. Ama hiç biri bu kadar uzun olmamıştır. Bu Osmanlı siyasi dehasından sadece bir kesittir.
Herkese selamlar

kısa sürede okudum osmanlının bilinmeyen kapılarını araladık okurken

Harun Açba, büyük halası Leyla Açba’nın harem hatıralarını Murat Bardakçı, Ayşe Osmanoğlu(II. Abdülhamit’in kızı) ve Yılmaz Öztuna’nın eserlerinden de istifade ederek kitap haline getirmiş. Leyla Açba, son padişah Vahideddin Efendi’nin ilk eşi Nazikeda Hanımefendi’nin ki kendisi son Osmanlı baş kadın efendisi olur, beşinci nedimesi olarak sarayda uzun yıllar geçirir. 1898–1931 seneleri arasında yaşayan Çerkez prensesi, II. Abdülhamit devrinden Osmanlı hanedanının ülkeyi terke zorlandıkları 1924 yılına kadar geçen süreçteki yaşamları, yaşantıları, Cuma selamlıklarını, saraylardaki ramazanları, padişah, şehzade ve eşlerinin hayatlarını akıcı bir dille aktarıyor. Hüzünlü bir yıkılışın, 600 senelik dev çınar ağacının nasıl baltalandığını, yıkıldığını ve dallarının, yapraklarının nasıl pervasızca, acımasızca, hayâsızlıkla yağmalandığını okuyorsunuz. İttihat ve Terakki’nin hainliğini, zamanın Ankara hükümetinin Osmanlı hanedanına bakışını net olarak görüyorsunuz. Münevver Ayaşlı’nın Rumeli ve Muhteşem İstanbul’undaki gibi bazı yerlerde isimlere ve silsilelere fazla boğmuş. Ama her haliyle bir çırpıda okunacak, fotoğraflarla zenginleştirilmiş 200 sahifelik nefis bir eser.

Bayildim bu kitaba. Anneannem ve ninelerimin anlattiklari hikayeler aklima geldi. Onlarin hayatlari gozlerimin onunden gecti gitti. Ne kadar zengin, guzel bir tarihimiz var. Uzak diyarlarda olan yasantimda bile, Turklugum ile her zaman gurur duyuyorum.

kitap aslında çok basit.ama anlattığı olaylar gerçekten üzüntü verici. bu milletin, millet olarak kalmasını sağlayan insanlara yaptığı muamele insanın yüreğini acıtan, vicdan ve tarih şuuru sahibi insanların kayıtsız kalmayacağı türden.kitabın son kısmında anlatılan olaylar cumhuriyetin bir avuç biçare insana sahip çıkmadığı gibi onları kaderin acı pençesine nasıl salıverdiğini gözler önüne seriyor.o insanlar bunlara layık değildi.

millet iyi güzelde osmanlının torunlarıyızda bu padişahların hepsinin valideleri yabancı ve osmanlıda türkler sadece savaşlarda kullanılırdı. devlet idaresinde ve yeniçeri ocağında hep devşirmeler bulunurdu. yorum yazarken bunuda düşünmek lazım.

NE FUZULİ NE NEDİM,NE DE BİR BAŞKA DİVAN ŞAİRİ BU HAZİN SONU ANLATABİLİRDİ.BU DOĞUDAN BATIYA HER YERE HÜKMEDEN BİR OSMANLININ TARİH SAHNESİNDEN SİLİNİŞİYDİ.BU KİTABI OKUDUKTAN SONRA ŞUNU ANLADIM BEN GERÇEKTEN OSMANLININ O MİLYONLARA HÜKMETMİŞ OSMANLININ TORUNUYUM VE BUNDAN BÜYÜK GURUR DUYUYORUM.SAYGILARIMLA.