İvan İlyiç'in Ölümü Hakkındaki Yorumlar

Tolstoy un en ünlü eserlerinden biri...

Kişinin dar sınırları içinde, gerçek hayatı yaşadığı sanısıyla sürüklenip giden İvan İlyiç, görünürdeki mutlu, pürüzsüz yaşantının düzenini bozan beklenmedik bir ziyaretçi...

tolstoy un müthiş eserlerinden birisi etkilenerek okudum. tavsiye ederi.

doğrusunu söylemek gerekirse sıkıcı bir kitap

tolstoyun begenerek okudugum kitaplarından biridir ivan ilyiçin ölümü.insanın ölüm karşısındaki çaresizligini ölüm geldiginde dünyaya ait bütün sıfatlarınızın makam ve para gibi nasılda ölüm karşısında hiçbirşeye yaramadıgının tolstoyca anlatıldıgı bir kitap bu.ivan ilyiçin öllümünü okuyanların tolstoyun sergio babasını okumalarını tavsiye ederim.

etkilenerek okudum akıcılık ve çeviride çok iyiydi tavsiye ederim herkese...

birara ölmek üzere olan ivan ilyiç değilde sanki benmişim gibi bir duygu ve korkuya kapıldım..bi kitap bukadar etkiliyebilir insanı...ölmek üzere olan bir adamın ailesi,çevresi,ve bütün hayatıyla hesaplaşması...biras geç olmakla beraber sorgulamayı oğrenmesi.....hakimliğin verdiğin gücün küçük bir kazayla alt üst oluşu...inanılmaz ve dayanılmaz sancılar ama hepsinden daha çok acıtan pişmanlık sancıları...bence müthiş bir kitap..tavsiye ediyorum...

ivan ilyiç'in bu kitabını hiç ama hiç beğenmedim ilk defa bu kitabı okuyorum.kendi kendime dedinki bunu yazan tolstoy'mu basit bir iş kazasının bu kadar büyütülmesi mi gerekliydi. ayrıca ben bu kitabı okurken hiçte olaYIN içine kitabın detayına beyin olarak giremedim..kitap okurken kitabın içinde olmadıktan sonra neden okuyalımki..bu kitabı sadece bir iş kazası olarak görüyorum...okuyacak diğer arkadaşlara tavsiyem şudur=ben bu kitap'tan hiç bir şekilde etkilenmedim..saygılar

Büyük bir siyah fon gelir ve herşeyin üzerini örter. Ve ne kadar değersizmiş hevesler, ihtiraslar, aşklar kabak gibi ortaya çıkar. Ölüm parlar ve geriye kalan ne varsa matlaşır.

Gerçekten 'uçurumun kıyısında bir iç hesaplaşma'. Bir insan düşünün; Büyük ümitlerle gurbette ev hazırlıyor, perdeleri takarken düşüp karnını çarpıyor fakat önemsemiyor. Ailesini yanına alıyor. İşler yolundadır. Bir zaman sonra ağrılar başlıyor. Gidilmedik doktor, denenmedik tedavi yöntemi kalmıyor. ı,ıh!... Çare yok. Acılar içinde, ölümü arzuluyor. Karısı, en yakın iş arkadaşı üzerinden rant arayışında.
Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkumu ile benzerlikler taşıyor. İnsanın iç dünyasının en yakın dostu, aynı zamanda en büyük düşmanı olduğunun resmini çiziyor. İnsanın bakış açısının gücünü gösteriyor Tolstoy.

Hacimce küçük sayılabilecek bu romanında Tolstoy, ölüm yaklaştığı zaman, insanın sağlığında, yaşamına damgasını vuran ihtirasların, heves ve arzuların ne kadar değersiz, anlamsız ve gülünç şeyler olduğunu çok güzel bir şekilde ortaya koymuş.

Tolstoy'un muhteşem uslubu, güzel bir konu ve güzel bir hikaye... Gogol'un "Palto"su tarzında yazılmış dokunaklı bir eser.Bordo -siyah yayınlarının klasikleri okuyucuya böyle güzel fiyatlarla sunması da çok güzel ayrıca..

Tolstoy , insanoğlunun yaşadığını sandığını ve gerçeklerin gecen zaman içerisinde nasılda değiştiğini anlatiyor. Aldığımız her nefesin ne kadar kıymetli olduğunu, bunun yanı sıra hayatımızdaki değerlerin önemi ve anlamı değişiyor.

Ölüm üzerine yazılmış güzel bir kitap bence. Klasiklerin başında gelen bir eser, okuyun, okutun.

Tolstoy'un Dünya Klasikleri içerisinde yer alan başyapıtlarından bir tanesidir. Yazar, romanın baş kahramanı olan ivan İlyiç'in ruh çözümlemesini başarılı şekilde işlemiştir. Yaşam ile ölüm arasındaki ince çizgiyi yalanlar, iki yüzlülük ve hastalık konuları ile pekiştirmiştir.Romanı bitirdikten sonra yaşamanın kıymetini daha iyi anlayacağınızı düşünüyorum. Kısa bir roman olduğundan dolayı kısa bir süre içerisinde bitirebilirsiniz.

Herhalde ölüm gerçeği bir romanda bu kadar güzel anlatılabilirdi...Tolstoyun bana göre en iyi bir kaç kitabından biri

çok kısa bir kitaptı.ama tolstoy her açığı kapatabilen bir yazar. tavsiye ederim

Ölüm herkes için var ve İvan İlyiç de ölüyor..

Çok etkileyicibir kitap.

Tolstoy'dan ölümm üzerine yazılmış bir kitap...Kitapta Tolsto'un klasik üslubu ve harika felsefesi var ancak bu kitabın diğer kitapları kadar parlak olmadığını düşünüyorumve bence bunun nedeni de diğer kitaplarındaki kadar durumcu bir yazı olmamasından kaynaklanıyor.Yani kısaca kitapta genel olarak olay hakim.
İvan İlyiç Rusya'da bir savcıdır.Hayatı diğer insanlar da çok da farklı değildir aslında.Bir memurdur ve zamanlar görevinde yükselir ve bir dönem sınıfsal bir sıkışma yaşar sonra daha da yükselince üst sınıfla birlikte yaşamaya başlar.
Bir gün belini bir yere vurur ve bunu çok da önemsemez ama sonradan hastalanır ve dayanılmaz acılar çekmeye başlar.Bu hastalığının nedeni kendince belini vurmasına bağlıdır.Hastalık zamanla ilerler ve çözümsüz bir hale gelir.işte bu noktadan sonra ölüm üzerine yapılan felsefeler de başlamış oluyor.Ölümün dışında hayatın çarpıcı gerçekleri de anlatılmış kitapta örneğin hastalığı ilerledikten sonra kimlerin gerçek yakını olduğunu anladığı dönemler gerçekten çok ilginç geldi bana...
Genel olarak güzel denebilecek bir eser ama Tostoy'un diğer kitaplarının daha başarılı olduğunu düşünüyorum...

......Üç gün boyunca ardı arkası kesilmeyen feryatlar başladı. Bu feryatlar okadar korkuçtu ki kapalı iki üç kapı ardından işitilebiliniyor ve işitenleri dehşete düşürüyordu.
.........Uuuuu, uuuu, uuu diye haykırıyor, inliyordu, önceleri bu ses yaşamak istiyorum şeklindeydi fakat kısa süre sonra kelimesiz hakırışlara dönüştü. Zaman kavramını unuttuğu bu üç gün, o görünmeyen , karşı konulmaz kuvvetin onu sokmaya çalıştığı o karanlık yere girmemek için debelenip durdu. Karşı koymak için harcadığı tüm çabalara rağmen dehşetli sona doğru heran yaklaşmakta olduğunu hissediyordu. .....Birdenbire bilinmeyen bir güç onu göğsünden , sonra böğründen itti. Nefesi daha çok kesildi ve o an deliğe yuvarlandı. Orada, deliğin dibinde bir aydınlık belirmişti o an. Bir süre sonra gerçek yönün anlaşılması gibi herşeyi anlayıverdi İvan İlyiç. Kendi kendine ''EVET GEREĞİ GİBİ YAŞAMADIM, GEREKENİ YAPMADIM AMA ZARARI YOK''........

Hayattaki gerçek değerleri ve mutlulukları ancak ölürken anlayabilen İvan İlyiç en azından bunları ölürken anlayabilmenin sakinliğini yaşadı. Acaba kaçımız gerçek değerlerimizi biliyoruz, sonuç hepimiz için aynı, başkasının başına gelen ölüm er geç hepimizin başına gelecek. Klasiklerin başında gelen bir eser, okuyun, okutun.

tolstoyun üçlemesi olarak benimsenen ki bunlar i.ilyiç,krauetzer sonatve şeytan romanları onun hayata bakışının en önemli göstergeleridir.ivan ilyiçte işlenen konu olaN ÖLÜM itibarıyla bence her insanı ilgilendiren şaheseridir.Romanda ölüm döşeğinde geçmişiyle iç hesaplaşmaya giren,kendini sorgulamaya giden i.ilyiçin ızdırap dolu son anları işlenmiş.konu kesinlikle muhteşem.acaba ilyiç iç huzura kavuşup mu ebediyete erecek.BUNUDA ARTIK KİTABI OKUYARAK GÖRÜN.son olarak 'HAYATTA İKEN ÖLMEKTESİNİZ ,HAYATTAN SONRA ÖLÜMDESİNİZ'

"Bu kitabı arkadaşımda görmüştüm.Devamlı övüyordu.Ben de kendi kendime incecik bir kitapta bu kadar övülecek ne var diye düşündüm ve kitabı almaya karar verdim.Ölüm teması o kadar etkileyici ele alınmışki o anda kendini ivan ilyiç''in yerine koyuyorsun.Onun psikolojisine giriyorsun.Hiç bir şey son bulumayacakmış gibi yaşayan bir adamın aniden kapısını çalan davetsiz misafir(ölüm) yüzünden hayatının nasıl değiştiğini göreceksiniz.TOLSTOY ÖLÜMÜN ASLINDA BİZE NE KADAR YAKIN OLDUĞUNU VE HER YERDE VE HER ZAMAN KARŞIMIZA ÇIKACAĞINI BİRKEZ DAHA AKLIMIZDAN ÇIKARMAMAMIZI VURGULAMIŞ."

Bir kitap bu kadar dar hacimde bu kadar enfes olabilir. Ustalık eseri bir yapıt...

Rusya'da sorgu hakimisiniz,her suçluyu sorgulayan bu kudretli adam hayattaki en normal,her insanın başına gelecek olan şeyle yüzleşiyor.Ölüm.Bütün herşeyin o şaşalı yaşantının korkuya dönüştüğü anları ürpererek okuyacaksınız.