Ayşegül Boşanıyor Hakkındaki Yorumlar

Feminizmin unuttuğu bir gerçekliği vurgalayan bir yapıtla karşı karşıyayız.
Kadının itilmişliği,yoksulluğu, yoksunluğu üzerine kurulu politikaların göz ardı ettiği nokta : Toplumsal değişimdir.
Sorun Ayşegül'ün ya da başka bir kadının sorunu değil;ÇAĞIN BAŞ DÖNDÜRÜCÜ DEĞİŞİMİ KARŞISINDA DEĞİŞMEYEN, DEĞİŞİME BİR KAYA GİBİ DİRENEN TOPLUMSAL YAPIDIR.

Ayşegül el bebek gül bebek büyütüldü. Aç kalmadı, susuz kalmadı, evden dışarı tek başına adım atmadı. Yapması gereken ve kişiliğini bulmasına yardım edecek pek çok eylemi ailesi onun adına ve onun yerine gerçekleştirdi. Ayşegül düşünmedi; çünkü yerine annesi, babası zaten düşünüyordu.
Ayşegül evlendi, zengin bir yaşamda düşünmesine ve yapmasına gerek yoktu. Zaten yaşadığı toplum da bireyin düşünmesini ve yapmasını isteyen bir toplum değildi.
Bir de kocası vardı artık. O, Ayşegül'ün yerine düşünebilirdi, çalışabilirdi, kendini var edebilirdi.
Ayşegül nasıl var olacak?

Boşandı.
Bir köpek yavrusu gibi kulağından tutulup kapının önüne koyuldu.
Ciyaklamaları beyhude !
Aykları üzerinde durmasını öğrenecek ama ne pahasına.

Ayşegül Boşanıyor bir çırpıda okuduğum ve zevk aldığım kitaplardan biri.
Boşanmış bir kadın'ın ayakta durma çabası, kendine güvenini tekrar yakalama ve ayakta kalmayı başarma savaşı mizahi bir dil ile anlatılmış. İtiraf etmeliyim ki kıskandım Arzu Çur'u konuyu çok iyi ele almış. Kahramanımız Ayşegül ile iç sesi arasındaki çekişmeler ve diyaloglar çok iyi. Aşkın verdiği mutluluk ve bu mutluluğun bedeli acılar gerçek hayattan abartısız örnekler ile veriliyor. Kitabın bütününde yakaladığım heyecanı ne yazıkki sonunda yakalayamadım. Eski eş Mustafa'yı kafasından tam manasıyla atamadan, eski dost (potansiyel sevgili)İlker'in hayatına girişi ile çıkışı aynı anda olmuşken, hoş taksici Berdan ile mutluluğu bulacağını düşünmesi beni pek tatmin etmedi. Siz benim eleştirime bakmayın, Arzu Çur'u kutluyorum ve okumanızı tavsiye ediyorum.