Huzursuz Ruhlar Abed Hakkındaki Yorumlar

Kitabı bitirip kapağını kapattıktan sonra uzunca bir süre öylece durdum. Sindirmeye çalıştım. Her iki karakterin arzuları için azim ve hırsı eş bilip savaşlar vermelerini düşündüm. Ona olan aşkın yüceliğini, onur için verilen savaşları düşündüm uzunca bir süre. Uzun zamandır bir kitaba ağlamamak için bu kadar çabalamamıştım. Efril o kadar tanıdık, o kadar yakın ki hâlâ aşkta bir çocuk gibi toy...

Kitabı elime alır almaz arka kapak yazısı ve yazarın önsözdeki "kelimelerle nefes alıyorum ama bazen benim de kelimelerim kalmıyor, harflerim tökezliyor." cümlesi dikkat çekiyor. Kitaba başladıktan sonra hızlıca ilk fark ettiğim şey okurken dikkat vermem gerektiği ve akıştan kopmamak için hızlı okumam gerektiği oldu. Buna rağmen koptuğum ve tekrar dönüp okumam gereken yerler oldu :) Kitabın dili biraz ağır betimlemeler çok güzel. Yazar kitabı kurgularken yaşanan zamana ve eski zamanlara dönüşler yapıyor. Yapılan her bir dönüşte bir kapı daha açılıyor ve başka bir oda inceleniyor. Kitap bittikten sonra her girilen odanın kapısı kapanıyor ve evden bin bir soruyla çıkılıyor. Karakter isimlerinin anlamlarına mutlaka bakmanızı öneririm çünkü rastgele seçilmiş isimler değiller. Kitap bittikten sonra da Efril hakkında güçlü mü yoksa zayıf mı sorularıyla baş başa kalıyorsunuz..

Katmanlara sarılmış sırça köşklü bir hikaye. Abêd, acaba nasıl beddua aldın ? Gerçekten var mısın hayatta yoksa yazarın zihninin bir ürünü müsün ? Tesadüf eseri Efril ve Abêd’in üzerinden bir kurguyu anlatsa da Efril’in yaşamı üzerine kurulmuş bir eser. Bizleri bir kadının iç dünyasına konuk ediyor, içinde dehlizleri ile beraber yaşadığı bir hayat sunuyor. Çektiği acıları, ruhundaki boşlukları, sevgiye muhtaçlığı. Öncesi ve günümüz olarak iki şekilde ilerleyen eser sizi içine çekiveriyor adeta.İnanç gibi hassas bir konuyu detaylı irdelemiş yazar kitabında.Onu anlamaya çalışıyoruz. Ruhundaki yaralara dokunuyoruz.. Yazarın şiirsel dili, tasvirleri kesinlikle okunmaya değer. Her okunduğunda yeni katmanlara açılıp, göremediğimiz, anlamadığımız şeyleri önümüze serecek ve yeni düşünceleri keşfettirecek. İz bırakacak, etkileyici bir kitap. Bir kadının hayatı mı, anlatılan bir ilişki mi ?Yoksa inancı sorgulayıp inançsızlığına mı dem vuruyor ?Kırmadan incitmeden satırlarla size sesleniyor

Yeşil rengi anlam buluyor bi şekilde.
'Sümela Manastırı'na gidecektik beraber, ne manastır kaldı şimdi dağlara oyulmuş ne de karlı tepeler kaldı üzerinde izleriyle beraber. ' bi çok yeri dışında bu cümle tercüman oldu hislerime.
Okurken içine çekiyor. Başlayınca zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsun. Devam etmek istiyorsun ne duygular besli diğer sayfalar da, daha ne olacak ? Keyifle okudum. 2 günde bitirdim. Durdurmadım kendimi. (: herkese tavsiye ederim...

Okurken sürekli çok basit bir şekilde kurulabilecek cümleleri nasıl oluyor da böyle anlatıyor dedirten bir yazar olduğunu düşünüyorum. Karakter analizini ve yaşananların hesabını yapmaya kalktığınızda hesap kitap elinizde kalıyor, farklı bakış açılarıyla acılarla ve derin duygular ile yazılan bu romanda; karakterlerin ön planda olması yerine yaşanılanların olduğunu anlıyorsunuz. Aslında burada yazar Efril mi Abed mi en çok sorduğum sorular bir tanesidir. Her iki karakterin ağzından da ortak açılardan da yazdığını görüyorsunuz. Aslında bir hikayeden daha çok bir duyguyu aktarmak istiyor sizlere, kendisinin içinde yaşadığı yaşattığı zincirlere vurduğu bir duyguyu. Kısaca kendisinin nereye kime ait olduğunu göstermeye çalışıyor.

Bölüm bölüm o denli güzel tasvirler ile anlatılmış ki karakterlerin hayatları, okuduğumda gerçekten kendi varlığım siliniyordu, konuşmuyor, yiyip içmiyordum.Bir pencere önü saksında ki çiçek gibi kimsesizlikten kuruduğumu fark ettim. Kitaptan en sevdiğim cümlelerden biri ise '''sen kendine bir payda bul en iyisi ben kendi kendime bölüneyim." Parcalandım ve dağıldım dünyanın her bir yerine; nefes oldum, can aldım..''
Tek merak ettiğim şey ise neden bu denki acı içinde karakterler ? Öyle acılı geldi ki sanki ben gökyüzüsü olmayan bir dünya da yaşıyordum.

Kitap üç dilde bir anlatım sunuyor. Birinci dil olayın kurgu boyutu, bu kitabı okuyan bir şahsın dili.İkinci dil karakterin ağzından geliyor , ve üçüncü dil de senin iç sesinin konuşması yani "Sen" yani nefsinin dili. Senin iç sesinle seni dinliyor, kitabı okuyan şahsın dili ile kitabı tahlil etmeni sağlıyor, "Belki de bu kitap yalnızca senin için yazılmıştır"

Bir edebiyat öğretmeni olarak yorumlamam gerekirse kalemi güçlü bir yazar, dili , üslubu bakımdan zengin , özenle yazılan bu kitabı herkesin okuması gerekli bence. karakterlerin dialogları uzman geçişleri inanılmaz.İnsanın ruhuna dokunan değil ruhunu saran bir kitap.

gayet guzel bır kıtap