Babamın Yeri - Tüm Yorumları

Eylül Görmüş

13.05.2026

Babamın Yeri

Okuduklarım arasında en sevdiğim Annie Ernaux kitabı olmadı belki ama artık şunu söyleyebilirim bence: şu kadına bir Nobel verin! Verirken de tıpkı Svetlana Aleksiyeviç’e verirken söylediğiniz gibi, “yeni bir edebi tür yarattığı için” verin ödülü. Zira en bariz şekilde Seneler’de gördüğümüz; bireysel ve biricik olana bakıp acayip toplumsal panoramalar çıkarmak işini müthiş bir maharetle kotarıyor kendisi, bunu bu derinlikte yapan başka yazar ben tanımadım. Babamın Yeri de yine babasıyla küçük, belki önemsiz ve sıradan bile denebilecek anıları üzerinden bir kuşağa, toplumun dönüşümüne, o dönüşümün izlerine baktığı bir eser Ernaux’nun. Sanki soğuk, mesafeli bir yerden babasının ölümünü ve hayatını anlatıyor gibi yazar ama aslında her kelimesine sinmiş hüznü ve duygu yoğunluğunu sezmek zor değil. Bambaşka bir coğrafyada, bambaşka bir kültürde babasıyla ülkemizdekine benzer şekilde ilişkilenmiş / ilişkilenememiş birileri olduğunu okumak da ayrıca çok acayipti. 70 sayfalık bu küçük kitabı okuyunuz lütfen. Seveceğinize eminim. Gizle Devamını Göster

Özge

09.12.2024

Nobel ödüllü yazar Annie Ernaux'un okuduğum ikinci kitabı. Babasının hayatı ve onunla olan ilişkisini ele alan bu kitapta Ernaux her zamanki cesur detayları yakın ve vurucu dille anlatmayı başarmış. Ve yine bir döneme toplumsal ve sosyolojik açıdan ışık tutmayı başarmış. Yazarın tüm kitaplarını okumak hedefim. Aşağıdaki satırlarsa anne baba tutumunun çocuk gelişimi üzerindeki önemini pek çok pedagoji kitabından çok daha vurucu şekilde anlatan, beni en çok etkileyen satırlardan biriydi: "Ebeveynlerle çocuklar arasındaki nezaket benim için çok uzun bir süre muamma olarak kaldı. İyi eğitimli insanların sıradan bir selamlaşmada bile son derece kibar davranmalarını "anlamam" da yıllar aldı. Utanıyordum bunca saygıyı hak etmiyordum, bana özel bir sempati beslediklerini sanıyordum. Sonra sonra, insanı sıkboğaz eden bir ilgiyle sorulan bu soruların, tebessümlerin ağzı kapalı yemek yemekten ya da usulca sümkürmekten farklı bir anlamı olmadığını kavradım." Gizle Devamını Göster

pınar ünlü hatipoğlu

05.06.2026

Bir Kadın’ da mutlaka okunmalı. İkisini ayırmak olmaz. Kendi hesaplaşmalarınızı da yapacağınız kitaplar.

theethouthy

16.05.2026

Güzel ve akıcı anılarla dolu bir kitap.

Ertuğrul Pek

27.01.2026

Annie Ernaux bu kez babasını yitirişinin ardından onun hayatındaki yerini arkaplanda bir toplumun tarihine dair bilgileri de katarak kendine özgü biçemiyle yalın bir dille aktarıyor okura. Bunu yaparken doğallığını sade bir betimleme biçemiyle koruyor. Çeviri akıcı ve güzel.

zayıf

08.12.2025

kitabı okudum güzeldi

yasemin güler

20.11.2025

bu yazarı tanıyalı az oldu. ama etkisi büyük oldu. okunmalı

Elif Görür

10.10.2025

seneler favorim idi, baba teması etkileyici

yaseminSosyoloji

13.07.2025

Kitap oldukça sade bir dilde yazılmış. Kitap neden bu kadar övüldüğünü merak ettim. Kitap bir cümle içerisinde sınıfsal farklılığın zihinsel derinliğini ortaya koyuyor. " Belki de en büyük gururu, hatta varoluşunun sebebi: onu hor gören dünyaya ait olmam." Bir cümle ile devletin sınıfsal yapıyı nasıl inşa ettiğini gösteriyor. " Teknik Okulu yürütemedim, dedi. Hangi dalı seçtiğini hala hatırladığımı sanıyordu. Ama ben onun niçin teknik okula yönlendirildiğini, hangi branşta olduğunu unutmuştum."

emineismail

09.06.2025

Babalar yani gerçek babalar her yerde aynı. Evladının iyi olması için uğraşıyor. Bu tarz otobiyografik eserleri seviyorum.

leylakce67

29.05.2025

Hayatından kesitleri, geçmişini, ülke gündemi ve geçmişine değinerek süsleme yapmadan yalın tarzıyla aktaran Annie Ernaux'la tanışma kitabım Babamın Yeri.Kronolojk sıralamada ikinci sıradaki kitabıyla başlamış oldum.Duyguları aktarmıyormuş gibi görünse de kullandığı kelimelerin gücüyle hissediyorsunuz aslında.

Hacer Kanik

25.05.2025

Klasik Annie Ernaux metni. Soğuk, mesafeli, acıtıcı. Eğip bükmeden, duygusallık eklemeden, onun için ne ifade ediyorsa öyle. Tarzı oldukça kendine özgü. Küçük Bakkal - Café ' yi anne ve babasını gözümde çok net canlandırdım. Ben bir anne olarak her detayımın böyle ortaya saçılmasını istemezdim.

naakoc

24.02.2025

kısa bir kitap. ancak çok etkili bir anlatım. bir kadın ve babamın yeri kitapları devam kitapları olmasa da bence birbirini tamamlıyor . arka arkaya okumanızı öneririm. havada kalan bazı yerler daha iyi anlaşılacaktır.

EBRU OLCAY IŞIK

28.01.2025

Annie Ernaux- Babamın Yeri adlı Fransız edebiyatına ait olan kitap, yazarın dilinin akıcılığı sayesinde, bende diğer kitaplarına karşı büyük bir merak uyandırdı. Yazardan okuduğum ilk kitap ama devamı gelecek. Yazarın 2022 Nobel Edebiyat ödülü bulunmaktadır. Otobiyografi türünde yazdığı kitapta daha çok baba kız ilişkisini anlatmış olsa da aile ilişkileri ve o günün ekonomik, sosyal durumlarına da değinen yazarın, son derece yalın bir dille anlatmış olduğu, kendi hikayesi okunmaya değer. Okumanızı öneririm.

Hüseyin Akgöl

24.11.2024

Demek ki, “Anne-baba, bizim ya cennetimiz ya da cehennemimizdir.” Yani: Baba ve anaya itaat etmenin dinen meşru sayıldığı hususlarda eğer biz onlara itaat edersek onlar bizim cennete girmemize vesile olurlar. Eğer anne ve babaya itaat edilmesi gereken yerde biz itaatsizlik edersek, anne ve babaya yaptığımız bu hatalar bizim cehennem ateşine girmemize sebep olur.

SihirliFlut

02.10.2024

Ernaux’nun babasının ölümünün ardından kaleme aldığı kitap. İşçi sınıfı çocuklarının pedagojisi ve bir babanın hikayesiyle sizi alıp götürüyor.

morolojik

23.08.2024

yazarı sevenler olarak okumaya devam :) baba rolü sadece baba-çocuk ilişkisi değil, aynı zamanda nasıl bir aile hayatı nasıl bir eş seçimi yapılırı da öğretir.

KY-964845

22.08.2024

Diğer 4 kitabına istinaden bu kitabı pek beğenmedim. Babasıyla ilgili parça parça aklına gelenleri yazmış, zaten yazarın kendisi de hatırladıklarını yazdığını söylüyor. Okuyucuya geçirdiği duygu bana göre azdı.

karbeyaz_kitap

14.08.2024

Okuduğum ilk kitabı olan #yalıntutku ile bağlandığım #nobeledebiyatödüllüyazar Annie Ernaux okumalarına devam ediyorum. Yazar bu kitapta, öğretmenlik sınavlarını verdikten iki ay sonra ölen babasının hikayesini anlatıyor. Yetersiz eğitim görmüş, çocukluğundan beri ancak kas gücüyle ölçülmüş babasının işçilikten küçük esnaflığa geçişini, onun toplumsal konumunu ve kendisi ile ilişkisini eşeler. Satırlara dökülenlerse dramatik hatıralar değil, bir portre üzerinden anlatılan bir "sınıf" hikayesidir. Gönülden tavsiyemdir okuyun ve okutun.

BNÖE

09.08.2024

Dili yalın, kısa bir roman öykü tarzında hızlı ilerledi ama öykü beni içine almadı

Sepetim

Paylaş