Kıtlık Hakkındaki Yorumlar

Bu eser bilinmeyi ve okunmayı, çok okunan pek çok kitaptan daha fazla hak ediyor. Niye bu kadar geri planda kalmış anlamakta zorlandım oysa bir başyapıt niteliğini fazlasıyla taşıyan bir eser bence.
yazar, olayları dramatize etmeden, duyguya boğmadan günlük akış içerisinde sanki yaşananlar o kadar sıradanmışçasına sessizce işliyor konuları. Yazarın bu üslubu kıtlığı ve o insanların yaşadığı acınası sert tabloyu iliklerinize kadar hissetmenize neden oluyor. Anlatmaktan ziyade yüzünüze çarpıyor gerçekleri.
Bir dönem İrlanda'da yaşanan kıtlık zamanlarını bir köy ve bir aile üzerinden anlatıyor. Ailenin geçmişine, geleneklerine bağlılığı ve ortaya çıkan kıtlık ile mücadelesi anlatılırken bir taraftan da din adamlarının, devletin, hükümetin olaylara ilişkin tavırları yer yer eleştiriliyor. Bütün bunların yanında ahlaki çöküş de gözler önüne seriliyor.
Olay ve duyguyu abartmadan gerçekçi, toplumsal gerçeklik gibi konuları yavaş yavaş günlük hayatı işlermiş gibi aktarıyor.

Kitap, İrlanda'da 1845 yılında başlayıp yedi yıl süren kitlesel açlığı anlatıyor. Yaklaşık bir milyon insanın ölümüne ve iki milyon kadar insanın göç etmesine sebep olan kıtlık sona erdiğinde ülke nüfusu %24 oranında azalmıştır.

Kitap, İrlanda kıtlığını odak noktasına alarak yoksul bir ailenin etrafında şekilleniyor. Büyük kıtlığa sebep olan en büyük etken, halkın temel gıdası olan patatese bulaşan bir hastalık. Kötü yaşam ve açlığa politik başarısızlık da eklenince sonuç yıkımlarla dolu yedi yıla mal olmuş.

Yazar toplumsal karmaşayı ve kıtlığın insanlar üzerindeki etkilerini birçok yönüyle anlatarak, o dönemde yaşanan insan manzaralarını çarpıcı bir şekilde kaleme almış. Üstelik bu kıtlığı fırsata çeviren aç gözlü insanların varlığından da söz etmiş.

Açlığı, vefasızlığı, düşmanlığı, iki yüzlülüğü, çaresizliği anlatan ve insana pek çok insani değeri sorgulatan kitaplardan. Etkileyici, hüzünlü ve kendine hapsedecek kadar tesirli.