Vay anasını, vay anasını. En baştan söyleyeyim: hayatta en sevdiğim kitapların arasına ihtişamlı bir girişle dalıverdin Justine, hoş geldin. Ne diyeceğimi pek de bilemiyorum – biraz çarpılmış gibiyim. Bu bir kitap değil, bir şarkı resmen: Uzun zamandır okuduğum en müzikli şey. Dantel gibi işlenmiş, satırlarından melankolik bir şiirsellik akan, tariflemesi çok zor bir eser. Her kelimesini, her cümlesini aklıma kazımak istiyorum. Bir kent (Durrell’in sözcükleriyle; “İskenderiye – Belleğin Başkenti”) ancak bu kadar atmosferik tasvir edilebilirdi, gerçek olan nerede bitiyor, edebiyat nerede başlıyor, ayırması öyle güç, öyle güzel. Justine kolay bir kitap sayılmaz, zira yazar zamanda atlıyor, gidiyor geliyor. Sanırım bu kitabı en iyi, kitapta geçen bir başka kitap için yazarın bir karaktere söylettiği şu cümleler tarif edebilir: “Anlatının ileriye doğru olan hızı zamansal geriye gönderimlerle frenlenir, böylece a noktasından b noktasına doğru ilerleyen değil, bütünü kavramak amacıyla zamanın dışında, zamana yukarıdan bakan ve kendi ekseni çevresinde ağır ağır dönen bir kitap izlenimi yaratılır. Her şey bizi ilerideki şeylere götürmez; bazıları da geriye, geçmiş şeylere götürür.” Aslında söylemek istediğim çok fazla şey var ama kendimi dörtlünün ikinci kitabı olan Balthazar’ın kollarına bırakmak istiyorum izninizle. Şununla bitireyim: “İnsan aşık olduğu kişinin aşık olmayı seçtiği kişiye de aşık olur.”
Justine en son anarşist hareketi olan Kibbutz köyüne gider. Zamanında Kibbutz’u araştırmıştım; bu romanda rastladığıma şaşırdım. Ancak yazarın, her ne kadar aşkı irdelese de, altyapıda "aşk"la bakarak sistemsel eleştiriler barındırdığını düşünüyorum. Zaten Marquis de Sade’dan yola çıkmış olması, bedenin iktidar tahakkümü üzerine kafa yorduğunu gösteriyor. Tekdüze, geleneksel ilişkilere meydan okuyup aile kavramını neredeyse hiç konu edinmemesi de aslında Kibbutz hareketi üzerine düşündüğünü gösteriyor. Bunun yanında "aşk"ı yaşamsal kesitlere yorması çok etkileyici.
Hafızanın ve zamanın lineer işlemediğini, sarmal ve tekrarlı olduğunu ve romanın da böyle ilerleyeceğini zaten kitabın başında belli ediyor. İkinci kitapta kurgusal soruları büyük ihtimalle yanıtlayacak ve farklı bir bakışla seriye devam etmesi, öznelliğe – aynı zamanda Benjamin’in tarihsel öznelliğine benzer bir önem atfettiğine – işaret ediyor.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
okuyalı baya oldu. Ben çok severek okudum 4 kitabı da. Bu ilk kitap. Herkese hitap etmeyen bir kurgusu var. Zaman döngüsünü okurken okuyucu anlıyor ne zamana gidildiğini, şimdi nerdeler gibi gibi. Okuduktan sonraki hissiyatı gerçekten olağanüstü. Herkeste aynı etkiyi yaratabileceğini sanmıyorum. Neredeyse betimlemelerle dolu her bir satırı özenle okunan şiirsel bi yolculuk bu kitap. En sevdiğim kitap da Mountolive oldu.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Yazarın olayları tasvir edişi ve karakter betimlemeleri beni hayran bıraktı. Okuması kolay bir kitap değil o yüzden dikkat vererek okunması gerekir. Aksi takdirde kitaptan kopabilirsiniz. Kitapta zaman akışı kronolojik değil o yüzden takip etmek bazen zorlaşıyor. Söz konusu kişiler , zaman ve mekanlar belli bir sırayla değil de yazarın aklına geldikçe bizimle paylaşıyor gibi. Örneğin kitapta 100 sayfa boyunca adı geçen bir karakterin anca 150.sayfada kim olduğuna vâkıf olabiliyorsunuz. Genel olarak beğendim seriye devam etmeyi düşünüyorum.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Serinin ilk kitabı . Başlarda biraz sıkıcı geldi , ara verip tekrar başladım ve çok beğendim . Kesinlikle bir başyapıt . Lawrence Durell büyük bir yazar bence .
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Klasik kurgu romanın ötesinde okumalar yapmayı seviyorum. Durrell tam olarak istediğimi veriyor. Yaratmış olduğu ve gerçek olduklarına inandığım karakterleri ile olsun, çoğu yerde zamandan ve mekandan bağımsızmış hissi uyandıran anlatımı ile olsun beni İskenderiye’nin büyülü atmosferinin içine aldı. Serinin devamı için sabırsızlanıyorum.
